Οι αγροτικές κινητοποιήσεις και η θετική γνώμη που έχει η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών για τον αγώνα των αγροτών έχουν φέρει την κυβέρνηση με την πλάτη στον τοίχο. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα χθες με τις ανακοινώσεις του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα, μια ημέρα μετά από το κυριακάτικο μήνυμα του Κυρ. Μητσοτάκη ο οποίος επί ματαίω επιχείρησε να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό.
Ο πρωθυπουργός ζήτησε από τους αγρότες να προσέλθουν σε διάλογο χωρίς από μέρους του να υπάρχει ουδεμία δέσμευση. Δηλαδή διάλογος για τον διάλογο και για επικοινωνιακή κατανάλωση προς όφελος του Μεγάρου Μαξίμου. Κι επειδή η προσπάθεια αυτή αποκαλύφθηκε εύκολα και έπεσε στο κενό, καθώς οι αγρότες δεν τσίμπησαν, ακολούθησε ο αρμόδιος υπουργός ο οποίος ήταν κάπως πιο συγκεκριμένος αλλά καθόλου σαφής για τις προθέσεις της κυβέρνησης.
Τα αγροτικά αιτήματα έχουν κατατεθεί και είναι γνωστά στο πανελλήνιο. Η κυβέρνηση, αναφορικά με τον ΕΛΓΑ, δεσμεύτηκε μόνο «για άμεσες αλλαγές στον κανονισμό, ώστε οι αποζημιώσεις να καλύπτουν το 100% της ασφαλιζόμενης ζημίας».
Για όλα τα υπόλοιπα αιτήματα ο λόγος του υπουργού ήταν απολύτως αόριστος και έκρυβε εμφανώς μια διάθεση απόρριψης. «Ορισμένα είναι δίκαια», είπε για τα αγροτικά αιτήματα. Αρα τα πιο πολλά είναι άδικα. Γι’ αυτά που θεωρεί δίκαια, ανακοίνωσε πως εξετάζονται με βάση τις «αντοχές της οικονομίας, αλλά και το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο». Που σημαίνει ότι μπορούν να απορριφθούν ή να ικανοποιηθούν μερικώς.
Είναι απολύτως σαφές πως η κυβέρνηση αναζητεί τρόπους διαφυγής από τη σημερινή κατάσταση με τις ελαχιστότατες παραχωρήσεις προς τους αγρότες. Αλλά έτσι διάλογος δεν γίνεται. Κι ούτε δρομολογείται λύση στο αγροτικό ζήτημα. Απλά το υπάρχον πρόβλημα μετατίθεται στον χρόνο.
Ακόμα κι αν οι αγρότες πάρουν όσα η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να τους δώσει και σταματήσουν τα μπλόκα το πρόβλημα θα επανέλθει πολύ γρήγορα διογκωμένο. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει ότι το αγροτικό ζήτημα θέλει γενναίες αποφάσεις και ουσιαστικές λύσεις. Η ίδια η πραγματικότητα το φωνάζει.
Αναμφίβολα οι αγρότες θα έρθουν σε συζήτηση με την κυβέρνηση και θα πάρουν τις αποφάσεις τους. Αλλά αν τα αιτήματά τους δεν ικανοποιηθούν σε ουσιαστικό βαθμό η αγροτική οικονομία θα συνεχίσει να φθείρεται και να συρρικνώνεται. Κι αυτό είναι σε βάρος του συνόλου της κοινωνίας και της οικονομίας. Τόσο απλά.
