Είχε γίνει αντιληπτό από την πρώτη στιγμή που ολοκληρώθηκε η πρώτη αξιολόγηση πως αμέσως θα ξεκινούσε η διαπραγμάτευση για τη δεύτερη. Και ήταν σε όλους γνωστό ότι κεντρικό ζήτημα της δεύτερης αξιολόγησης θα είναι τα εργασιακά.
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών –και ειδικότερα οι εκθέσεις των δανειστών που βλέπουν το φως της δημοσιότητας– επιβεβαιώνουν τις χειρότερες προβλέψεις. Οι εργαζόμενοι μέσω της διαπραγμάτευσης θα δεχτούν το επόμενο διάστημα τη χειρότερη επίθεση που έχουν δεχτεί από τη μεταπολίτευση και μετά, στα όποια δικαιώματα τους έχουν απομείνει, είτε είναι εντελώς τυπικά είτε έχουν κάποιο περιεχόμενο.
Ο υπουργός Εργασίας επιβεβαίωσε τις πιέσεις που ασκούν οι δανειστές στην κυβέρνηση για τα εργασιακά, αλλά προσπάθησε να μειώσει τη σημασία τους, λέγοντας ότι απηχούν τις θέσεις του ΔΝΤ.
Παραδέχτηκε όμως ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπάρχουν τρία θέματα: η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που τη ζητεί η κυβέρνηση, και δύο πάγια αιτήματα του ΔΝΤ που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις και τον συνδικαλιστικό νόμο.
Δεν είναι λίγο αυτό. Αφορά την καρδιά των εργασιακών σχέσεων, καθώς η όποια απελευθέρωση –μερική ή ολική– στις απολύσεις και η όποια αλλαγή στη νομοθεσία περί συνδικαλισμού μπορεί να επιφέρουν την πλήρη συρρίκνωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την πλήρη ασυδοσία της εργοδοσίας.
Οι εργασιακές σχέσεις και τα εργατικά δικαιώματα τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς ήταν πάντοτε αποτέλεσμα ενός συμβιβασμού που έγερνε είτε φιλεργατικά, είτε φιλεργοδοτικά, ανάλογα με τη δύναμη με την οποία προσέρχονταν σε αυτόν οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες.
Τι γίνεται όμως τώρα; Στη σημερινή συγκυρία όλα είναι υπέρ των εργοδοτών. Για τα δικά τους συμφέροντα ενδιαφέρονται οι δανειστές με τις απαιτήσεις τους προς την κυβέρνηση. Ο κόσμος των εργαζομένων είναι αποδιαρθρωμένος.
Οι κορυφές του συνδικαλιστικού κινήματος σε όλα τα επίπεδα έχουν αποκοπεί από τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες εκείνων που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν. Ο κόσμος της εργασίας δεν έχει εμπιστοσύνη σε αυτές και χωρίς ηγεσία είναι ανίκανος να αγωνιστεί για τα συμφέροντά του. Με αυτούς τους όρους, το μέλλον για τους εργαζόμενους προβάλλει δυσοίωνο.
