Στο Οικονομικό Φόρουμ των Βρυξελλών θέμα του ντιμπέιτ ήταν το κοινωνικό εισόδημα. Πριν ξεκινήσει έγινε μια γρήγορη δημοσκόπηση μεταξύ του κοινού, για το αν συμφωνούν με την εφαρμογή του. Το 60% είπε «ναι», ότι είναι αναγκαίο και το 40% «όχι».
Στο κοινό, εργαζόμενοι στην Ε.Ε., πολίτες, φοιτητές, δημοσιογράφοι κ.λπ.
Ο ομιλητής που υπερασπίστηκε το κοινωνικό εισόδημα, ο Γκάι Στάντινγκ, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με πολύ πάθος, εξήγησε γιατί μπορεί να βοηθήσει όχι μόνο όσους το έχουν ανάγκη, αλλά και πώς μπορεί να είναι ένα βήμα για την κοινωνική ειρήνη, την αντιμετώπιση των ανισοτήτων, ακόμη και την ίδια την οικονομία. Πρότεινε δε μέτρα όπως το Κοινωνικό Ταμείο της Νορβηγίας που χρηματοδοτείται από την εξόρυξη πετρελαίου.
Ο «αντίπαλός» του, Χίλμαρ Σνάιντερ, του Ινστιτούτου Οικονομικών της Εργασίας ΙΖΑ, στάθηκε κυρίως στο ότι είναι δύσκολο να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο, εκτός αν γίνει σε εθελοντική βάση, Αν και το επανέλαβε πολλές φορές, δεν εξήγησε πώς ακριβώς γίνεται αυτό -δεν θέλω να πιστεύω ότι είναι στη λογική ο έχων δύο χιτώνας να δίνει τον έναν. Επίσης, υποστήριξε ότι επί της ουσίας αυξάνει το φορολογικό βάρος για τα νοικοκυριά, γιατί αν αυξήσεις τους φόρους προς τους εκατομμυριούχους, θα τους διώξεις από τη χώρα, όπως έγινε με τη Γαλλία επί προεδρίας Ολάντ.
Στο τέλος του ντιμπέιτ, η ψηφοφορία επαναλήφθηκε. Μαντέψτε ποιος ήταν ο νικητής: Ο Χίλμαρ Σνάιντερ.
Ευτυχώς που η διαφορά ήταν μικρή: 51%-49%.
Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι ποιοι ήταν αυτοί που άλλαξαν γνώμη και με ποιο επιχείρημα πείστηκαν σε μια εποχή που η Ευρώπη αναζητεί ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο και ανησυχεί για την άνοδο της ακροδεξιάς…
