Το παρελθόν

«Στο σπίτι που έχει πιάσει φωτιά συνεχίζεις να κάνεις ό,τι έκανες πριν – αλλά δεν μπορείς να μη δεις αυτό που τώρα οι φλόγες σού δείχνουν γυμνό. (…) Αν μόνο στο σπίτι που φλέγεται καθίσταται ορατό το θεμελιώδες αρχιτεκτονικό πρόβλημα, τότε σήμερα μπορούμε να δούμε ποιο ήταν το διακύβευμα στην ιστορία της Δύσης, τι προσπάθησε με κάθε κόστος να πετύχει και γιατί δεν μπορούσε παρά να αποτύχει»*.

Αλλά δεν είναι μόνον που «το μέλλον (μας) διαρκεί πολύ». Είναι επίσης ότι το μέλλον προσπαθεί ξανά, αποτυγχάνει ξανά, αλλά δεν αποτυγχάνει καλύτερα. Επιτυγχάνει! Και γι’ αυτό, διαρκεί πολύ. Διαρκεί όμως και για έναν άλλο λόγο: γιατί δεν το αφήνει το παρελθόν του να τελειώσει. (Σε ό,τι με αφορά -γιατί να μην το πω;- είμαι κι εγώ ένα κομμάτι αυτού του παρελθόντος. Εσείς;)

*G. Agamben «Πού βρισκόμαστε;», εκδόσεις Αλήστου μνήμης, 2020.