«Δέχομαι μια ανελέητη επίθεση κάθε μέρα, εγώ δεν έχω βλάψει κανέναν. Γιατί τόσος αρνητισμός στο πρόσωπό μου;» αναρωτήθηκε ο Στέφανος Κασσελάκης στην παρουσίαση του βιβλίου του Ξενοφώντα Κοντιάδη για τον… εαυτό του. Ελα ντε. Το ερώτημα είναι πρακτικό μεν, αλλά θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι από πολιτικό μέχρι… φιλοσοφικό. Γιατί άραγε κάποιοι ξεχειλίζουν από μίσος κατά του Κασσελάκη και του κάνουν περισσότερη (εσωκομματική) αντιπολίτευση απ’ όση δεν έκαναν ποτέ στον Μητσοτάκη; Θα μου πεις, γι’ αυτό άλλωστε ο ηγέτης ξανακέρδισε άνετα με 41% και γελάει με όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Το ερώτημα ωστόσο παραμένει και θα το εμπλούτιζα: Γιατί η άποψη ενός ανεπρόκοπου κομματόσκυλου (ανεξαρτήτως ηλικίας) που δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή του Κασσελάκη;
● Πάντως στις χθεσινές απορίες της στήλης γιατί δεν εκπέμπει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ένα σαφές μήνυμα προς τους επίδοξους προς αποχώρηση από το πολιτικό ριάλιτι των ημερών, ήρθε να απαντήσει ξεκάθαρα ο διευθυντής της Κ.Ο., Γιώργος Τσίπρας. «Ενα κόμμα δεν είναι ξενοδοχείο, “μένω μέχρι να φύγω”. Αυτό δεν υπάρχει και αυτό είναι κάτι που πρέπει να ξεκαθαρίσει τώρα», είπε χαρακτηριστικά στην ΕΡΤ και εξήγησε ότι δεν είναι ζήτημα διαγραφών αλλά πολιτικό. «Δηλαδή ή κάνεις μαζί με όλο το υπόλοιπο κόμμα ή δεν κάνεις και σηκώνεσαι και φεύγεις. Δεν υπάρχει κάτι άλλο». Τόσο απλό και τόσο δύσκολο συνάμα.
● Τα δημοσκοπικά καμπανάκια συνεχίζουν να χτυπάνε βέβαια. Η χθεσινή Ρrorata δείχνει ότι η μάχη από τη δεύτερη μέχρι την τέταρτη θέση είναι σκληρή για ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ. Στην πρόθεση ψήφου η Ν.Δ. καταγράφεται στο 34%, το ΠΑΣΟΚ στο 12%, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ στο 10,5%, η Ελληνική Λύση στο 4%, η Πλεύση Ελευθερίας στο 3,5%, Νίκη και «Σπαρτιάτες» στο 2,5%, το ΜέΡΑ25 στο 2%. Ο Κασσελάκης έχει μόλις 11% θετικές κρίσεις. Σημειώνω ότι το 11% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θα ψήφιζε ένα νέο αριστερό κόμμα που θα δημιουργούνταν από όσους φεύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 44% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι υπάρχει ανάγκη για νέο αριστερό κοινοβουλευτικό κόμμα. Δεν το λες και ελπιδοφόρο για τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ.
● Παρότι στηρίζουμε με χίλια εδώ και καιρό την προσχώρηση του συντρόφου Ανδρέα Λοβέρδου στη Ν.Δ., αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει μια δυστοκία στο «γαλάζιο στρατόπεδο», ειδικά εν όψει ευρωεκλογών. Οι ενδιαφερόμενοι πολλοί, οι θέσεις λιγοστές και τα μελλοντικά προνόμια ζηλευτά. Χώρια που παίζει έναν ρόλο αν ο ηγέτης Κυριάκος θα αποφασίσει επιτέλους αν θα πάμε σε 5-7 περιφέρειες ή αν θα παραμείνει ως έχει η χώρα ως ενιαία περιφέρεια. Επίσης, μπορεί να μπει… ποσόστωση για πρώην πασόκους, αν επιβεβαιωθούν οι φήμες και για άλλα πρώην «πράσινα» στελέχη που φλερτάρουν με το «γαλάζιο» ψηφοδέλτιο, όπως π.χ. η Εύη Χριστοφιλοπούλου ή ο Πύρρος Δήμας. Τώρα, όσο για το ότι ο Λοβέρδος (δηλώνει ότι) δικαιώθηκε που έφυγε από το δεύτερο -πλέον- κόμμα, για να πάει στο πρώτο, η ζωή θα δείξει αν έκανε καλά. Πάντως, απ’ ό,τι καταλαβαίνω, δεν αρκεί να είσαι φίλος του Αδωνη.
● Ενα ενδιαφέρον πολιτικό και προσωπικό παρασκήνιο της εποχής αποκάλυψε η Λούκα Κατσέλη στο Οne, εξιστορώντας πώς ξεκίνησε το ειδύλλιο με τον αείμνηστο Γεράσιμο Αρσένη στη Γιουγκοσλαβία το καλοκαίρι του ‘83. Οπως είπε η πρώην υπουργός, ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε τη σχέση τους, γιατί τους… παρακολουθούσε. «Μας παρακολουθούσαν και τους δύο, γιατί φώναξε ο Ανδρέας τον Γεράσιμο και του το είπε, οπότε το 1984 επισημοποιήσαμε τον δεσμό μας και παντρευτήκαμε», είπε χαρακτηριστικά, ενώ το παρασκήνιο είχε και συνέχεια: «Ο Ανδρέας δεν ήθελε να κάνουμε πολιτικό γάμο. Τελικά, έγινε. Ηταν ο κουμπάρος μας μαζί με τη Μαργαρίτα και ο γάμος έγινε σε κλειστό κύκλο στο δημαρχείο της Αθήνας». Η κ. Κατσέλη αποκάλυψε ακόμη ότι το γεγονός που βασάνιζε τον Αρσένη μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν η κρίση των Ιμίων και το ότι δεν παραιτήθηκε εκείνο το βράδυ.
