ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΦ.ΣΥΝ.
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Tώρα η Ευρώπη καταφεύγει απελπισμένα σε μια άλλη… εξάρτηση, αυτή τη φορά από την Κίνα

Τον Ιούλιο του 2021 ο αγωγός Nord Stream ΙΙ, που θα έφερνε το ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη παρακάμπτοντας την Ουκρανία, ήταν έτοιμος «με το κλειδί στο χέρι». Εκείνη την κρίσιμη στιγμή, όμως, η (γεω)πολιτική «καπέλωσε» την οικονομία και η γερμανική Αρχή Ενέργειας «πάγωσε» τη λειτουργία του.

Το νόημα αυτής της κίνησης η Ρωσία το αποκωδικοποίησε εύκολα και 7 μήνες αργότερα ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η Ευρώπη πλήρωσε τη (γεω)πολιτική της επιλογή με μεγάλο ενεργειακό σοκ, αλλά την «τίμησε» μέχρι τέλους – τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Τώρα όμως μετράει ξανά τις πληγές της εξαιτίας ενός ακόμη ενεργειακού σοκ λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, πλήρως ανοχύρωτη απέναντί του.

Αν το σοκ του 2022 το προκάλεσε η ίδια, με επιλογές όπως αυτή του Ιουλίου 2021 αλλά και με επιλογές στο Ουκρανικό από το 2014 και ύστερα, το τωρινό το καθόρισαν άλλοι: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Και αν οι συνέπειες του ενεργειακού σοκ του 2002 ήταν το αναπόφευκτο κόστος μιας γεωπολιτικής μετάβασης, οι συνέπειες του τωρινού υπενθυμίζουν ότι οι συνέπειες αυτής της μετάβασης δεν είχαν υπολογιστεί σωστά.

Η μονομερής εξάρτηση από το αμερικανικό LNG άφησε την Ευρώπη εντελώς ανοχύρωτη την κρίσιμη στιγμή. Ετσι, τώρα η Ευρώπη καταφεύγει απελπισμένα σε μια άλλη… εξάρτηση, αυτή τη φορά από την Κίνα. Το «μαστίγιο» του ενεργειακού σοκ οδηγεί σε νέα «φυγή προς τα εμπρός»: στην ιδέα ότι η στήριξη στην κινεζική τεχνολογία για καθαρή ενέργεια θα συντομεύσει τον χρόνο της μετάβασης στη «Γη της Επαγγελίας» της καθαρής ενέργειας.

Αυτό, όμως, απαιτεί μεταξύ άλλων, υψηλού χρηματοδοτικού κόστους επενδύσεις, τη στιγμή που ο φτωχός ευρωπαϊκός προϋπολογισμός αδυνατεί να καλύψει τις τεράστιες δαπάνες για «άμυνα και ασφάλεια» και -πολύ περισσότερο- τις δαπάνες για την ανταγωνιστικότητα της πρότασης Ντράγκι. Επιπλέον, η κρίση έρχεται σε μια στιγμή που το κρατικό χρέος ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών βρίσκεται στα ύψη και ο πληθωρισμός ξαναχτυπάει την πόρτα.

Τούτων δοθέντων, τα μέτρα που ανακοινώνει σήμερα η Κομισιόν προδιαγράφονται «ασπιρίνες». Ποιος λοιπόν μένει να χρηματοδοτήσει τα κόστη των εξαρτήσεων και των λαθεμένων γεωπολιτικών επιλογών; Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι και ιδιαίτερα τα λαϊκά νοικοκυριά. Το μόνιμο «αμορτισέρ» όλων των κρίσεων…