Το Μέγαρο Μαξίμου ψάχνει αφήγημα απόδρασης από τον εγκλωβισμό που η ίδια η κυβέρνηση προκάλεσε στον εαυτό της με τις προκλητικές δηλώσεις σχετικά με το θέμα του Πάνου Ρούτσι. Ο απεργός πείνας συνεχίζει για 11η ημέρα τον αγώνα του στο Σύνταγμα, ζητώντας εκταφή του γιου του που σκοτώθηκε στο έγκλημα των Τεμπών και έχοντας στο πλάι του ένα κύμα αλληλεγγύης που συνεχώς μεγαλώνει.
Μετά από τις προσβολές Φλωρίδη και την εμπρηστική παρέμβαση από τoν Άρειο Πάγο, έγινε ξεκάθαρο πως η κυβέρνηση έχει αυτοπαγιδευτεί και από σήμερα επιχειρείται προσπάθεια να λήξει το θέμα, ενδεχομένως και η απεργία πείνας.
Αυτό φάνηκε από τις πρωινές δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος προχώρησε σε μίνι κωλοτούμπα εκφράζοντας τη δική του «ερμηνεία» ότι στις ανακοινώσεις της Δικαιοσύνης και στο εξώδικο Ρούτσι μπορεί να ερμηνευτεί πως υπάρχει έμμεσο αίτημα για εκταφή του Ντένις. Ο κ. Φλωρίδης, μάλιστα, προανήγγειλε… ως εκτίμηση πως σύντομα θα υπάρξει εισαγγελική απόφαση για το θέμα.
Και ο Μαρινάκης καλύπτει
Πέρα από την οργή που έχει προκαλέσει η στάση της κυβέρνησης μπροστά στο δράμα ενός πατέρα, το επίδικο είναι και η «σημαία» της κυβέρνησης πως η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και η ίδια δεν παρεμβαίνει στο έργο της, παρότι τη σημαία αυτή την έχει κάνει κουρελόχαρτο σε ουκ ολίγες περιπτώσεις.
Σήμερα τις νέες δηλώσεις Φλωρίδη κλήθηκε να σχολιάσει και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, με τον Παύλο Μαρινάκη να λέει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι δεν είναι κακό να… μεταφέρει μια αίσθηση ο υπουργός Δικαιοσύνης και προσπαθώντας να εξηγήσει πως τις αποφάσεις θα τις λάβει η Δικαιοσύνη.
Φυσικά, ο Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα εξαπολύοντας επίθεση προς την αντιπολίτευση και με τα γνωστά «τσιτάτα» περί παραπϋπουργείο Δικαιοσύνης την περίοδο της διακυβέρνησης Τσίπρα.
Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου σε ερώτηση για το εάν ο κ. Φλωρίδης προδικάζει την εισαγγελική απόφαση: Κατ’ αρχάς, δεν προδικάζει τίποτα ο υπουργός. Είπε και σήμερα ο υπουργός ότι το τι θα γίνει θα το κρίνει η Δικαιοσύνη. Εδώ το κρίσιμο που αφορά το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα δηλαδή, την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, τους βουλευτές, την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία, είναι αν δεχόμαστε το αυτονόητο ότι δεν μπορεί ένας εκπρόσωπος της εκτελεστικής ή της νομοθετικής εξουσίας να παρεμβαίνει στη δικαστική. Το να λες ότι θα το κρίνει, θα το εξετάσει η Δικαιοσύνη και θ’ αποφασίσει, και μάλιστα ως υπουργός Δικαιοσύνης να μεταφέρεις μια αίσθηση, αλλά στο τέλος της ημέρας, χωρίς να καλείς τη Δικαιοσύνη να πάρει την Α ή Β απόφαση, νομίζω ότι δεν έχει σχέση με αυτό το οποίο βλέπουμε από κόμματα, τον πρώην πρωθυπουργό τον κύριο Τσίπρα και δυστυχώς το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης δια των εκπροσώπων των κομμάτων. Δεν έχει σχέση το ένα με το άλλο. Επαναλαμβάνω και εγώ, σε ανθρώπινο επίπεδο είμαστε δίπλα σε αυτόν τον πατέρα και στο αίτημά του για εκταφή του παιδιού του. Το τι υπάρχει στη δικογραφία οι διάδικοι το γνωρίζουν και πώς έχουν γίνει όλες αυτές οι ενέργειες, δεν μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία. Το τι θ’ αποφασίσει η Δικαιοσύνη επί αυτού του αιτήματος, όπου σύμφωνα με τη Δικαιοσύνη, όχι σύμφωνα με τα κυβερνητικά στελέχη, εμείς αναπαράγουμε αυτό το οποίο λέει η Δικαιοσύνη, δεν έχει υποβληθεί ως αίτημα αυτοτελές, αλλά μέσω εξώδικης δήλωσης. Το αν αυτό θα το θεωρήσει η Δικαιοσύνη ικανό τρόπο προβολής ενός αιτήματος, αυτό είναι θέμα της Δικαιοσύνης. Η Δικαιοσύνη βγήκε δια των ανωτάτων εκπροσώπων της και είπε ότι δεν έχει υποβληθεί τυπικά αυτό το αίτημα. Και έχει υποβληθεί εμμέσως, μέσω εξωδίκου. Εμείς δεν βγήκαμε να πούμε, ότι επειδή έχει υποβληθεί έτσι, δεν πρέπει να εξεταστεί. Είπαμε ότι η Δικαιοσύνη είπε αυτό το οποίο είπε. Δηλαδή, σταθήκαμε στην επίσημη τοποθέτηση της Δικαιοσύνης. Τώρα, από κει και πέρα, η Δικαιοσύνη όλα αυτά θα τα συνεκτιμήσει και θα πάρει τις αποφάσεις της. Έτσι γίνεται στις Δημοκρατίες. Υπάρχουν περίοδοι που η Ελληνική Δημοκρατία είχε ένα παραϋπουργείο Δικαιοσύνης στήσει μέσα το Μαξίμου. Ήταν το ΄15 – ΄19. Αυτό δεν είναι το κανονικό, μη μπερδευόμαστε. Μπορεί να το είχαμε συνηθίσει το «τέρας», στη συνέχεια βέβαια οι πρωταγωνιστές καταδικάστηκαν και από τη Δικαιοσύνη κι ακούσαμε και τον κύριο Κοντονή μετά από χρόνια να λέει τι συνέβαινε. Αυτό δεν είναι το κανονικό, το κανονικό είναι η Δικαιοσύνη ν’ αποφασίζει για τα δικά της θέματα.
Σε ερώτηση για το εάν έχει υπάρξει καθυστέρηση στο θέμα, μιας και βρισκόμαστε ήδη στην 11η ημέρα απεργίας πείνας, ο Παύλος Μαρινάκης πέταξε το μπαλάκι στη Δικαιοσύνη και σημείωσε «η κυβέρνηση, γιατί είμαι εκπρόσωπος της κυβέρνησης, όχι τη Δικαιοσύνης, από την πρώτη ημέρα, απάντησα στο συνάδελφό σας, αξίζει τον κόπο ν’ ανατρέξετε στις απαντήσεις μου, γιατί τις έχετε και σε βίντεο και γραπτές, γραπτές λίγες ώρες μετά το τέλος της ενημέρωσης πολιτικών συντακτών, η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή στάθηκε ανθρώπινα στο πλευρό αυτού του πατέρα. Άλλο αν η αντιπολίτευση έκανε ότι δεν έβλεπε. Έτσι έπρεπε να κάνουμε, είναι υγιής ανθρώπινη αντίδραση, δεν το λέω για να υπερηφανευτώ. Η Δικαιοσύνη έχει τους δικούς της χρόνους. Σκέφτεται κάθε αίτημα με βάση τα πραγματικά περιστατικά, τα δεδομένα, τη νομοθεσία. Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο εγώ μπορώ να σας το απαντήσω, το αν είναι αργή ή γρήγορη η αντίδραση της Δικαιοσύνης. Από την εμπειρία μου ως δικηγόρος έχω δει αιτήματα ν’ απαντώνται και μετά από εβδομάδες και μετά από μήνες. Έχω δει αιτήματα ν’ απαντώνται μέσα σε κάποιες ημέρες. Αλλά δεν είναι κανονικό πράγμα να ζητάει το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα, ο οποιοσδήποτε από την κυβέρνηση να απολογείται για λογαριασμό της Δικαιοσύνης ή να ζητάει παρέμβαση της Δικαιοσύνης. Έχουμε φτάσει στο σημείο να τα κάνουμε όλα ίσα κι όμοια. Πράγματα τα οποία είναι εντελώς μη κανονικά και επικίνδυνα, θα πω εγώ, να τα θεωρούμε αυτονόητα. Να βγαίνουν πρώην πρωθυπουργοί και αναφέρομαι στον κύριο Τσίπρα, για να μην παρεξηγηθώ, και να ζητάνε από την κυβέρνηση να παρέμβει στη Δικαιοσύνη. Αυτό που έκανε εκείνος και η κυβέρνησή του, κόμματα να ζητάνε το ίδιο πράγμα. Στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ή να μας ζητάτε εμάς, ν’ απαντήσουμε γιατί απαντάει ή θα απαντήσει η Δικαιοσύνη σε πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι μέρες. Δεν είναι δική μας δουλειά αυτή, ούτε θα έπρεπε να είναι. Εμείς είμαστε εδώ για να έχουμε ένα νομικό πλαίσιο το οποίο υπάρχει και προβλέπει κάποιες συγκεκριμένες διαδικασίες, να θωρακίζουμε τη δουλειά αυτή της Δικαιοσύνης και προφανώς επειδή πέραν από τις ιδιότητες που έχουμε, σε ανθρώπινο επίπεδο να λέμε τ’ αυτονόητο, στεκόμενοι δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο και σε κάθε άνθρωπο που έχει περάσει ό,τι έχει περάσει ο άνθρωπος αυτός, χωρίς να μπορούμε καν να το διανοηθούμε».
Εξαπολύοντας επίθεση προς την αντιπολίτευση ο Παύλος Μαρινάκης ανέφερε σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του «το ακούω αυτό το επιχείρημα από στελέχη της Αντιπολίτευσης. Σήμερα το άκουσα με αναφορά, μάλιστα, και σε εμένα ως εκπρόσωπο της Κυβέρνησης από την κ. Αποστολάκη, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και ανέτρεξα, επειδή θέλω να είμαι ακριβής σε αυτά που σας λέω, στις απαντήσεις που έχω δώσει στις προηγούμενες ενημερώσεις πολιτικών συντακτών, με πρώτη την απάντηση που έδωσα την επόμενη, ή την πρώτη ή την δεύτερη, δηλαδή, ημέρα που ξεκίνησε η απεργία πείνας από τον πατέρα ενός εκ των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών. Ή την πρώτη ή την δεύτερη μέρα ήταν. Ήταν η πρώτη τοποθέτηση στήριξης στον άνθρωπο αυτό. Και σε κάθε άνθρωπο που έχει χάσει το παιδί του. Τρεις μέρες μετά έγινε η δεύτερη δήλωση από εμένα και συνολικά από την Κυβέρνηση χωρίς αστερίσκους, που είμαστε δίπλα στον πατέρα και σε κάθε άνθρωπο που βιώνει την απόλυτη οδύνη. Τρεις μέρες μετά έγινε τρίτη δήλωση στο διάστημα αυτό. Προφανώς, όλα τα κυβερνητικά στελέχη στάθηκαν στο πλευρό του πατέρα, όπως και όλη η κοινωνία. Πάρα πολύ απλά αυτό δεν εξυπηρετεί το αφήγημα των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, που όσο και αν ακούγεται τραγικό, όσο κι αν ακούγεται τραγικό, όταν όλη η κοινωνία και εμείς βλέπουμε στο πρόσωπο αυτού του ανθρώπου ό,τι πιο τραγικό μπορεί να διανοηθεί κανείς και στηρίζουμε σε ανθρώπινο επίπεδο τον αγώνα του, χωρίς, όμως, σε καμία περίπτωση να παρέμβουμε, ούτε να διανοηθούμε να παρέμβουμε στη Δικαιοσύνη, δυστυχώς, το λέω και δεν είναι καθόλου ευχάριστο, η Αντιπολίτευση βλέπει ευκαιρία να κάνει τον δεύτερο γύρο του χυδαίου πολιτικού της παιχνιδιού, που έκανε πριν από λίγους μήνες με αφορμή την επέτειο από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Όλη η κοινωνία, ο κάθε υγιής πολίτης, ο κόσμος, ο απλός κόσμος, συγκλονίζεται με τον αγώνα κάθε πατέρα, κάθε μητέρας, κάθε συγγενή, κάθε δυστυχήματος, με τον αγώνα κάθε ανθρώπου που έχει χάσει τον δικό του άνθρωπο, είτε στα Τέμπη είτε οπουδήποτε αλλού. Αυτή είναι η υγιής αντίδραση της κοινωνίας. Η τοξική, προβληματική, χυδαία αντίδραση πολύ μεγάλου μέρους, για να μην είμαι ισοπεδωτικός, της Αντιπολίτευσης στη χώρα μας είναι άλλη. Εκεί που η κοινωνία βλέπει την οδύνη και την ανάγκη για στήριξη η Αντιπολίτευση, μεγάλο μέρος αυτής, βλέπει μια ευκαιρία για να μαζέψει ψήφους, να παίξει παιχνίδι, να στήσει σόου, να πάνε να μπούνε δίπλα σε έναν πονεμένο άνθρωπο για να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Δείτε τις απαντήσεις που έχω δώσει και εγώ και τα υπόλοιπα στελέχη από τις πρώτες ημέρες. Είναι, λοιπόν, ψέμα αυτή η αιτίαση ότι αργήσαμε. Από την πρώτη στιγμή, όπως κάθε άνθρωπος, όπως έχουμε χρέος να το κάνουμε, είμαστε δίπλα ανθρώπινα σε αυτόν τον πατέρα και σε κάθε συγγενή θύματος ενός τραγικού δυστυχήματος».
Χαμηλώνει τους τόνους για τον Άγνωστο Στρατιώτη
Ενδεικτική, πάντως, των προθέσεων της κυβέρνησης να μαζέψει το θέμα είναι και η απάντηση του Παύλου Μαρινάκη σε ερώτηση για το εάν πρέπει να γίνονται τέτοιες κινήσεις στον Άγνωστο Στρατιώτη, θέμα που έχουν σηκώσει τις τελευταίες ημέρες ακροδεξιά τρολ και δημοσιογράφοι που στηρίζουν την κυβέρνηση, ενώ έφερε στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου και ο Θάνος Πλεύρης.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επισήμανε ότι «δεν θεωρώ ότι είναι προσβλητικό για το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη όταν έρχεται ένας πατέρας και κάνει αυτή την πράξη διαμαρτυρίας, η οποία συνιστά, βέβαια, έναν άνθρωπο ο οποίος είναι σε απόλυτη απόγνωση …» παίρνοντας, ουσιαστικά, αποστάσεις από τις εθνικιστικές κραυγές και του υπουργού Μετανάστευσης.
