Ποιος θα είναι ο Πρόεδρος του… βουνού (2ο μέρος)

Γράφαμε τις προάλλες ότι αυτός που επέλεξε να ανοίξει τον χορό των ονομάτων για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ήταν ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Εκείνος ήταν που, ενώ θα μπορούσε να κλείσει το θέμα, δήλωσε προς τη Φώφη Γεννηματά (11.10.2019) ότι δεν έχει κάποιον στο μυαλό του για τη θέση και ότι θα πάρει την απόφαση αυτή τα Χριστούγεννα που θα πάει στο βουνό, δίνοντας την εντύπωση ότι δεν θέλει τον Προκόπη Παυλόπουλο, τον οποίο άλλωστε ήταν ο μόνος βουλευτής της Ν.Δ. που δεν είχε ψηφίσει ούτε για την πρώτη του θητεία. (βλ. «Εφ.Συν.», 23.11.2019, «Ποιος θα είναι ο Πρόεδρος του… βουνού»).

Τι έχει λοιπόν μεσολαβήσει από τότε αναφορικά με το ζήτημα αυτό; Κατ’ αρχάς η αλλαγή του Συντάγματος, με αποτέλεσμα πλέον ο πρωθυπουργός να έχει τη δυνατότητα να εκλέξει στη θέση του Προέδρου όποιο πρόσωπο θέλει, αφού του φτάνουν πια οι βουλευτές του κόμματός του που αποτελούν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Εναρξη διαδικασίας

Οσο για την επίσημη έναρξη της διαδικασίας, με δεδομένο ότι η θητεία του σημερινού Προέδρου λήγει τον Μάρτιο, θα πρέπει αυτή να ξεκινήσει το αργότερο έναν μήνα πριν, δηλαδή στα μέσα Φεβρουαρίου. Ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης εκτίμησε, δε, ότι θα ξεκινήσει στα τέλη Ιανουαρίου, προσθέτοντας ότι «ήδη από μέσα Ιανουαρίου εκτιμώ ότι θα υπάρχει μια πρόληψη όσον αφορά το ζήτημα» (ρ/σ «Θέμα 104,6», 11/12/2019).

Το άλλο που έχει μεσολαβήσει είναι ο αποκλεισμός συγκεκριμένων προσώπων που πλασάρονταν για τη θέση αυτή. Και ο πιο ηχηρός τέτοιος αποκλεισμός είναι βέβαια αυτός του Αντώνη Σαμαρά. Με το να αναφερθεί ο Κυρ. Μητσοτάκης στη Βουλή σε πρόσωπο το οποίο θα εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, «άδειασε» τον κ. Σαμαρά που μέχρι εκείνη τη στιγμή εμφανιζόταν να επιθυμεί τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας διακαώς, ενώ σαμαρικά στελέχη έβγαιναν δημοσίως για να υποστηρίξουν την υποψηφιότητά του.

Με βάση λοιπόν το παραπάνω πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός μένει πλέον εκτός κάδρου, αφού, όχι μόνο δεν θα ήταν μια υπερκομματική υποψηφιότητα, αλλά έχει ταυτιστεί με διχαστικές και ακραίες θέσεις. Ομως εκτός κάδρου μένει με τον ίδιο τρόπο και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος θεωρείται πρόσωπο που πολώνει.

Το όνομά του επανέφερε πρόσφατα η Φώφη Γεννηματά, αλλά όχι μόνο του. Τον τοποθέτησε σε τριπλέτα μαζί με τους άλλους δύο πρώην προέδρους του ΠΑΣΟΚ και πρώην πρωθυπουργούς, Κώστα Σημίτη και Γιώργο Παπανδρέου, προτείνοντας ταυτόχρονα και τα τρία αυτά πρόσωπα για τη θέση του Προέδρου, καθώς υποστήριξε ότι και οι τρεις «πληρούν τις προϋποθέσεις γι’ αυτή τη θέση».

Με αυτόν τον τρόπο η κ. Γεννηματά θέλησε να δηλώσει παρούσα στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων και να διεκδικήσει ο επόμενος Πρόεδρος να προέρχεται από τον χώρο του ΚΙΝ.ΑΛΛ., με αντάλλαγμα τη συναίνεση του κόμματός της.

Ωστόσο κάποιοι πιστεύουν επιπλέον ότι από τα τρία πρόσωπα που πρότεινε η Φ. Γεννηματά, εκείνο που επί της ουσίας ήθελε να βάλει στο κάδρο της εκλογής Προέδρου, δεν ήταν άλλο από τον Γιώργο Παπανδρέου. Καθώς εκτιμούν πως η ίδια θεωρεί ότι το ενδεχόμενο να άφηνε ο πρώην πρωθυπουργός το ΚΙΝ.ΑΛΛ. για την Ηρώδου Αττικού θα διευκόλυνε τη δική της εσωκομματική κυριαρχία.

Αλλά για το τι τύχη θα είχε η πρόταση αυτή της επικεφαλής του ΚΙΝ.ΑΛΛ., το στίγμα έδωσε ο Γ. Γεραπετρίτης, ο οποίος, μετά τη δήλωση της κ. Γεννηματά, ανέφερε πως «από ό,τι βλέπω, από διάφορες προελεύσεις έχουμε ονόματα που έρχονται και παρέρχονται». Ο υπουργός Επικρατείας επανέλαβε ότι «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να συγκεντρώνει και όχι να αποσυγκεντρώνει. Οπότε νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο ήδη περιορίζεται αρκετά η δεξαμενή».

Φυσικά υπαρκτό σενάριο παραμένει η επιλογή προσώπου από τον ευρύτερο χώρο του ΚΙΝ.ΑΛΛ., καθώς θα ψηφιζόταν από το κόμμα της Φ. Γεννηματά, ενώ εκτιμάται ότι θα μπορούσε να αποτελέσει για τον πρωθυπουργό έναν ακόμη τρόπο διεμβολισμού της Κεντροαριστεράς. Ωστόσο μια τέτοια επιλογή θα προκαλούσε αντιδράσεις στο εσωτερικό της Ν.Δ., η ένταση των οποίων θα κυμαινόταν και ανάλογα με το ίδιο το πρόσωπο.

Οσον αφορά το σενάριο να επιλεγεί γυναίκα για τη θέση του προέδρου, ο κ. Γεραπετρίτης τάχθηκε μεν υπέρ της επιλογής γυναικών σε κρίσιμες θέσεις ευθύνης, όπως αυτή, αλλά κατέληξε λέγοντας ότι «εάν υπάρχει ένα πρόσωπο το οποίο τυχαίνει να είναι άνδρας, το οποίο υπερέχει στα βασικά σημεία, στο προφίλ που θα θέλαμε όλοι για τον εκφραστή της εθνικής ενότητας μέσω του ανώτατου άρχοντα, νομίζω θα επιλεγεί άνδρας», επιβεβαιώνοντας έτσι ότι η σκέψη για γυναίκα Πρόεδρο υποχωρεί αυτή τη στιγμή στο μέγαρο Μαξίμου.

Και βέβαια δεν πρέπει να αποκλειστεί η λύση του Προκόπη Παυλόπουλου, καθώς, πλην των αντιδράσεων των σαμαρικών, δεν θα δημιουργούσε επί της ουσίας θέμα στον Κυρ. Μητσοτάκη μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, αφού χαίρει ευρείας αποδοχής, ενώ θα τον ψήφιζε και ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που θα ενίσχυε, μετά την ψήφο των αποδήμων, το «συναινετικό» προφίλ που φιλοτεχνεί ο κ. Μητσοτάκης.

Μάλιστα ο Γ. Γεραπετρίτης υπερασπίστηκε τον κ. Παυλόπουλο κόντρα στις σαμαρικές βολές, για τη στάση του αναφορικά τόσο με το Μακεδονικό όσο και με το δημοψήφισμα του 2015, σημειώνοντας ότι «υπηρέτησε με πολύ μεγάλη συνέπεια» τις συνταγματικές του αρμοδιότητες.

Οσο για τον κ. Σαμαρά, μετά τα απανωτά «αδειάσματα» που υπέστη από τον πρωθυπουργό τόσο στο θέμα της εκλογής Προέδρου όσο και σε αυτά της επιλογής Ευρωπαίου επιτρόπου, του Μακεδονικού και της Novartis, έδειξε τις προθέσεις του στο συνέδριο του κόμματος, όπου εκτόξευσε ευθείες βολές στην κυβέρνηση, θέλοντας να επαναφέρει την εθνικιστική και ρατσιστική ατζέντα του σε Μακεδονικό και προσφυγικό, καταχειροκροτούμενος από τους παρισταμένους.

Ο πρώην πρωθυπουργός διεκδικεί να εκφράζει τη μερίδα εκείνη του ακροατηρίου της Ν.Δ. που διακρίνεται από αντιμεταναστευτικά και φοβικά αισθήματα τόσο στο προσφυγικό όσο και στα εθνικά θέματα. Ο Αντ. Σαμαράς αναζητά ρόλο στην πολιτική σκηνή και αυτό θα φροντίζει να το δείχνει με κάθε ευκαιρία.