Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η έντονη αντιπαράθεση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται απρόσκοπτα, με συνεχείς δηλώσεις στελεχών του κόμματος να βλέπουν το φως της δημοσιότητας και να κλιμακώνουν την ένταση που υπάρχει.

Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του βουλευτή και μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Θάνου Μωραΐτη, με άρθρο του στην  προσωπική του ιστοσελίδα να τοποθετηθεί, εξαπολύοντας πυρά κατά της ηγεσίας του κόμματος και απαντώντας ουσιαστικά στην «άτυπη» ενημέρωση του κόμματος που είχε προηγηθεί.

Όπως σημειώνει ο κ. Μωραΐτης (που έχει επιδοκιμάσει τις κινήσεις του Γιώργου Παπανδρέου), τόσο η ηγεσία όσο και τα «διάφορα εξαπτέρυγα» επιλέγουν τον διχασμό, κλείνοντας τα μάτια -με εκτός τόπου και χρόνου δημόσιες ή «άτυπες» τοποθετήσεις- μπροστά στον άμεσο κίνδυνο «εξαΰλωσης» του ΠΑΣΟΚ. 

«Δεν θυμάμαι ο Ανδρέας Παπανδρέου να διαπραγματεύτηκε μια παράταξη με τη συμμέτοχη πέντε προσωπικοτήτων», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Θ. Μωραΐτης και υπογραμμίζει: «…για να τελειώνουμε με τα παραμύθια: Τα διακυβεύματα δεν έχουν να κάνουν ούτε με τα ονόματα ούτε με τα σύμβολα. Το απέδειξε περίτρανα αυτό άλλωστε η αποτυχία της Ελιάς. Το διακυβεύματα είναι πολιτικά: Θεωρούμε τη συμμετοχή λύση ή πρόβλημα στην παράταξη;».

Νωρίτερα, στην άτυπη ενημέρωση από το κόμμα, αναφερόταν πως το ΠΑΣΟΚ «στην πιο κρίσιμη στιγμή των τελευταίων ετών για την πορεία και το μέλλον της χώρας – λίγο πριν την αλλαγή σελίδας – δεν θα επιτρέψει σε κανένα και σε καμία σκοπιμότητα να το μετατρέψει από εγγυητή της σταθερότητας σε παράγοντα αστάθειας είτε πριν είτε μετά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας». Επίσης αναφερόταν πως «οποιαδήποτε πρόταση περιορίζει το ΠΑΣΟΚ στα κομματικά οργανωτικά τείχη, το αφήνει στο περιθώριο όλων των διεργασιών που κινούνται…».

Υπενθυμίζεται πως την Πέμπτη, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απάντησαν με ντεμαράζ δηλώσεων υπέρ του εγχειρήματος της Δημοκρατικής Παράταξης στο αίτημα του Γιώργου Παπανδρέου και των στελεχών που συντάχθηκαν μαζί του για ανοιχτό συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και εκλογή νέας ηγεσίας με κινηματικές διαδικασίες. Σε κείμενο που συνυπογράφουν εφτά βουλευτές, οι Γιάννης Δριβελέγκας, Δημήτρης Κρεμαστινός, Γιάννης Κουτσούκος, Χρήστος Γκόκας, Μιχάλης Κασσής, Δημήτρης Σαλτούρος και Πύρρος Δήμας απευθύνουν προσκλητήριο συστράτευσης, επισημαίνοντας ότι «η συμπαράταξη του ΠΑΣΟΚ με όλους όσοι στρατευθούν στο εγχείρημα της Δημοκρατικής Παράταξης αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία προκειμένου να εκφράσουμε τις διάσπαρτες δυνάμεις του κόσμου της κεντροαριστεράς». Μάλιστα, υπενθυμίζουν τη ρήση του Ανδρέα Παπανδρέου ότι «στο ΠΑΣΟΚ έλαχε ο κλήρος να ηγηθεί της Δημοκρατικής Παράταξης».

Το άρθρο του Θ. Μωραΐτη

Θα κάνουμε τελικά κάτι;

«Η παράταξη είναι ένα βήμα πριν το γκρεμό και δυστυχώς η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα διάφορα εξαπτέρυγα επιλέγουν τον διχασμό.

Η κοινωνία έχει γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη της βλέποντας τα παιγνίδια κοντόφθαλμων τακτικισμών.

Με εκτός τόπου και χρόνου, δημόσιες ή «άτυπες» τοποθετήσεις, επιλέγουν να κλείσουν τα μάτια μπροστά στον άμεσο κίνδυνο εξαΰλωσης του ΠΑΣΟΚ και μιλούν για «συνοχή». Ποια συνοχή άραγε, αυτή στο 3%;

Βλέπουμε στελέχη του ΠΑΣΟΚ να μιλάνε για «Καστελόριζα» και «αυτούς που μας έβαλαν στα μνημόνια».

Τα μικροκομματικά τους κίνητρα αποδομούν την πατριωτική στάση της παράταξης και αθωώνουν την εγκληματική διακυβέρνηση Καραμανλή.

Μιλάνε όπως ακριβώς ο Καμμένος και η ΝΔ την περίοδο 2009-2012. Ίσως νιώθουν ότι βρίσκονται ήδη σε άλλο κόμμα.

Άλλοι, τη μια είναι μνημονιακότεροι του μνημονίου και την άλλη συριζοποιούν τον λόγο τους.

Θυμόνται ίσως μια εποχή που στον χώρο μας κάποιοι πριν αντιληφθούν την σκληρή πραγματικότητα θεωρούσαν ότι μπορούσαν να διαπραγματευτούν καλυτέρα και ζούσαν τα δικά τους μικρά ή μεγάλα «Ζάππεια».

Άλλοι, συγκρίνουν τις αναδιατάξεις κολλητών και γυρολόγων με την δημοκρατική συμπαράταξη του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δεν θυμάμαι ο Ανδρέας Παπανδρέου να διαπραγματεύτηκε μια παράταξη με τη συμμέτοχη πέντε προσωπικοτήτων. Ούτε θυμάμαι αυτές οι προσωπικότητες να το ζήτησαν από τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Και για να τελειώνουμε με τα παραμύθια: Τα διακυβεύματα δεν έχουν να κάνουν ούτε με τα ονόματα ούτε με τα σύμβολα. Το απέδειξε περίτρανα αυτό άλλωστε η αποτυχία της Ελιάς.

Το διακυβεύματα είναι πολιτικά:

Θεωρούμε τη συμμετοχή λύση ή πρόβλημα στην παράταξη;

Θέλουμε ένα ελίτ κομματίδιο στελεχών, με μανία κυβερνητικού που κάνει ιδεολογία τον τακτικισμό ή ένα κόμμα που θα ξαναδώσει λόγο στη βάση, με λυτρωτικές συμμετοχικές διαδικασίες, με πολιτικές θέσεις και ιδεολογικό στίγμα;

Θέλουμε ένα κόμμα που θα ανοίξει με τολμηρές θέσεις και σχέδιο τη νέα πολιτική εποχή ή θα μιλάμε απλά για «κανονικότητα», αγκυλωμένοι σε μια «φαντασίωση» μιας μεταμνημόνιο εποχής η οποία θα είναι ίδια και απαράλλακτη με αυτήν προ μνημονίου;

Θα παραδώσουμε τον πολιτικό μας χώρο να αλωθεί οριστικά από ένα ανιστόρητο πολιτικό δίπολο;

Τελικά θα κάνουμε κάτι ή θα παραδοθούμε αμαχητί στη ιστορική χλεύη ως μοιραίοι και άβουλοι;

Αυτά είναι τα διακυβεύματα και τα ερωτήματα από τα οποία δεν μπορεί να κρυφτεί κανένας πλέον»