Πέσατε τελείως έξω!

Ομως, πάλι τα ίδια, μέσα στη Βουλή. Εχει παρά ταύτα σημασία να γνωρίζουμε αν ο Μητσοτάκης λέει ψέματα χωρίς να ψεύδεται ή αν ο Τσίπρας λέει αλήθεια με σκοπό να εξαπατήσει;

Δεν έχει, όταν «έχει ανοίξει το κορμί σου όλες τις πόρτες του και μπαίνουν μέσα του τα πάντα», όπως προφητικά γράφει ο Τάκης Σινόπουλος στο «Νυχτολόγιο».

Λένε πως όποιος ψεύδεται χωρίς να το θέλει δεν λέει ψέματα, εφόσον δεν υπάρχει ψέμα χωρίς την πρόθεση εξαπάτησης. Αν είναι έτσι, ο πρώτος μάς λέει ψέματα αλλά δεν μας εξαπατά και ο δεύτερος (ο Τσίπρας) μας εξαπατά αλλά λέει την αλήθεια.

Οπότε γιατί να μη συμβαίνουν και τα δυο, αφού «τα ψεύδη μιας πολιτικής προσωπικότητας θεωρήθηκαν πάντοτε ως απαραίτητα και νόμιμα εργαλεία»; (Χάνα Αρεντ). Και επιτέλους, αφού το να λέει κανείς την αλήθεια προκειμένου να εξαπατήσει όσους πιστεύουν ότι δεν πρέπει να τον πιστέψουν, γιατί να μην είναι το ίδιο με το να λέει ψέματα σε όσους τον πίστεψαν;

Επιμύθιο: όπως η παράβαση είναι εκπλήρωση της παρωδίας έτσι και το ψέμα είναι ολοκλήρωση της πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση η παρωδία επεκτείνεται.