Οι τραγικές ώρες που βιώνει η Κρήτη επιβάλλουν σε όλους να πάρουν θέση για την οπλοκατοχή και την οπλοχρησία. Με πράξεις και όχι με λόγια. Ο πρωθυπουργός αναμένεται να ανακοινώσει συγκεκριμένα μέτρα και ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης κατεβαίνει τη Δευτέρα στο νησί συγκαλώντας σύσκεψη για το θέμα.
Κρητικοί και οι δύο, το γνωρίζουν καλά. Οπως και οι βουλευτές του νησιού, που τοποθετούνται σήμερα θαρραλέα απαντώντας στην εφημερίδα μας. Ολα αυτά είναι θετικά. Μα δεν φτάνουν.
Με πρώτο τον Κυριάκο Μητσοτάκη οφείλουν να αναρωτηθούν όλοι τι έκαναν μέχρι σήμερα. Τι έκαναν η πολιτεία, η εκάστοτε εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία, που ανέχτηκαν την οπλοκατοχή στην Κρήτη ως έθιμο και στην πράξη τη νομιμοποίησαν;
Τι έκαναν επίσης οι Κρήτες πολιτικοί; Πόσο, για παράδειγμα, η οικογένεια Μητσοτάκη ανέχτηκε το «έθιμο» με την κατοχή των όπλων και τις μπαλοθιές σε γάμους, κηδείες και πολιτικές περιοδείες όπου συμμετείχαν τα μέλη της; Πόσο ανεκτικοί υπήρξαν οι πολιτικοί άλλων κομμάτων;
Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αντίθετα, όλοι όσοι έχουν θητεύσει σε θέσεις εξουσίας λίγο ή πολύ συνέβαλαν στο κρητικό άσυλο της παράνομης και μαζικής οπλοκατοχής και οπλοχρησίας. Πόσες φορές σηκώθηκαν να φύγουν από γλέντι όταν έπεσαν μπαλοθιές; Πόσες φορές μίλησαν για αυτό με τους ανθρώπους που επηρεάζουν και ποιο πολιτικό κόστος ανέλαβαν για να αλλάξουν ριζωμένες νοοτροπίες;
Αλήθεια, πόσο πειστικές μπορεί να είναι οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες όταν, πριν καλά καλά εκδηλωθούν, ένας πρωτοκλασάτος υπουργός (και αντιπρόεδρος της Ν.Δ.) δηλώνει ανοιχτά πως είναι υπέρ της οπλοκατοχής;
Τα πράγματα πλέον έχουν ξεφύγει και η ανοχή που επέτρεψε να φτάσουν ώς εδώ έχει τελειώσει. Θα πρέπει να υπάρξει ένα τέρμα με αυτή την κατάσταση στο νησί που το δυσφημεί και μαζί δυσφημεί τους νομοταγείς πολίτες του. Διαφορετικά θα είμαστε η χώρα με δύο Δίκαια. Ενα εθιμικό για την Κρήτη κι ένα νομικό για όλη την υπόλοιπη χώρα. Ετσι ήταν μέχρι τώρα χάριν ψηφοθηρίας. Αρκετά.
