Η ώρα της σκληρής «πληρωμής»…

Ηρθε λοιπόν η ώρα της σκληρής «πληρωμής» για την Ελλάδα, που με ευθύνη διαδοχικών κυβερνήσεων -και με μακράν πιο ένοχες εξ αυτών τις κυβερνήσεις του Κυρ. Μητσοτάκη- έμαθε να παρασιτεί οικονομικά και παραγωγικά σπαταλώντας ευρωπαϊκούς πόρους για να στηρίζει πελατειακά πολιτικά δίκτυα, να επιδοτεί το ξερίζωμα της γεωργικής παραγωγής και ένα μη παραγωγικό μοντέλο ανάπτυξης που την καθηλώνει στην ανταγωνιστικότητα της φτηνής εργατικής δύναμης και στην αναπαραγωγή της «βαριάς βιομηχανίας» του τουρισμού, να σπαταλά δεκάδες δισ. ευρώ πόρων συντηρώντας την υπανάπτυξη της μεταποίησης και των νέων τεχνολογιών.

Αυτή η Ελλάδα, που βολεύτηκε για δεκαετίες στον παρασιτισμό και τη σπατάλη των ευρωπαϊκών κονδυλίων με τη συμπαιγνία των κυβερνήσεων του δικομματισμού και της επιχειρηματικής τάξης, ξύπνησε χθες στον εφιάλτη ενός «τέλους εποχής». Οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί και διεργασίες, που για δεκαετίες (καθ)ορίζονταν από τη διελκυστίνδα ευρωπαϊκού Βορρά και ευρωπαϊκού Νότου και από τα «αντίδωρα» των πόρων του Ταμείου Συνοχής και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου, τώρα μετατοπίζονται.

Πλέον, οι προτεραιότητες ανατράπηκαν ριζικά. Τώρα, αναδύεται, μπρος στα έκπληκτα μάτια ακόμη και μερίδας του ευρωπαϊκού πολιτικού προσωπικού, η Ευρώπη του πολέμου, του ρατσισμού και της λιτότητας. Ωστόσο, όσοι «εκπλήσσονται» και καταφέρονται κατά της πρότασης της Κομισιόν, θα έπρεπε να γνωρίζουν πως όταν συναινούσαν με τη στροφή στη στρατιωτικοποίηση και τον ευρωπαϊκό ρατσισμό, αναδείκνυαν σε «ήρωες» της «ευρωπαϊκής ασφάλειας» την Ουκρανία και τις πιο επιθετικές χώρες-μέλη και συμπεριφέρονταν σαν προθυμότεροι των προθύμων (όπως ο Κυρ. Μητσοτάκης), θα έφτανε η στιγμή που όλα αυτά θα μεταφράζονταν σε εκατοντάδες δισ. ευρώ για τη χρηματοδότηση των νέων προτεραιοτήτων.

Ειδικά η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη θα έπρεπε, αντιλαμβανόμενη τις συνέπειες των νέων ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων, να έχει αναπροσανατολίσει ριζικά την κατεύθυνση και τη χρήση των ευρωπαϊκών πόρων. Αντί γι’ αυτό, διέπραξε το τελευταίο και πλέον ασυγχώρητο «έγκλημα», σπαταλώντας τους πολύ υψηλούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας χωρίς κανένα σχέδιο παραγωγικού αναπροσανατολισμού της ελληνικής οικονομίας. Στηρίχθηκαν -για ακόμη μία φορά- οι μεγάλοι και οι «ημέτεροι» της επιχειρηματικής τάξης, ο οικονομικός παρασιτισμός και το αναπτυξιακό μοντέλο που στηρίζεται στον τουρισμό, το real estate και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Οχι μόνο αυτό, αλλά η Ελλάδα θα χάσει σημαντικούς πόρους του ΤΑΑ (που θα επιστρέψουν στον «κουμπαρά» του νέου πολυετούς προϋπολογισμού) και θα είναι το περιώνυμο αντικείμενο ερευνών για διαφθορά από πλειάδα ευρωπαϊκών οργάνων. Μια καταστροφική πολιτική, που θα πληρώσει δυστυχώς ο ελληνικός λαός…