Ο πρόεδρος Τραμπ έχει πείσει τους πάντες από την πρώτη του προεδρική θητεία -πολύ δε περισσότερο τώρα στη δεύτερη- ότι αλλάζει με μεγάλη ευκολία θέσεις, ότι κατηγορεί και επευφημεί τους πάντες -ανθρώπους, χώρες και θεσμούς- με την ίδια ευκολία, περνώντας σε κλάσματα δευτερολέπτου από τη μια στάση στην άλλη, ότι δεν έχει δισταγμούς και ότι κανείς δεν μπορεί να δίνει βάση σε αυτά που κάθε φορά λέει.
Αυτή είναι η εμφανής πλευρά του. Αλλά δεν είναι και η αληθινή. Ο πρόεδρος Τραμπ συνιστά μια άλλη εποχή. Και για τις ΗΠΑ και για την Ευρώπη και για ολόκληρο τον πλανήτη. Τον Τραμπ δεν πρόκειται κανείς να τον καταλάβει και να τον προσδιορίσει με την επίκληση αρχών, ιδεών και αντιλήψεων που ενδεχομένως δέσμευαν όλους τους προηγούμενους προέδρους των ΗΠΑ – Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς. Ο Τραμπ δεν ενοχλείται από καμία αρχή και αξία και δεν ασπάζεται καμία από όσες υπάρχουν.
Για τον πρόεδρο Τραμπ υπάρχουν μόνο συμφέροντα. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ, όπως έχουν διαμορφωθεί αυτή τη στιγμή από την αμερικανική ελίτ που τον στηρίζει, και τα συμφέροντα των άλλων. Της κάθε χώρας ξεχωριστά και όλων μαζί. Κυρίως τα συμφέροντα όσων θεωρούνται μεγάλες δυνάμεις. Του είναι εντελώς αδιάφορο αν αυτά τα συμφέροντα -και κυρίως της χώρας του- συνδέονται με το διεθνές δίκαιο, με δημοκρατικές και φιλελεύθερες αξίες και τις αμοιβαία δίκαιες σχέσεις μεταξύ των κρατών, με τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ.
Εκείνο που τον ενδιαφέρει είναι η ικανοποίηση των συμφερόντων των ΗΠΑ -άμεσων και μακροπρόθεσμων- σε ολόκληρο τον πλανήτη και στο πλαίσιο αυτό διαμορφώνει τις συμμαχίες που χρειάζονται, ενώ δεν διστάζει να σπάσει αυτές που τον εμποδίζουν. Και σε αυτό το πλαίσιο δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να αναγνωρίσει συμφέροντα άλλων χωρών που δεν τον ενοχλούν, ανεξαρτήτως αν αλλάζουν ριζικά όσα γνωρίζαμε, μέχρι πρότινος, ως σταθερές του κόσμου.
Πολλοί ερμηνεύουν τον πρόεδρο Τραμπ ως παρανοϊκό και ανερμάτιστο. Οσο κι αν είναι ιδιαίτερος, όσο κι αν έχει τέτοια στοιχεία, είναι απολύτως λογικός σε έναν κόσμο ο οποίος έχει περάσει στο στάδιο της παράνοιας, όπου η ισχύς έχει αντικαταστήσει κάθε έννοια δικαίου, ακόμη και αυτό που γίνεται αντιληπτό ως κοινή λογική. Σε έναν κόσμο όπου συνεχώς χάνουν έδαφος οι προοδευτικές ιδέες και κυρίως αυτή ενός κοινωνικά δίκαιου κόσμου.
