Οι φιλοδοξίες στη ζωή και ειδικά στην πολιτική είναι σεβαστές. Ολα όμως έχουν τον χρόνο τους και κυρίως τον τρόπο τους. Δεν σου αρέσει ο αρχηγός του κόμματός σου; Θεωρείς ότι μπορείς να είσαι το αντίπαλο δέος του εσωκομματικά; Οργανώνεσαι, μελετάς, κάνεις υπομονή, φτιάχνεις τις συμμαχίες σου και ταυτόχρονα είσαι «πιστός και φιλότιμος στρατιώτης» για να μη δίνεις δικαιώματα. Δεν υπονομεύεις, δεν κάνεις άτσαλες κινήσεις και φροντίζεις να μην κρεμάσεις χωρίς λόγο την ταμπέλα του δελφίνου. Διότι σε αυτή την περίπτωση καθίστασαι οιονεί ύποπτος, η κάθε φράση σου θα φιλτράρεται και θα αξιολογείται και στο τέλος καταλήγεις δακτυλοδεικτούμενος ως υπονομευτής. Με άλλα λόγια, κινδυνεύεις, εκεί που ονειρεύεσαι καρέκλες, να… καείς στο ζέσταμα.
● Και ποιοι είναι τελικά οι μόνοι κερδισμένοι; Οι εκπρόσωποι του δημοσκοπικού τίποτα που βρίσκουν ευκαιρία να εμφανιστούν ως «παράγοντες» ενός χώρου, που επί της ουσίας ούτε τους αφορά ούτε τους περιλαμβάνει. Το χειρότερο βέβαια είναι να πέφτεις θύμα των γνωστών νταραβεριτζήδων που δεν ξέρουν τίποτα άλλο πέρα από φράξιες, διασπάσεις, ίντριγκες και υπονομεύσεις. Να σε χρησιμοποιούν δηλαδή οι άεργοι εύποροι της τοξικής και συμπλεγματικής «Αριστεράς» που προκαλούν συνεχώς προβλήματα, διότι διαφορετικά δεν μπορούν να νοηματοδοτήσουν την ύπαρξή τους. Φαίνεται δεν τους ήταν αρκετό το στοχευμένο μπάχαλο του φθινοπώρου, επιθυμούν να το κάνουν «εξαγωγή» σε άλλα κόμματα και όχι μόνο. Αλλά δυστυχώς, εκτός από τους χρήσιμους ηλίθιους, υπάρχουν και οι εντελώς ηλίθιοι.
● Σε άλλα νέα, από την πραγματική ζωή αυτή τη φορά, αναρωτιέσαι πραγματικά για το πώς λειτουργεί αυτό το κράτος όταν επί τέσσερις μήνες δεν μπορεί να βάλει μερικά κλιματιστικά σε ένα σχολείο. Πάει τον Σεπτέμβριο (27/9) ο πρόεδρος Κασσελάκης σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με μαθητές ΑΜΕΑ στην Καλλιθέα, βλέπει τα χάλια των υποδομών και στις 5 Οκτωβρίου αγοράζει ο ίδιος τα κλιματιστικά για τη θέρμανση και τους τα στέλνει. Τις προάλλες, 5 Φεβρουαρίου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ξαναπάει αιφνιδιαστικά και τι να δει; Τα οκτώ μηχανήματα στις κούτες τους! Και τα παιδιά να κρυώνουν όλο τον χειμώνα. Τόσο άχρηστοι. Εβγαλε και μακροσκελέστατη ανακοίνωση ο υπεύθυνος Δήμος Καλλιθέας για να μας πει ότι επί τέσσερις μήνες έκαναν κάτι… ηλεκτρολογικές εργασίες. Ηταν πολύ δύσκολο να βρουν έναν ψυκτικό να πάει να τα βάλει σε 1-2 ημέρες. Αβυσσος η ψυχή του ανίκανου δημοσίου…
● Τελικά οι πρώην δημοσιογράφοι είναι ικανοί για όλα. Ο λόγος για τον Δημήτρη Μαρκόπουλο της Ν.Δ., ο οποίος μπορεί να έχει ζηλέψει τους τηλεοπτικούς καβγάδες του Αδωνι Γεωργιάδη και της Σοφίας Βούλτεψη, αλλά την Τρίτη ξεπέρασε τα εσκαμμένα. Αφού διαφώνησε έντονα στον αέρα του Action24 με τη δημοσιογράφο Ελένη Καλογεροπούλου, η οποία τον κατηγόρησε ότι εξαγόρασε με τη θητεία του στη δημοσιογραφία τη βουλευτική ιδιότητα, άρχισε τις βαριές προσβολές με φράσεις όπως «δημοσιογράφος δεν είσαι, γιουσουφάκι είσαι». Πέρα από την αυτονόητη συγγνώμη που πρέπει να ζητηθεί, μήπως ο κ. Μαρκόπουλος δεν κατάλαβε καν τι χυδαιότητα εκστόμισε; Αλλωστε, όταν ένας πρώην δημοσιογράφος, που έγινε βουλευτής συγκεκριμένου κόμματος, κατηγορεί έναν εν ενεργεία δημοσιογράφο για τις απόψεις του, κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια.
● Στο μεταξύ, ανεβάζουν στροφές τα κομματικά επιτελεία για την κατάρτιση του ευρωψηφοδελτίου. Π.χ. στο ΠΑΣΟΚ, πέρα από τις «κλειδωμένες» υποψηφιότητες του Ανδρέα Σπυρόπουλου και του Νίκου Παπανδρέου, περιμένουν την οριστική απάντηση του πρώην υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννη Μανιάτη, ενώ αναζητούν και γυναίκες που θα βγουν μπροστά. Πάντως, απ’ ό,τι μαθαίνω, θα υπάρξουν και πρόσωπα που σηματοδοτούν το άνοιγμα και σε πιο αριστερά ακροατήρια, όπως π.χ. ένα που φαίνεται να έχει «κλειδώσει» τις τελευταίες ημέρες. Και δεν εννοώ τον πρώην ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονο, αλλά πρόσωπο που λόγω επωνύμου και όχι μόνο μπορεί να «διεισδύσει» στα συριζέικα χωρικά ύδατα.
