Μονά-ζυγά δικά της

Πριν ακόμα ξεκινήσουν οι αγροτικές κινητοποιήσεις η κυβέρνηση προσπάθησε να τις αποτρέψει με υποσχέσεις αρμόδιων υπουργών και πολιτικών παραγόντων ότι μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους θα γεμίσει τους αγρότες με χρήματα. Χρήματα δόθηκαν, όμως η μεγάλη μάζα των αγροτών είδε από ελάχιστα έως και καθόλου στους λογαριασμούς της, ενώ δεν έλειψαν κι εκείνοι που όχι μόνο έχασαν από το μακρύ χέρι του ΕΛΓΑ τις επιδοτήσεις αλλά και δικές τους οικονομίες.

Οταν ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις η κυβέρνηση δήλωσε τον απόλυτο σεβασμό της στον αγροτικό κόσμο της χώρας και στο δίκιο των αιτημάτων του. Στην πράξη, όμως, αυτή η παραδοχή άρχισε να ψαλιδίζεται. Ιδού μερικές από τις κυβερνητικές τοποθετήσεις – ορισμένες μάλιστα διά στόματος του πρωθυπουργού: Δίκαια μεν τα αιτήματα αλλά όχι όλα. Κάποια αιτήματα μπορούν να ικανοποιηθούν και κάποια όχι. Κάποια είναι λογικά και κάποια παράλογα. Κάποια εξετάζονται και κάποια προσκρούουν στα δημοσιονομικά της χώρας και στις κοινοτικές νόρμες.

Η πρωτοφανής μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων και η ευρύτατη κοινωνική στήριξη υποχρέωσαν την κυβέρνηση να αλλάξει το επικοινωνιακό της παραμύθι. Ζητούσε διάλογο με τα μπλόκα, χωρίς όμως ένα πλαίσιο που να αποσαφηνίζει τις δικές της πολιτικές θέσεις επί του θέματος.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι από την αρχή ώς το τέλος η κυβέρνηση κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες να ενεργοποιήσει την κοινωνία κατά των αγροτών επικαλούμενη άλλοτε την οικονομία, άλλοτε τη λειτουργία της αγοράς, άλλοτε την ελευθερία στη μετακίνηση και τελευταία το… πνεύμα των Χριστουγέννων.

Τώρα βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο του κυβερνητικού αντιαγροτικού σχεδιασμού που είναι το πέρασμα σε ανοιχτές απειλές για χρήση τιμωρητικών μέτρων από τα οποία δεν εξαιρείται η χρήση της καταστολής για τη διάλυση των μπλόκων. Οι απειλές -όσο μένουν απειλές- άμεσο στόχο έχουν να φοβίσουν, να προκαλέσουν σύγχυση, να ενεργοποιήσουν υποχωρητικές απόψεις που υπάρχουν σε όλα τα κινήματα και εν τέλει να διασπάσουν την αγροτική ενότητα.

Με δυο λόγια, αν εξετάσει κάποιος προσεκτικά, από την αρχή ώς το τέλος, την κυβερνητική πολιτική απέναντι στους παραγωγούς του πρωτοβάθμιου τομέα της οικονομίας δεν θα δυσκολευτεί να διαπιστώσει ότι η κυβέρνηση δεν έδωσε και δεν δίνει τίποτα στους αγρότες, ενώ ζητάει από αυτούς να της τα δώσουν όλα. Δηλαδή να παραδοθούν, να ηττηθούν οικειοθελώς, δηλώνοντας ταυτόχρονα ευχαριστημένοι! Δεν θα της περάσει.