Με τις ανάλογες αποστάσεις και τον δικό της τρόπο μίλησε η Ντόρα Μπακογιάννη στο φιλικό ραδιόφωνο ΣΚΑΪ διατυπώνοντας τις θέσεις της για το «Μακεδονικό».
Δήλωσε ότι προφανώς και όλοι (;) θέλουν να λυθεί το θέμα και δήλωσε επίσης ότι επί κυβέρνησης Καραμανλή κανένα κόμμα δεν διαμαρτυρήθηκε έντονα και δεν κατηγόρησε τότε την κυβέρνηση για μυστική διπλωματία (σ.σ. εδώ φαίνεται να είναι κάπως εξασθενημένη η μνήμη της).
Απέδωσε, δε, την κινητοποίηση του κόσμου στα συλλαλητήρια στη δυσαρέσκεια και στην κρίση εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. (σ.σ. εδώ μοιάζει κάπως μονόπλευρο το επιχείρημα μια και επί Κων/νου Μητσοτάκη με πενταπλάσια σε κόσμο συλλαλητήρια δεν είχε διατυπώσει παρόμοιο επιχείρημα περί έλλειψης εμπιστοσύνης).
Το βασικό όμως ερώτημα που δεν τέθηκε (πώς θα μπορούσε άλλωστε;) στην πρώην ΥΠΕΞ είναι πώς φαντάζεται ότι η παλλαϊκής αποδοχής μελλοντική κυβέρνηση Μητσοτάκη θα ξεπεράσει τον σκόπελο για το «Μακεδονικό». Πώς, όχι από ένα συγκυβερνών -βάσει προγραμματικής συμφωνίας- κόμμα, αλλά όταν μέσα από την ίδια τη Ν.Δ. υπουργοί θα διατυπώνουν τη θέση ότι δεν αποδέχονται με κανέναν τρόπο τον όρο «Μακεδονία», θα καταφέρει να λύσει ο αδελφός της το θέμα;
Πολύ περισσότερο όταν η ίδια δεν θα είναι καν υπουργός.
