Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ν. Υόρκη

Η πρώτη μέρα δεν είχε εκπλήξεις. Στο επίσημο πρόγραμμα του πρωθυπουργού υπήρχε η εκδήλωση στη μνήμη του Νέλσον Μαντέλα. Οι ομιλίες πολλές και ενδεχομένως να έλεγε κανείς ότι υπήρχαν μερικές προβλέψιμες οι οποίες δεν απέφυγαν τα κλισέ. Η δεύτερη μέρα είναι η σημαντική. Μέρα έναρξης των επίσημων εργασιών. Πρώτος στο βήμα ο γ.γ. του ΟΗΕ Αντ. Γκουτέρες.

Η ελληνική αντιπροσωπεία κατέγραψε ως εξαιρετικά θετική τη διπλή αναφορά στην Ελλάδα από τα χείλη του γ.γ. Η πρώτη αναφορά ήταν ένα απόσπασμα από τον Θουκυδίδη για τον Πελοποννησιακό πόλεμο και η δεύτερη αφορούσε, τι άλλο, τη συμφωνία Ελλάδας-ΠΓΔΜ, τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτή η διπλή αναφορά, σχολίαζαν από την ελληνική αντιπροσωπεία, αναδεικνύει τη σημασία της χώρας. Από τη μία το μεγάλο ιστορικό και πολιτισμικό της φορτίο, αναντικατάστατο για τον σύγχρονο πολιτισμό, και από την άλλη τον εξαιρετικά κρίσιμο ρόλο που παίζει πλέον στην περιοχή.

Ρόλος που αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα. Η ομιλία του προέδρου της Βραζιλίας, η οποία ακολούθησε, θα έλεγε κανείς ότι ήταν περισσότερο αυτοαναφορική από όσο χρειαζόταν σε Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Μπορεί κάποιος, και σωστά, να αναρωτηθεί γιατί η Βραζιλία ακολουθεί αμέσως μετά τον γ.γ. του ΟΗΕ κάθε χρόνο. Η Βραζιλία θεωρείται αδικημένη επειδή δεν πήρε θέση μόνιμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Συνεπώς της δίνεται μονίμως η δυνατότητα να τοποθετείται πρώτη αμέσως μετά τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ.

Ακολούθησε η ομιλία του προέδρου των ΗΠΑ. Υπήρξαν αξιοσημείωτες στιγμές: θετικές αναφορές στον ηγέτη της Κορέας, άγρια πολεμική στο Ιράν, αλλά και πολιτικό ιδεολογικό μέτωπο στον σοσιαλισμό. Ας σημειώσουμε ότι ο όρος σοσιαλισμός, με τον επιθετικό προσδιορισμό δημοκρατικός, έχει απενοχοποιηθεί πλέον λόγω της παρουσίας του Μπέρνι Σάντερς, ο οποίος δηλώνει ευθαρσώς υπέρμαχος του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Αυτό όμως που θα θυμάται η διεθνής κοινότητα για καιρό είναι η αντίδραση: έντονα χαμόγελα όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ ισχυρίστηκε πως η κυβέρνησή του έχει πετύχει περισσότερα από σχεδόν όλες τις κυβερνήσεις στο παρελθόν. Πέραν της πολιτικής, αυτό που δεν θα μπορούσε να μην παρατηρήσει κανείς ήταν η είσοδος της κόρης του Τραμπ, Ιβάνκα, στην αίθουσα. Η συνοδεία της ασυνήθιστα μεγάλη (μιλάμε για δεκάδες άτομα) για σύμβουλο του προέδρου. Από την ομιλία Ερντογάν, σκοπίμως, έλειπαν οι αναφορές στην Ελλάδα. Δεν έλειπαν οι μπηχτές προς τις ΗΠΑ, ο Γκιουλέν και άλλα.

Η Μογκερίνι και ο Ερντογάν

Αμέσως μετά τις ομιλίες Τραμπ και Ερντογάν, και καθώς ο Αλέξης Τσίπρας πήγαινε προς την αίθουσα της συνάντησης με τον Τούρκο πρόεδρο, συνάντησε στον διάδρομο τη Φεντερίκα Μογκερίνι. Ο εγκάρδιος εναγκαλισμός και η χειραψία ακολουθήθηκαν από σχόλια για τις ομιλίες οι οποίες είχαν προηγηθεί. Η Ιταλίδα είπε ότι η Ελλάδα είναι από τα λίγα πράγματα στην Ευρώπη που μας κάνουν πλέον να χαιρόμαστε. Πώς τα φέρνει η ζωή…

Η συνάντηση με τον Ερντογάν είχε αυτό που λέμε άπλωμα όλου του τραχανά. Οι δύο ηγέτες συζήτησαν για Αιγαίο, Κύπρο, Θράκη, το κίνημα του Γκιουλέν, την υπόθεση των οκτώ στρατιωτικών, τη σχολή της Χάλκης αλλά και το τζαμί στην Αθήνα. Ηταν πειστική διπλωματική αισιοδοξία; Θα σας γελάσω.

Ανταριασμένος ο καιρός, φωνές παντού, όλες οι φυλές να περπατούν πάνω-κάτω στους διαδρόμους και τις βεράντες του κτιρίου των Ηνωμένων Εθνών, αγχωμένοι σωματοφύλακες να δείχνουν τις ταυτότητές τους στους άντρες της ασφάλειας του κτιρίου, δημοσιογράφοι να αναζητούν την είδηση περπατώντας εδώ κι εκεί, χωρίς να φαίνεται πραγματικό φως. Ομιλία Τσίπρα στο Κονκόρντια. Το θέμα του brain drain το ανοίγουν και η Eλληνίδα φοιτήτρια που τον καλωσόρισε αλλά και ο ίδιος.

Αύξηση αμοιβών, νέες τεχνολογίες και υποστήριξη νεοφυών επιχειρήσεων ήταν στον πυρήνα της τοποθέτησης του πρωθυπουργού. Στα αρνητικά της Νέας Υόρκης κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ξεχωρίζει κανείς την κίνηση στους ήδη επιβαρυμένους δρόμους, οι μισοί εκ των οποίων κλείνουν για λόγους ασφαλείας. Αν υπάρχει όμως κάτι καλό στη Νέα Υόρκη, είναι ότι αν θες μπορείς να δεις σχεδόν οποιονδήποτε, από όπου κι αν προέρχεται.

Στη συνάντηση με τον Μοράλες σερβιρίστηκε φυσικός χυμός πορτοκάλι. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την πορεία της οικονομίας των δύο χωρών. Ο Εβο Μοράλες έχει τετραπλασιάσει το ΑΕΠ της χώρας του πετυχαίνοντας ρυθμούς ανάπτυξης 4% και 5% για παραπάνω από μία 10ετία. Το ΑΕΠ πήγε από 8 δισ. δολάρια στα 34. Επαιξε θετικό ρόλο η εθνικοποίηση των τομέων του αερίου και του πετρελαίου καθώς και των επιχειρήσεων ενέργειας. Συζητήθηκε επίσης το εάν η κρίση στην Αργεντινή θα επηρεάσει την οικονομία της Βολιβίας.

Η πορεία της ελληνικής οικονομίας απασχόλησε τους δύο ηγέτες για αρκετή ώρα. Τέλος, οι δύο συμφώνησαν στην ανάγκη συντονισμού των προοδευτικών δυνάμεων και των κυβερνήσεων. Ενα προοδευτικό forum στις παρυφές της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης με την CELAC (Κοινότητα των Χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής) την ερχόμενη άνοιξη στη Βολιβία είναι ένα ισχυρό ενδεχόμενο.

Ο υπουργός Εμπορίου των ΗΠΑ Γουίλμπουρ Ρος φαίνεται ότι το έχει πάρει προσωπικά το θέμα με την Ελλάδα, καθώς συνέβαλε να μαζευτούν σε ένα μεσημεριανό τραπέζι, σε ελληνικό εστιατόριο στο Μανχάταν, ιδιοκτήτες και διοικητές επιχειρήσεων με αθροιστική κεφαλαιοποίηση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με την ομιλία του πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση. Η αίσθηση ότι η χώρα είναι σε άλλη κατηγορία είναι πλέον παγιωμένη. Η Ελλάδα είναι στον κατάλογο με τις θετικές ειδήσεις της συνόδου. Κάποιοι στην Αστόρια έβαλαν κάτι αφίσες με το πρόσωπο του πρωθυπουργού και τη λέξη ανεπιθύμητος. Μάλλον προσπάθησαν να συνδέσουν το γεγονός με την παρουσία, τις ίδιες μέρες, στην περιοχή του αντιπροέδρου της Ν.Δ. Οχι του Κωστή Χατζηδάκη, του άλλου.