«Ο Τραμπ έγινε πρώτη είδηση, αλλά η ουσία βρισκόταν στην ομιλία του Μαρκ Κάρνεϊ στο Νταβός», σχολίαζε χθες η Guardian και ίσως όχι άδικα. Τι είπε ο Καναδός πρωθυπουργός; Οτι ζούμε σε μια νέα, σκληρή πραγματικότητα όπου η γεωπολιτική υποτάσσεται στον νόμο του ισχυρού χωρίς κανένα όριο. Παράλληλα όμως, τόνιζε ότι οι μεσαίες και μικρότερες δυνάμεις έχουν τη δυνατότητα να ενωθούν και να αντιμετωπίσουν μαζί αυτή τη νέα συνθήκη, αρκεί να αντικρίσουν επιτέλους κατάματα την πραγματικότητα.
Οι παρατηρήσεις του Κάρνεϊ ταιριάζουν γάντι στην Ευρώπη, Ε.Ε. και Βρετανίας συμπεριλαμβανομένης, που μέχρι χθες ακολουθούσε μια πολιτική εξάρτησης και δουλικότητας απέναντι στην Ουάσινγκτον. Ωσπου είδε τον ισχυρότερο σύμμαχό της να την απειλεί ευθέως. Κάποιοι ανακουφίστηκαν χθες όταν άκουσαν τον ανεξέλεγκτο πρόεδρο των ΗΠΑ να λέει ότι δεν θα χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία για να κατακτήσει τη Γριλανδία. Εξακολουθεί όμως να τη θέλει διακαώς και ως σωστός μπίζνεσμαν καλεί σε διαπραγματεύσεις για την αγοραπωλησία, πάντα όμως με το δάχτυλο στη σκανδάλη.
Από τη χθεσινή ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στο Νταβός φάνηκε (και πάλι) περίτρανα ότι το χάσμα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ όχι απλώς υπάρχει, αλλά συνεχώς βαθαίνει, με άγνωστες ακόμα συνέπειες. Ο Αμερικανός πρόεδρος κινείται με τη λογική της εποχής των κανονιοφόρων και η μόνη ελπίδα είναι να περιοριστεί κάπως η εξουσία του τον ερχόμενο Νοέμβριο, αν οι Ρεπουμπλικανοί χάσουν έστω ένα από τα δύο σώματα του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές. Μέχρι τότε, θα προσπαθεί να επιβάλει τη δική του «αταξία» πραγμάτων στον πλανήτη.
Μπροστά στη νέα απειλή οι Ευρωπαίοι, που άφησαν το διεθνές δίκαιο να δολοφονηθεί βάναυσα στη Γάζα, ξαφνικά το θυμήθηκαν και προσπαθούν να το ανασύρουν μέσα από τα συντρίμμια. Από οσφυοκάμπτες προσπαθούν να γίνουν ανδρείοι. Ο Μακρόν κάτι ψελλίζει για «νεοαποικιοκρατία» και η Φον ντερ Λάιεν αποφεύγει το Νταβός και τον Τραμπ. Τώρα όμως που φαίνεται ξεκάθαρα πόσο αδηφάγο έχει γίνει το τέρας του ιμπεριαλισμού, πόσο εύκολο είναι να το σταματήσουν;
Ακόμα και αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες βγουν από τη σημερινή σύνοδο κορυφής με ενιαία και αυστηρή φωνή απέναντι στις επεκτατικές βλέψεις του Αμερικανού προέδρου, αυτός θα τους πάρει στα σοβαρά όταν μέχρι στιγμής δείχνει ότι τους έχει «για πρωινό»; Και το κυριότερο, θα πάρουν οι ίδιοι επιτέλους στα σοβαρά τους εαυτούς τους;
