…στις 12 Απριλίου 1945 ο στρατηγός Αϊζενχάουερ αντικρίζει τα πτώματα των κρατουμένων στο Μπούχενβαλτ, αποδίδοντας και αυτός με τη μαρτυρία του «νόημα σε αυτό που μοιάζει να μην έχει κανένα».
Νόημα, που μόνο εκ των υστέρων (σήμερα) απορρέει από ό,τι ονομάζουμε «στρατόπεδο» ή «έκτακτη ανάγκη» ή «πειθαρχική κοινωνία». Το ερώτημα (για πάρα πολλούς): Πώς ήταν δυνατόν ο Θεός να αντέχει το Αουσβιτς; Ερώτημα που εγκαλεί και δικάζει τον Θεό (Θεοδικία), αφήνω τον Αγιο Πειραιώς, μέρες που ‘ναι, να μας το απαντήσει.
Αρκούμαι στο να παραθέσω -και να εκπλαγώ δυσάρεστα- το επιχείρημα ενός μεγάλου θεοσεβούμενου φιλόσοφου, του Χανς Γιόνας, μαθητή του Χάιντεγκερ: «Δημιουργώντας τον κόσμο ο Θεός έχασε παντελώς την παντοδυναμία Του. Εναπόκειται τώρα στον άνθρωπο να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, ώστε ο Θεός να μη λυπάται που άφησε να υπάρχει ο κόσμος». Τώρα μάλιστα…
