Τελικά οι διαρροές από το Γραφείο του Βρετανού πρωθυπουργού ότι ο Μητσοτάκης αθέτησε μεταξύ τους συμφωνία να μη θέσει δημόσια θέμα Γλυπτών, επιβεβαιώθηκαν χθες από τον ίδιο τον Ρίσι Σούνακ στη βρετανική Βουλή. Οχι ότι αυτό δικαιώνει τη μικροκομματική και προσβλητική για την Ελλάδα συμπεριφορά του. Ούτε σημαίνει απαραιτήτως ότι είναι αλήθεια.
Πάντως ο ηγέτης των Εργατικών, που καλπάζει στις δημοσκοπήσεις με 20 μονάδες διαφορά, βρήκε την ευκαιρία να τον παρουσιάσει ως λίγο για τη θέση που έχει. Στο μεταξύ, ο Κιρ Στάρμερ, που η εγχώρια κυβερνητική προπαγάνδα πήγε να μας τον παρουσιάσει ως έτοιμο να φορτώσει τα Γλυπτά σε νταλίκα και να τα μεταφέρει στην Ελλάδα, ήταν σαφής. Είπε ότι συζήτησε όλα τα θέματα με τον Μητσοτάκη (οικονομία, μεταναστευτικό κ.λπ.), αλλά ξεκαθάρισε ότι δεν έχει καμία πρόθεση να αλλάξει τη νομοθεσία που απαγορεύει στο Βρετανικό Μουσείο να επιστρέψει τα Γλυπτά στην Ελλάδα. Με άλλα λόγια, ας είμαστε λίγο συγκρατημένοι και με τον επικείμενο ένοικο της Ντάουνινγκ Στριτ 10.
● Το πιο ενδιαφέρον βέβαια είναι άλλο, ειδικά για όσους από εμάς παρακολουθούμε για χρόνια συζητήσεις πολιτικών αρχηγών στη Βουλή. Η αντίστοιχη «Ωρα του Πρωθυπουργού» στο βρετανικό Κοινοβούλιο (Prime Minister’s Questions ή πιο απλά PMQs) είναι ένα ουσιαστικό πινγκ πονγκ μεταξύ πρωθυπουργού και του ερωτώντος, π.χ. ηγέτη της αντιπολίτευσης, με σύντομες φράσεις και έντονο διάλογο που απαιτεί σαφείς, έξυπνες και ατακαδόρικες απαντήσεις. Π.χ. ο σχετικός διάλογος Σούνακ – Στάρμερ για το επεισόδιο με τον Μητσοτάκη είχε διάρκεια λιγότερο από 1,5 λεπτό!
● Ποια είναι η αντίστοιχη διαδικασία στο ελληνικό Κοινοβούλιο; Αρχικά ξεκινάμε γράφοντας τον Κανονισμό στα παλιά μας τα παπούτσια και ο ερωτών πολιτικός αρχηγός ρωτάει όση ώρα θέλει, συνήθως διαβάζοντας κατά λέξη τη φλύαρη ερώτηση που του έχουν γράψει. Ακολουθεί ο πρωθυπουργός που απαντάει χαλαρός, επίσης όση ώρα θέλει και για όποιο θέμα θέλει, ενώ η ανιαρή συζήτηση καφενείου έχει και δεύτερο γύρο με δευτερολογίες, μην τυχόν και δεν πεθάναμε από ανία στον α’ γύρο. Θυμάμαι ακόμη μια επίκαιρη ερώτηση Τσίπρα σε Μητσοτάκη με διάρκεια πάνω από δύο ώρες (!) για ένα θέμα. Μήπως ο πρόεδρος Τασούλας «μπολιάσει» με λίγο βρετανικό πνεύμα την ελληνική Βουλή των εννέα πολιτικών αρχηγών;
● Και μιας και ο λόγος για τη Βουλή, η αγαπημένη Ζωή Κωνσταντοπούλου περνάει στην αντεπίθεση. Με μια λιτή ανακοίνωση μόλις 2.856 λέξεων έδωσε στη δημοσιότητα τις επιστολές που έστειλε τόσο στο προεδρείο της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για τα Τέμπη όσο και στην επιστημονική υπηρεσία της Βουλής, η οποία με πρωτοβουλία της Ν.Δ. καλείται να γνωμοδοτήσει για το αν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας έχει ασυμβίβαστο συμμετοχής στην επιτροπή λόγω του ότι είναι και συνήγορος συγγενών θυμάτων. Βέβαια, χωρίς να θέλω να τη στενοχωρήσω, το αίτημα της Ν.Δ. το στηρίζουν χαμηλοφώνως ή… ενδομύχως και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, πλην π.χ. της Ελληνικής Λύσης ή των «Σπαρτιατών». Η πρόεδρος της καρδιάς (μας) καταγγέλλει ότι η ιστορία είναι στημένη για να την αποκλείσουν επειδή ζητάει να καταθέσουν ο Μητσοτάκης και ο Καραμανλής, ενώ από την επιστημονική υπηρεσία ζητάει ακρόαση για να εκθέσει τα επιχειρήματά της. Η υπόθεση απαιτεί γερά… νεύρα, μέχρι να δούμε ποιος θα εξοντώσει ποιον…
● Και εκεί που κάναμε πλάκα για χρόνια με τον σύντροφο Αλέξη Τσίπρα για τα αγγλικά του, τα οποία επέμενε να χρησιμοποιεί και σε επίσημες εμφανίσεις του, όπως εκείνη η αξέχαστη συνομιλία με τον Κλίντον, ήρθε ο Αδωνις Γεωργιάδης να μας διασκεδάσει εξίσου. «Ελτζιν στολ δε Μαρμπλς, δατς ιτ». Απλός, λιτός, απέριττος, δωρικός, χομπίστας… Για να θυμηθώ την επική ατάκα από τα «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρένου Χαραλαμπίδη. Ή πιο απλά, πουτ δε κοτ ντάουν σλόουλι.
