Με τις φράσεις «προτείνω στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα να ψηφίσει αύριο Τετάρτη (σ.σ.: σήμερα) για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο. Ο Προκόπης Παυλόπουλος μπορεί να είναι ο Πρόεδρος που με το κύρος, τη δημοκρατική του συνείδηση και το υψηλό αίσθημα πατριωτικής ευθύνης μπορεί να βοηθήσει αποφασιστικά τον λαό και τη χώρα σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία» ο πρωθυπουργός γνωστοποίησε χθες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την πρότασή του για το πρόσωπο του ανώτατου άρχοντα.
Το χλιαρό χειροκρότημα μέρους των παρευρισκομένων αποτύπωσε την έκπληξη και την αμηχανία στο άκουσμα του ονόματος. Και αυτό δεν είχε να κάνει τόσο με το πρόσωπο, το οποίο, όπως έδειξε και η κλειστή συζήτηση στη συνέχεια, «χαίρει εκτίμησης και σεβασμού», αλλά κυρίως με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και με το τι εκπέμπει πολιτικά αυτή η επιλογή.
Βουλευτές επέμειναν ότι πιθανόν αυτή η επιλογή να στείλει «συντηρητικό μήνυμα» στην κοινωνία και πως η επιλογή ενός προσώπου με αριστερό-κεντροαριστερό προφίλ θα ευνοούσε σε αυτή τη συγκυρία την κυβέρνηση.
Ο Αλ. Τσίπρας είχε επιχειρήσει, και εν μέρει είχε πετύχει, να περιβάλει την επιλογή αυτή με ένα πολιτικό σκεπτικό το οποίο υπερέβαινε τις στενές κομματικές γραμμές λέγοντας: «Ακουσα με ενδιαφέρον την εύλογη πρόταση για εκλογή αριστερού Προέδρου της Δημοκρατίας, προφανώς όχι από την πρώτη διαδικασία, και όχι με τον αριθμό τον οποίο απαιτεί το Σύνταγμα για την εκλογή κανονικά, αν δεν είχε διαλυθεί η Βουλή».
Ουσιαστικά ο πρωθυπουργός με την επιλογή του Πρ. Παυλόπουλου επιζητούσε τη μέγιστη δυνατή κοινοβουλευτική συμφωνία, η οποία και θα αποτυπώνει τη μέγιστη δυνατή κοινωνική συσπείρωση εν όψει των κρίσιμων διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες.
Ταυτόχρονα με την επιλογή αυτή διεμβολίζει τη Ν.Δ. και αφήνει τον Αντ. Σαμαρά εκτεθειμένο στο κεντροδεξιό ακροατήριο, αφού «έχει υιοθετήσει την ακροδεξιά τακτική και εμφανίζεται μνημονιακότερος των μνημονιακών», ενώ από την άλλη πλευρά δημιουργεί πρόβλημα και στους Ευάγγ. Βενιζέλο, Στ. Θεοδωράκη.
Παράλληλα δημιουργεί «γέφυρες» με την Κεντροδεξιά, δηλαδή αυτή που διαπνέεται από τις αρχές του ιδρυτή της.
Ο Αλ. Τσίπρας έδειξε πολιτικό ρεαλισμό επισημαίνοντας: «Δεν υπήρξε ποτέ στη χώρα αριστερός Πρόεδρος, σήμερα μας δίνεται αυτή η ευκαιρία, όμως η Αριστερά θα έλεγα σε όλη την ιστορία της, αλλά κυρίως στις πιο κρίσιμες στιγμές, δεν υπήρξε ποτέ αλαζονική απέναντι στην Ιστορία, η δύναμή της ήταν ότι δεν διεκδικούσε τα αξιώματα για τον εαυτό της αλλά διεκδικούσε την έμπνευση και τη φυσική καθοδήγηση του λαού».
Πώς όμως φτάσαμε στην επιλογή του Πρ. Παυλόπουλου; Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, μόνο ένας κλειστός κύκλος περί τον πρωθυπουργό γνώριζε από το βράδυ του Σαββάτου το όνομα του εκλεκτού και το κράτησε «επτασφράγιστο μυστικό».
Η επισημοποίηση της αποδοχής εκ μέρους του Πρ. Παυλόπουλου έγινε κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας με τον υπουργό Επικρατείας Ν. Παππά, ενώ την Κυριακή οι εξελίξεις από τις Βρυξέλλες ματαίωσαν την επίσημη ανακοίνωση. Τότε κόπηκαν και οι επαφές με τον Δημ. Αβραμόπουλο…
