Σε ποιον δίνουν εξετάσεις

Ο θεσμικός ρόλος της αντιπολίτευσης αφορά τον αυτονόητο έλεγχο της εκάστοτε κυβερνητικής εξουσίας και την παραγωγή εναλλακτικού προγραμματικού σχεδίου. Στο πλαίσιο του πολιτικού ανταγωνισμού, προβλέπονται η σκληρή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και η παραγωγή πολιτικού λόγου που θα προάγει τη δημοκρατία. Υπενθυμίζουμε τα αυτονόητα, επειδή η σημερινή αντιπολίτευση -και ιδιαίτερα τα στελέχη της που έχουν θητεύσει σε παλαιότερες κυβερνήσεις- μοιάζει να έχει ξεχάσει τις βασικές αρχές της άσκησης των δημοκρατικών υποχρεώσεών της.

Ξεχωρίζουμε τρία χαρακτηριστικά συμβάντα. Επεισόδιο πρώτο: χθες στην εξεταστική επιτροπή για τα «θαλασσοδάνεια» των τραπεζών στα μέσα ενημέρωσης, οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης επιδίωξαν -αντ’ αυτού- να «κλείσουν το στόμα» του διευθύνοντος συμβούλου της Alpha Bank, με το σκεπτικό ότι είναι κατηγορούμενος σε άλλη υπόθεση και άρα δεν δικαιούται να μιλήσει. Δηλαδή να μην ερωτηθεί και να μην απαντήσει στα επίμαχα ζητήματα που θίγουν το σύστημα της διαπλοκής.

Επεισόδιο δεύτερο: η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Νίκος Δένδιας έσπευσαν προχθές να διαμηνύσουν ότι αν έρθει στην εξουσία η Ν.Δ., θα καταργήσει τον νόμο για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών.

Επεισόδιο τρίτο: μέσα ενημέρωσης και αξιωματούχοι της αντιπολίτευσης επιμένουν ότι η επιστολή του επιτρόπου Ετινγκερ στον υπουργό Επικρατείας «βάζει βόμβα στα θεμέλια της αδειοδότησης των καναλιών», παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ο ίδιος ο επίτροπος προ μηνών επέμεναν ότι τα δύο ζητήματα δεν σχετίζονται.

Με βάση τα παραπάνω, είτε η κυβέρνηση με τη σύμπνοια των Βρυξελλών θέλει να εγκαθιδρύσει «καθεστώς», όπως έγραφε άλλωστε «έγκριτη» κυριακάτικη εφημερίδα, είτε κάτι άλλο συμβαίνει. Και αυτό το άλλο δεν είναι παρά η επιβεβαίωση της διαχρονικής θέσης που κατέχουν κορυφαία στελέχη της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, των κομμάτων που λάμβαναν δάνεια από τις τράπεζες με απλές υποσχετικές, που έχουν να πληρώσουν δόσεις των δανείων τους από το 2011, που δέχονταν μίζες στα ταμεία τους για εξοπλιστικά προγράμματα και τεράστια έργα τηλεπικοινωνιών.

Αν λοιπόν δούμε την «τριαδική φύση» του χρεοκοπημένου πολιτικο-οικονομικού συστήματος (κόμματα, τράπεζες, μέσα ενημέρωσης), είναι προφανές ότι τα στελέχη της αντιπολίτευσης έχουν αναδειχθεί σε «φρουρούς της διαπλοκής».