Μια φράση που θύμισε τον πατέρα του Κωνσταντίνο, όταν έλεγε στους πολίτες «όχι όπως ξέρατε, αλλά όπως τα βρήκατε», για να δικαιολογήσει την πολιτική λιτότητας που ακολουθούσε ως πρωθυπουργός την περίοδο 1990-1993, προσπάθησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης να δικαιολογήσει το κυβερνητικό επιχείρημα ότι για όλα φταίει η κλιματική κρίση, για τις πυρκαγιές, ότι δεν μπορούσε να γίνει τίποτα περισσότερο για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών και των καιρικών φαινομένων.
Κατά τη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην τακτική μηνιαία επίσκεψή του στο Προεδρικό Μέγαρο, ο πρωθυπουργός, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, είπε μεταξύ άλλων: «Η πραγματικότητα είναι ότι φέτος το καλοκαίρι δοκιμαστήκαμε στο μέτωπο των πυρκαγιών, εκ του αποτελέσματος είναι σαφές ότι δεν τα καταφέραμε όσο καλά θα θέλαμε, και αυτό μας υποχρεώνει να στρέψουμε άμεσα το βλέμμα μας σε πρώτη φάση στην αποκατάσταση των περιοχών που επλήγησαν».
Και αφού υποσχέθηκε για μια ακόμη φορά ότι θα «ξεκινήσουμε και πάλι τον σχεδιασμό για ένα κράτος το οποίο θα είναι ολοένα και πιο ανθεκτικό», είπε ότι ο «πήχης των απαιτήσεων των πολιτών μπαίνει ολοένα και πιο ψηλά, διότι τα ίδια τα φαινόμενα μας υποχρεώνουν να προσαρμοστούμε σε ολοένα και πιο ακραίες – είτε μιλάμε για φωτιές είτε μιλάμε για πλημμύρες – εκφάνσεις όμως της κλιματικής κρίσης».
Φυσικά, για να μην ανεβεί και πάρα πολύ ο πήχης των απαιτήσεων των πολιτών και βρεθεί ξανά η κυβέρνησή του, με το περίφημο επιτελικό κράτος, απολογούμενη για αποτυχία και αδυναμία διαχείρισης κρίσεων, είπε απευθυνόμενος προς τους πολίτες: «Φοβάμαι ότι τα ανέμελα καλοκαίρια, έτσι όπως τα ξέραμε ή όπως υπήρχαν ενδεχομένως στο φαντασιακό μας υποσυνείδητο, θα πάψουν να υπάρχουν και τα καλοκαίρια που θα έρχονται από εδώ και στο εξής, η πιθανότητα είναι ότι θα είναι ολοένα και πιο δύσκολα».
Το εμπεδώσαμε. Θα καθόμαστε και θα καιγόμαστε ή θα πνιγόμαστε.
