Γράφτηκε σε δεκάδες ενημερωτικές σελίδες της Θεσσαλονίκης, συνοδεία φωτογραφίας, ότι ο λαϊκός αοιδός Νότης Σφακιανάκης τραγούδησε στο κέντρο όπου εμφανίζεται αγκαλιασμένος με νεαρά άτομα παρέας η οποία υπερηφάνως έσειε το σύμβολο της χούντας.
Αφήνοντας κατά μέρος τα γνωστά χρυσαυγίτικα αισθήματα του Νότη και λεπτομέρειες του τύπου «προσβολή στο εθνικό σύμβολο -τη σημαία- να βάζει ο καθείς το… πουλί πάνω του» είναι να απορείς -ή όχι;- με την ανοχή των υπόλοιπων θαμώνων.
Πενήντα χρόνια μετά, το απριλιανό πραξικόπημα θεωρείται τρέντι;
Οι χούντες και οι δικτατορίες είναι απλώς… λουλουδοπόλεμος με γαϊδουράγκαθα και βατσινιές;
Εκείνο το «δώστε τη χούντα στον λαό» δεν έφτασε μάλλον ποτέ, σαν απόηχος έστω, μέσα στον θόρυβο των κέντρων.
