Μια απάντηση στον Μίκη του 2018
«Στης πίκρας τα ξερόνησα το δάκρυ μου κοινώνησα
και στης ζωής τη φυλακή που δεν υπάρχει Κυριακή
ποτέ μου δε λησμόνησα τη μοναξιά τη φόνισσα
Κι εσύ που ήρθες μια βραδιά να μου ζεστάνεις την καρδιά
με πέταξες αλίμονο στο μαύρο καταχείμωνο με πρόδωσες και μ’ έφτυσες
ήσουν χαρά και ξέφτισες
Πού να ’βρω τέσσερα κεριά και στην ψυχή μου σιγουριά
φωτιά να βάλω γρήγορα και να τον κάψω σήμερα
τον κόσμο αυτό που αγάπησα και μ’ άφησε και σάπισα»
Νίκος Γκάτσος
(Για την αντιγραφή, ΑΡΤ!)
