Η πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ για συνεννόηση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και για διερεύνηση της δυνατότητας να διαμορφωθεί κοινή θέση για την αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος αναφορικά με τη «Δίωξη κατά μελών της Κυβέρνησης» ασφαλώς βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση. Για να αποκτήσει όμως ουσία και περιεχόμενο χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ, που αναλαμβάνει αυτή την πρωτοβουλία, να δημοσιοποιήσει μια ολοκληρωμένη θέση η οποία θα αποτελέσει και τη βάση της συζήτησης.
Σε κάθε περίπτωση το συγκεκριμένο άρθρο του Συντάγματος χρειάζεται ριζική αναθεώρηση. Δεν είναι απλώς αναχρονιστικό. Στην πράξη έχει αποδειχτεί ότι δεν συμβάλλει καθόλου στη δίωξη μελών της κυβέρνησης αλλά, αντιθέτως, στην προστασία τους από κάθε δίωξη.
Ενα επιπλέον στοιχείο που υπογραμμίζει την αναγκαιότητα της αναθεώρησης εδράζεται και στην πρακτική της σημερινής κυβέρνησης, η οποία με τη συνταγματική αναθεώρηση του 2019 απάλειψε μεν τους χρονικούς περιορισμούς που υπήρχαν για την άσκηση δίωξης από τη Βουλή, αλλά δεν τροποποίησε αναλόγως τον νόμο του 2003 περί ευθύνης υπουργών. Προφανώς ήθελε να καλύψει τις δικές της αμαρτίες, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών.
Οπως και να έχει το ζήτημα, στην κοινωνία μια άποψη υπάρχει: οι πολιτικοί έχουν φροντίσει να καλύπτουν τις ευθύνες τους, να αλληλοκαλύπτονται και ποτέ κανένας να μην πληρώνει για τα αδικήματα που διαπράττει. Η άποψη αυτή πρέπει να αλλάξει. Και για να αλλάξει χρειάζονται έμπρακτες αποδείξεις τις οποίες μόνο οι πολιτικοί και τα κόμματά τους μπορούν να δώσουν.
Στη συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 86 -που ανοίγει για ακόμη μία φορά- χρειάζεται να προσεχτεί μια βασική παράμετρος. Ποιος θα ασκεί τη δίωξη κατά μελών μιας κυβέρνησης; Τώρα αυτή την αρμοδιότητα την έχει η Βουλή. Αν αυτό αλλάξει και τα μέλη μιας κυβέρνησης ελέγχονται απευθείας από τη Δικαιοσύνη -χωρίς καμία παρέμβαση της Βουλής-, υπάρχει ο κίνδυνος μια τέτοια αλλαγή να συμπαρασύρει και τη βουλευτική ασυλία, που είναι διαφορετικό πράγμα, αλλά και να καταλύσει τη συνταγματική διάκριση των εξουσιών δίνοντας τη δυνατότητα στη δικαστική εξουσία να παρεμβαίνει όποτε και όπως θέλει στην εκτελεστική.
Κάτι τέτοιο θα σήμαινε πλήρη αλλοίωση του πολιτεύματος και εγκαθίδρυση ενός κράτους των δικαστών. Ας το λάβουν αυτό υπ’ όψιν τους τα κόμματα.
