Η «Ωραία Ελένη» και οι ρωγμές στο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο»

Οσο και αν στην κυβέρνηση προσπαθούσαν να παρουσιάσουν τις εξελίξεις στο ΚΙΝ.ΑΛΛ. ως ένα θέμα που αφορά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα δεν μπορούν να κρύψουν το άγχος και τον φόβο τους για επαναπατρισμό ψηφοφόρων του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ που είχαν πάει προς τη Ν.Δ. Εξ ου και βλέπουμε το τελευταίο διάστημα να πυκνώνουν τα κυβερνητικά πυρά προς το ΚΙΝ.ΑΛΛ., τα οποία κλιμακώθηκαν με την επίθεση του Αδ. Γεωργιάδη στον Ν. Ανδρουλάκη περί «Ωραίας Ελένης».

«Την Κυριακή ο κύριος πρωθυπουργός κατηγόρησε τον κ. Ανδρουλάκη ότι προσπαθεί να πολιτευτεί κρυπτόμενος», είπε ο Αδ. Γεωργιάδης (Βουλή, 3.2.2022) και κατηγόρησε τον πρόεδρο του ΚΙΝ.ΑΛΛ. ότι πολιτεύεται με τη «συνταγή της Ωραίας Ελένης», λέγοντας ότι «ο Ομηρος στην Ιλιάδα δεν έχει οποιουδήποτε είδους περιγραφή για το πώς είναι η Ωραία Ελένη. […] Είναι ωραίο κόλπο για την ποίηση. Βοηθάει στην πολιτική για λίγο, γιατί δεν δυσαρεστείς κανέναν, δεν λες για τη Novartis, λες τι καλή που είναι η Πορτογαλία, λες διάφορα φληναφήματα». Μάλιστα σε ένα ξέσπασμά του προς τον Κώστα Σκανδαλίδη είπε: «Θέλετε να γίνετε ΣΥΡΙΖΑ; Avec plaisir. Δικό σας θέμα. Εγώ θα σας το χαλάσω; Γίνετε ΣΥΡΙΖΑ».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος (2.2.2022), ο οποίος, επιτιθέμενος στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., είπε ότι «η δημιουργική ασάφεια του “ναι σε όλους και σε όλα” είναι σύμπτωμα μιας πολιτικής κουλτούρας που χρεοκόπησε το 2010», ενώ δήλωσε «περήφανος για τη συγκυβέρνηση σωτηρίας του 2012-2014 και τις υπηρεσίες που προσέφερε στη χώρα», ρωτώντας αν «ισχύει το ίδιο και για τη σημερινή ηγετική ομάδα του ΚΙΝ.ΑΛΛ.».

Η μεγάλη αγωνία της κυβέρνησης είναι ότι βλέπει πλέον ρωγμές στο λεγόμενο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο» στο οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης επένδυσε προεκλογικά, προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές του 2019. Και αυτό που ανησυχεί έντονα το μέγαρο Μαξίμου είναι βέβαια η ρήξη που έχει πια προκύψει στις σχέσεις του με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ του 2012-2014.

Θυμίζουμε ότι ο κ. Βενιζέλος διατυπώνει εδώ και καιρό επαναλαμβανόμενη κριτική προς την κυβέρνηση, πότε αναφορικά με τους χειρισμούς της στην πανδημία, πότε για τη στάση της απέναντι στον αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο και πότε για τη μη κάλυψη της ΑΟΖ από την ελληνογαλλική συμφωνία, γεγονός που προκαλεί κάθε φορά πονοκέφαλο στο Μαξίμου, καθώς ξέρουν ότι οι επικρίσεις του Ευάγγ. Βενιζέλου αποσυσπειρώνουν το κεντρογενές ακροατήριο στο οποίο επενδύουν.

Τώρα οι βολές του κ. Βενιζέλου προς την κυβέρνηση κορυφώθηκαν μετά την επιλογή του πρωθυπουργού να υπερασπιστεί στη Βουλή μόνο τα στελέχη της Ν.Δ. -και όχι και του ΠΑΣΟΚ- για την υπόθεση Novartis, με τον κ. Βενιζέλο να στρέφει τα πυρά του εναντίον του, λέγοντας πως «ο κ. Μητσοτάκης όφειλε να καταστήσει σαφές ότι υπερασπίζεται τους θεσμούς και όχι στελέχη της παράταξής του». Το αποτέλεσμα είναι ο ακόμα μεγαλύτερος πονοκέφαλος της κυβέρνησης, η οποία, βλέποντας τις δημοσκοπικές διαρροές ψηφοφόρων της, προσπαθεί να ξαναζεστάνει το παλιό αφήγημα του «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου» και ταυτόχρονα να σπρώξει το ΚΙΝ.ΑΛΛ. προς τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να συγκρατήσει τις διαρροές αυτές. Εξ ου και οι επιθέσεις όπως αυτές των Γεωργιάδη και Σκέρτσου.

Την ίδια ώρα τα πολλά στελέχη που προέρχονται από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και από χώρους εκτός Ν.Δ., τα οποία ο Κυρ. Μητσοτάκης αξιοποίησε σε μεγάλο αριθμό στο υπουργικό σχήμα, είναι πλήρως αφομοιωμένα ως «γαλάζια» στελέχη και ουδέποτε σηματοδότησαν οποιαδήποτε μετατόπιση της Ν.Δ. προς το Κέντρο. Αντιθέτως τοποθετήθηκαν στις θέσεις τους ως τεχνοκράτες και ως στελέχη με προσωπική αναφορά στον πρωθυπουργό, προκειμένου να υπηρετήσουν τη δική του σκληρή νεοφιλελεύθερη και δεξιά ατζέντα.

Και ενώ η αξιοποίηση του τόσο μεγάλου αριθμού προσώπων που δεν προέρχονται από τη Ν.Δ. προκαλεί μεγάλη γκρίνια και δυσφορία στο εσωτερικό του κόμματος και σε βουλευτές που νιώθουν αποκομμένοι από τη διακυβέρνηση του «επιτελικού κράτους», βλέπουμε και την τύχη κάποιων τέτοιων στελεχών, όπως λ.χ. ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο οποίος διαφημίστηκε ως η μεγαλύτερη μεταγραφή από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και τώρα βρίσκεται εκτός κυβέρνησης, γεγονός που αποτέλεσε την ομολογία αποτυχίας του πρωθυπουργού στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών του καλοκαιριού.

Ολα τα παραπάνω μαζί οδηγούν τώρα την κυβέρνηση σε κινήσεις που προδίδουν τα άγχη και τις αγωνίες της, ενώ αν κάτι έχει πια για τα καλά γεννηθεί, αυτό είναι οι ρωγμές στο «αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο».