Τι κι αν ο κόσμος καίγεται (στην κυριολεξία), τι κι αν ο Αμαζόνιος έχει καταστραφεί σχεδόν και δεν θα μπορούμε ν’ αναπνεύσουμε, τι κι αν μας έχει πνίξει το πλαστικό, ο νεοφιλελευθερισμός και ο ρατσισμός; Για πόσο ακόμα θα αγχωνόμαστε; Για πόσο ακόμα θα βαρυγκωμάμε;
Η λύση;
Φεστιβάλ Προβατίνας! Διώξε τη ρουτίνα με την προβατίνα!
Και ο διοργανωτής προσθέτει (για να… αποτελειώσει την τελειότητα της σύλληψης): «Το μικρό καφενείου του Κλημεντίου μετά το ΓουρνοπουLATIN και το DUCATIψήνεται, ξαναχτυπά με το Φεστιβάλ Προβατίνας! Χορεύτριες Belly Dance, live τουμπελέκι, προβατίνα!»
Αχ, αρχαίο πνεύμα αθάνατο, νεοελληνικά «μαγειρεμένο»!
Και άσε τους άλλους να ψάχνουν λύσεις για το πώς θα έρθει η ανάπτυξη… Σας προλάβανε ρεεεε… (ή μάλλον, μπεεεεε)
(ΥΓ: για όσους ενδιαφέρονται τα στοιχεία του «Φεστιβάλ» είναι στη διάθεση της εφημερίδας. Η είσοδος είναι ελεύθερη αλλά η κράτηση είναι απαραίτητη!)
