Μεγάλο «κούρεμα», εκκωφαντική σιωπή

Ενώ η ακρίβεια εξακολουθεί να αναδεικνύεται στο υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των πολιτών σε όλες τις δημοσκοπήσεις από το 2022 και μέχρι σήμερα, για ένα σημαντικό παρεμφερές πρόβλημα, που αφορά άμεσα το εισόδημα και την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, η σιωπή είναι εκκωφαντική. Πρόκειται για το πρόβλημα της συνεχούς μείωσης της πραγματικής αξίας των καταθέσεων – οι οποίες είναι αποταμιευμένο εισόδημα και, όσον αφορά τα εργατικά-λαϊκά νοικοκυριά, προορίζονται κατά κύριο λόγο για την κάλυψη άμεσων και θεμελιωδών αναγκών.

Στο πρώτο θέμα του σημερινού φύλλου της εφημερίδας μας τεκμηριώνουμε ότι η απώλεια της πραγματικής αξίας των καταθέσεων στην τετραετία 2021-2024 ανέρχεται σε 19 δισ. ευρώ. Πώς εξηγείται λοιπόν ότι τέτοιου ύψους «κούρεμα» των καταθέσεων δεν ευαισθητοποιεί τους αρμόδιους (την Τράπεζα της Ελλάδος και την κυβέρνηση), σε σημείο ώστε να… αγνοούν το πρόβλημα;

Η απάντηση είναι γνωστή στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πλην όμως αποτελεί είδος «ένοχου μυστικού» – και για τα «ένοχα μυστικά» δεν είναι φρόνιμο να γίνεται δημόσια λόγος… Η απάντηση, λοιπόν, παραπέμπει σε έναν βασικό «ένοχο», τις τράπεζες. Είναι αυτές που έχουν καθηλώσει τα επιτόκια των καταθέσεων μιας ημέρας, δηλαδή των χαμηλού ύψους και μη δεσμευμένων καταθέσεων, στο ντροπιαστικό και εξοργιστικό συνάμα ύψος του 0,03% σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας!

Την ίδια περίοδο ο πληθωρισμός υπερβαίνει κατά πολύ αυτό το ανεκδιήγητο επιτόκιο καταθέσεων, και έτσι το πραγματικό επιτόκιο είναι αρνητικό – από εδώ προκύπτει η συστηματική μείωση της πραγματικής τους αξίας. Οι τράπεζες λοιπόν είναι άμεσα υπεύθυνες για το «κούρεμα» της πραγματικής αξίας των καταθέσεων, αλλά, καθώς αποτελούν «εθνικό προστατευόμενο είδος» για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, μένουν στο απυρόβλητο.

Το δεύτερο συστατικό του προβλήματος είναι η ακρίβεια. Οσο ο πληθωρισμός είναι υψηλός, το «κούρεμα» της πραγματικής αξίας των καταθέσεων θα συνεχίζεται. Στην πραγματικότητα, όπως με το συνολικό πρόβλημα της ακρίβειας, έτσι και με αυτή την ειδική εκδοχή του, τελικός υπεύθυνος αναδεικνύεται η κυβέρνηση.

Οχι μόνο γιατί έχει στο απυρόβλητο τα τραπεζικά υπερκέρδη, αλλά και γιατί δεν παίρνει κανένα μέτρο αντιστάθμισης των απωλειών των νοικοκυριών. Ετσι, οι ίδιοι που στα μνημονιακά χρόνια μάς έλεγαν ότι τα μνημόνια είναι υποχρεωτική διαδρομή για να σωθούν οι καταθέσεις από το «κούρεμα», τώρα σιωπούν…