Η πολιτική της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό – προσφυγικό έχει μια πολύ βαθύτερη αιτία πέρα από την εσωτερική της στόχευση. Το πρόβλημα αυτό υπάρχει εδώ και πάνω από δέκα χρόνια και θα συνεχίσει να υπάρχει όσο υπάρχουν πόλεμοι στην ευρύτερη περιοχή, όσο η παγκόσμια οικονομική κρίση κάνει τους λαούς φτωχότερους και ορισμένους τους καταδικάζει στην ένδεια και στην πείνα, όσο οι κοινωνικές αντιθέσεις σε τοπικό και σε διεθνές επίπεδο θα διευρύνονται.
Ο κ. Μητσοτάκης έχει επιλέξει να κάνει τον καλό και προβλέψιμο σύμμαχο στις ισχυρές δυνάμεις της Δύσης, στους ισχυρούς της Ευρώπης και της άλλης πλευράς του Ατλαντικού. Και σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο ζήτημα, έχει καταδικάσει τη χώρα σε δύο ρόλους.
Ο ένας είναι του χωροφύλακα σε στεριά και θάλασσα ώστε οι απελπισμένοι μετανάστες και πρόσφυγες να μην μπορούν να περάσουν μέσω της Ελλάδας στις αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης. Κι ο άλλος να μετατρέψει την Ελλάδα σε αποθήκη ψυχών για όσους καταφέρνουν να φτάσουν σε ελληνικό έδαφος. Πρόκειται για ρόλους που μόνο σε αδιέξοδα οδηγούν. Και που είναι και επικίνδυνοι καθώς συνοδεύονται με ακροδεξιά και φασίζουσα ρητορική.
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Τη φασίζουσα ανοησία που διέπει τον κ. Πλεύρη, ο οποίος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου περί απειλής αντικατάστασης του πληθυσμού της Ευρώπης από τους μετανάστες- πρόσφυγες; Κινδυνεύει η Ευρώπη των «27» με τα 450 εκατ. Ευρωπαίους κατοίκους από 3 εκατ. πρόσφυγες που υπολογίζεται πως βρίσκονται στη Λιβύη;
Η αλήθεια είναι μία και αδιαμφισβήτητη. Η αδιέξοδη και ταυτόχρονα απάνθρωπη πολιτική της κυβέρνησης στο συγκεκριμένο ζήτημα πολύ σύντομα θα την οδηγήσει να το αντιμετωπίσει μέσα στο έδαφος της χώρας και μάλιστα σε πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις.
Αλλωστε μία ήταν η λύση από την αρχή. Κοινή πολιτική αντιμετώπισης από την Ε.Ε., με ισότιμη συμμετοχή των κρατών- μελών της στην υποδοχή των προσφύγων-μεταναστών και στη βάση της απόλυτης εφαρμογής των διεθνών συνθηκών του ΟΗΕ. Ολα τα άλλα είναι ρατσισμός και διακρίσεις σε μικρότερη ή μεγαλύτερη έκταση.
Αυτό ακριβώς συνιστά και η πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ρατσισμό και διακρίσεις. Αλλά στο πολλαπλάσιο. Μαζί με τους εσωτερικούς-μικροκομματικούς λόγους, σε αυτή την πολιτική συσσωρεύονται όλος ο ρατσισμός και οι διακρίσεις των εταίρων -και δη των πιο ισχυρών- τους οποίους ο πρωθυπουργός ανέλαβε να εξυπηρετήσει σε βάρος της χώρας.
