efsyn.gr , Νίκος Σβέρκος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ανάμεσα σε Συμπληγάδες Πέτρες βρέθηκε η ελληνική αποστολή χτες στις Βρυξέλλες, με τις συζητήσεις μεταξύ των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης και των εκπροσώπων των θεσμών να κρατούν μέχρι αργά τη νύχτα.

Το στίγμα της σκληρής δημοσιονομικής λιτότητας έδωσε για ακόμα μία φορά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος επιχείρησε να επιβάλει υπέρογκα πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2028. Μια απαίτηση την οποία ο Ευκλείδης Τσακαλώτος προσπαθούσε να αποκρούσει, την ώρα μάλιστα που οι επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών ζητούσαν άμεση ολοκλήρωση της αξιολόγησης και η Γερμανία με το ΔΝΤ «κονταροχτυπιούνταν» πάνω από το πρόβλημα του χρέους.

Εν τέλει οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και οι θεσμοί επέλεξαν αναφορικά με τα πρωτογενή πλεονάσματα να αφήσουν κατά μέρος τις διαφορές τους, επαναλαμβάνοντας μόνον τις γνωστές απαιτήσεις γι’ αυτά μέχρι το 2018. Ωστόσο η συζήτηση ήταν μακρά σχετικά με το καυτό θέμα του χρέους, με τις διαφορές μεταξύ ΔΝΤ και Βερολίνου να μη γεφυρώνονται.

Τα πιο «εύκολα» της συνεδρίασης του Eurogroup αφορούσαν την εκταμίευση δόσεων προς την Ελλάδα συνολικού ύψους 10,3 δισ. ευρώ, χωρίς να απαιτείται από τους εταίρους τροποποίηση σε κάποιο από τα ήδη ψηφισμένα νομοσχέδια. Η απόφαση προέβλεπε την εκταμίευση της δόσης σε δύο μέρη (θα χορηγηθούν 7,5 δισ. ευρώ τον Ιούνιο και ακόμα 2,8 δισ. τον Σεπτέμβριο).

Για την τυπική ολοκλήρωση της αξιολόγησης υπάρχουν ωστόσο τρεις ακόμα εκκρεμότητες, που αφορούν τα «κόκκινα δάνεια» και τις εγγυήσεις του ελληνικού Δημοσίου, την ιδιωτικοποίηση του πρώην αερολιμένα του Ελληνικού και τα διόδια της Εγνατίας Οδού. Τα ζητήματα αυτά πάντως δεν δημιουργούσαν ανησυχία στα ελληνικά κλιμάκια.

Οσον αφορά δε τα περί «αδιεξόδου λόγω των εξαγγελιών Τσίπρα για το Ταμείο Αλληλεγγύης» που διέδωσαν χτες διάφορα μέσα ενημέρωσης, η διάψευση έρχεται από το ίδιο το Μνημόνιο του Αυγούστου, καθώς προβλέπει ότι οι πόροι που προκύπτουν από την υπέρβαση του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων θα κατευθύνονται κατά 30% στο χρέος, κατά 30% σε ληξιπρόθεσμα, ενώ το υπόλοιπο 40% όπου επιθυμεί η κυβέρνηση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σε ένα Ταμείο Αλληλεγγύης.

Η Ευρώπη ούτως ή άλλως επιθυμούσε να υπάρξει καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, γεγονός που εκφράστηκε και κατά τη συνάντηση των τεσσάρων προέδρων, Ντόναλντ Τουσκ, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, Γερούν Ντάισελμπλουμ και Μάριο Ντράγκι.

Οι συμμετέχοντες, αν και η επίσημη ατζέντα αφορούσε το μέλλον της ευρωζώνης, επισήμαναν προς τον πρόεδρο του Eurogroup ότι τα ζητήματα του βρετανικού δημοψηφίσματος και της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το προσφυγικό δεν επιτρέπουν περαιτέρω καθυστερήσεις για την Ελλάδα.

Ο δε Μάριο Ντράγκι είναι εκείνος που ανέμενε την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, ώστε να επαναφέρει η ΕΚΤ το «waiver» για τα ελληνικά ομόλογα, αλλά και για να συμπεριληφθεί η Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Τα δημοσιονομικά

Το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και συγκεκριμένα οι προοπτικές γύρω από τα δημοσιονομικά μεγέθη και το χρέος ήταν το πεδίο όπου διατυπώθηκαν οι πιο σκληρές απαιτήσεις και διαδραματίστηκε το πιο σκληρό παζάρι. Και -όπως συνήθως- εκείνος που έθεσε τις πιο ακραίες θέσεις ήταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με την πρόταση του Γερμανού υπ. Οικονομικών, θα είχε την υποχρέωση τη δεκαετία 2018-2028 να πετυχαίνει κάθε χρόνο πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%. Για το ακόλουθο διάστημα μέχρι το 2040 το Βερολίνο αξίωνε χαμηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα, δηλαδή της τάξης του 1,5%.

Οι απαιτήσεις αυτές τέθηκαν από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με σκοπό να δικαιολογήσει τη θέση ότι η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα δεν είναι αναγκαία. Και αυτό επειδή η γερμανική κυβέρνηση αποφεύγει όπως ο «διάολος το λιβάνι» κάθε μορφή ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους που θα απαιτήσει ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο της χώρας.

Εν τέλει η λύση που διαφαινόταν μέχρι αργά το βράδυ περιελάμβανε τον σχηματισμό ενός «οδικού χάρτη» για τα τρία επίπεδα του χρέους, το βραχυπρόθεσμο, το μεσοπρόθεσμο και το μακροπρόθεσμο. Ανάμεσα στις προτάσεις που έμπαιναν στη ζυγαριά των διαβουλευόμενων πλευρών περιλαμβανόταν η αγορά από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) μέρους του χρέους του ΔΝΤ ύψους 10 δισ ευρώ.

Αμετακίνητη στάση

Οι υπουργοί αναζητούσαν εργαλεία για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, που να μη δημιουργούν την ανάγκη για ψηφοφορίες στα εθνικά τους Κοινοβούλια. Ανάμεσα σε αυτά εξέταζαν την «ομαλοποίηση» των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδας με μετάθεση δόσεων και ανταλλαγές ομολόγων, τη χρήση των κερδών που διακρατούνται από κεντρικές τράπεζες (SMP) και τη σταθεροποίηση επιτοκίων.

Το ΔΝΤ βέβαια κάθε άλλο παρά ικανοποιημένο ήταν με τις αρχικές προτάσεις του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ενώ κρατούσε αμετακίνητη στάση αναφορικά με την ελάφρυνση του χρέους, ζητώντας να γίνει όσο το δυνατόν συντομότερα. Το σίγουρο είναι ότι οι συζητήσεις για το χρέος στον μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα εξαρτώνται άμεσα από τις εκλογές στη Γερμανία.