Απαντήστε κ. πρωθυπουργέ

Πανστρατιά οργανώνει η κυβέρνηση με αφορμή τη ΔΕΘ ώστε, σε πρώτη φάση, να κερδίσει τουλάχιστον το παιχνίδι των εντυπώσεων, για να μπορέσει στη συνέχεια να μειώσει, αν όχι να αντιστρέψει, τη φθορά σε βάρος της.

Και γι’ αυτόν τον λόγο, παράλληλα με την παρουσία του πρωθυπουργού στη Διεθνή Εκθεση (και με βάση το πακέτο μέτρων που θα παρουσιάσει) σχεδόν το μισό υπουργικό συμβούλιο θα συμμετάσχει σε εκδηλώσεις και πολιτικές συγκεντρώσεις στη Βόρεια Ελλάδα.

Βέβαια η κυβέρνηση δεν παίζει μόνη της στο «γήπεδο» της πολιτικής. Απέναντί της θα έχει την πολιτική αντι-ΔΕΘ της προοδευτικής αντιπολίτευσης, η οποία θα θέσει συγκεκριμένα ζητήματα. Εσχάτως, για παράδειγμα, τα επίσημα στοιχεία έδειξαν ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού έφτασε τα 7,93 δισ. ευρώ στο επτάμηνο του τρέχοντος έτους. Τα δε έσοδα από τους φόρους ανήλθαν σε 40,43 δισ. ευρώ. Πράγμα που σημαίνει ότι αυτό το υπερπλεόνασμα τρέφεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την αφαίμαξη του εισοδήματος των πολιτών.

Ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει: Πόσο από αυτό το υπερπλεόνασμα και πόση από τη φορο-ληστεία θα επιστρέψει πίσω στην κοινωνία; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι το βασικό κριτήριο για να αντιληφθούμε αν με το πακέτο της ΔΕΘ σκοπεύει να κοροϊδέψει τους πολίτες ή θέλει να αποκαταστήσει έστω και μέρος της αδικίας που έχουν υποστεί.

Αξιόπιστες μελέτες έχουν δείξει ότι τα 1.300 ευρώ, που έχει κάποιος σήμερα στην τσέπη του, αξίζουν 900 σε τιμές 2020. Δηλαδή έχουν χάσει μία αξία 400 ευρώ ή πάνω από το 30% της αξίας του. Πιο απλά; Χάθηκε σχεδόν ένα ενοίκιο για ένα δυάρι ή κάτι πολύ περισσότερο από την πληρωμή όλων των λογαριασμών σε οργανισμούς κοινής ωφέλειας ενός νοικοκυριού. Κι αυτή η χασούρα σε αγοραστική αξία του νομίσματος ισοδυναμεί σχεδόν με τον μισό κατώτατο μισθό!

Ο πρωθυπουργός πρέπει να απαντήσει πώς θα αποκαταστήσει αυτήν την αναδιανομή εισοδήματος, που επί της ουσίας δεν είναι τίποτε άλλο από δουλεμένα χρήματα τα οποία δεν μένουν ούτε λεπτό στην τσέπη του εργαζόμενου, αλλά, λόγω της ακρίβειας, περνάνε στα καρτέλ, τα οποία ελέγχουν όλες τις υπηρεσίες και τα προϊόντα διαβίωσης των πολιτών. Μια πρόβλεψη: δεν θα απαντήσει γιατί αν ήθελε θα είχε κάνει κάτι ώστε να μη χρειάζεται να απαντήσει.