Πρόσφυγες κατασκηνώνουν κατάχαμα στην πλατεία έξω από το Οτέλ ντε Βιλ, όπου στεγάζεται το δημαρχείο του Παρισιού, ενώ στη Νέα Υόρκη οι πρόσφυγες αναγκάζονται να καταφύγουν στο Σέντραλ Παρκ, το μεγάλο πάρκο της αμερικανικής μεγαλούπολης.
Οι εικόνες θυμίζουν τις αντίστοιχες εικόνες παλιότερα από την πλατεία Βικτωρίας και το Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, δείχνοντας ότι οι πολιτικές περιορισμού και η κρίση του συστήματος υποδοχής προσφύγων στη Γαλλία, όσο και στις ΗΠΑ, είναι αυτές που γεννούν ταλαιπωρία και δυστυχία για τους ανθρώπους και ανατροφοδοτούν τις ξενοφοβικές αντιδράσεις και την ακροδεξιά ρητορική.
Η λύση δε βρίσκεται φυσικά στις εγκληματικές επαναπροωθήσεις, που προσθέτουν βία, θάνατο και ανομία στη δυστυχία των ανθρώπων -το έγκλημα έχει κοντά ποδάρια, όπως το έδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο και οι αντιδράσεις στην Ε.Ε.-, αλλά σε ένα επαρκές σύστημα υποδοχής προσαρμοσμένο στις ανάγκες προστασίας των ανθρώπων.
