Η χώρα κινδυνεύει με απόλυτη «σικελοποίηση», τόνισε ο Νίκος Δένδιας με αφορμή τη συνομιλία του Π. Καμμένου με τον ισοβίτη, ενώ τη δήλωσή αυτή έσπευσε να επαναλάβει και ο Λ. Αυγενάκης.
Οι δηλώσεις αυτές βρίσκουν σύμφωνο προφανώς ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που αρνείται να δεχτεί ότι η Ελλάδα είτε ήταν, είτε είναι, είτε θα γίνει Σικελία. Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά της «σικελοποίησης»;
Η ύπαρξη ενός πανίσχυρου μεγαλοεπιχειρηματία που ελέγχει δήμους, ποδοσφαιρικές ομάδες, επιχειρήσεις και ΜΜΕ και που μπροστά στην θέα του οποίου οι απλοί πολίτες αλλά και οι εκπρόσωποι της εξουσίας υποκλίνονται ή ακόμα και του φιλούν το χέρι.
Μάλιστα είναι τόσο μεγάλη η επιρροή του που προκειμένου να αποκτήσουν την εύνοιά του πολιτικοί αλλά και στελέχη των ΜΜΕ σπεύδουν να υπερασπιστούν επιδεικτικά τα συμφέροντά του ενώ στελέχη της δικαιοσύνης παραιτούνται από την εκδίκαση των υποθέσεων που τον αφορούν.
Είναι σίγουρα λοιπόν τα στελέχη της ΝΔ ότι με τον όρο «σικελοποίηση» απλά στιγματίζουν την τηλεφωνική επικοινωνία του Υπουργού;
