Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν η συζήτηση το βράδυ της Τετάρτης στον τηλεοπτικό σταθμό ΚΟΝΤΡΑ, ανάμεσα στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργο Κουμουτσάκο, και τον συντάκτης της «Εφ.Συν.», Δημήτρη Τερζή, για το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Ο Δημήτρης Τερζής ρώτησε τον πρώην αν. υπουργό Εξωτερικών, που στη ζέουσα αυτή υπόθεση τηρεί μια μάλλον επαμφοτερίζουσα στάση, πώς σχολιάζει το γεγονός ότι η πλειοψηφία της Εξεταστικής Επιτροπής έκρινε πως δεν χρειάζεται να καταθέσει ο Γρηγόρης Δημητριάδης (παραιτηθείς από διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού και ανιψιός του Κυριάκου Μητσοτάκη).
Ο Γιώργος Κουμουτσάκος απάντησε: «Προφανώς η πλειοψηφία έκρινε πως ό,τι είχε να πει, το είπε».
Και όταν ρωτήθηκε «σε ποιον;», είπε: «Θα σας δώσω μια πολιτική απάντηση. Μπορείτε να διασφαλίσετε ότι η παρουσία του κ. Δημητριάδη δεν θα οδηγούσε εκ μέρους της αντιπολίτευσης τη συζήτηση σε επικίνδυνα θέματα πέρα απ’ αυτά που συζητάμε;»
Δεν διευκρίνισε ποια θα ήταν αυτά.
Και όταν ο δημοσιογράφος της «Εφ.Συν.» τον ρώτησε «με ποιο νομικό πλαίσιο θα κληθεί να ενημερωθεί για την παρακολούθησή του ο Νίκος Ανδρουλάκης», με δεδομένο ότι υπάρχει νόμος που απαγορεύει από τις αρμόδιες αρχές να τον ενημερώσουν, ο βουλευτής της Ν.Δ. έδωσε την εξής απάντηση:
«Yπάρχει πολιτική πρόσκληση του πρωθυπουργού. Όπως ξέρετε ο πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα να το κάνει. Ο πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα απελευθέρωσης ορισμένων διαδικασιών της ΕΥΠ».
Και όταν ο Δ. Τερζής ρώτησε γιατί δεν έχουν το ίδιο δικαίωμα και οι δημοσιογράφοι που παρακολουθούνταν επίσης, ο Θανάσης Κουκάκης και ο Σταύρος Μαλιχούδης, ο Γιώργος Κουμουτσάκος απάντησε:
«Η χώρα, κύριε Τερζή, βυθίζεται σε μια πρακτορολογία και αυτό είναι κακό για τη χώρα».
Παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο (ο διάλογος από το 01.15.00 έως το 01.20.00)
Εμείς τι πρέπει να συμπεράνουμε τώρα;
Πρώτον, ότι ο πρωθυπουργός μπορεί, αλλά δεν θέλει; Μα, μας είπε στη Βουλή ότι δεν ξέρει και δεν θέλει να μάθει. Και, δεύτερον, ότι στο μυαλό αυτής της κυβέρνησης ένας πολιτικός αρχηγός έχει αυξημένα δικαιώματα σε σχέση με δύο δημοσιογράφους που απλώς έκαναν τη δουλειά τους και παρακολουθήθηκαν γι’ αυτό; Ή μήπως τρέχει κάτι άλλο και εμείς με το φτωχό μυαλό μας δεν μπορούμε να το πιάσουμε.
Γιατί τα περί πρακτορολογίας, όταν ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει γιατί παρακολουθούνταν από τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες ένας πολιτικός που διεκδικεί την ψήφο του, δεν έχουν και πολύ γερές ρίζες, για να το πούμε ευγενικά.
