Το διαρκές συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. που ανοίγει τις πύλες του σήμερα στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού μοιάζει περισσότερο με τυπική διαδικασία, καθώς οι πέντε υποψήφιοι για την αρχηγία του κόμματος θα καταθέσουν τις θέσεις τους και στη συνέχεια θα ακολουθήσει από τους συνέδρους η έγκριση της υποψηφιότητάς τους. Στην πραγματικότητα όμως αυτή η φαινομενικά τυπική διαδικασία είναι άκρως ουσιαστική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη μεγάλη εκλογική ήττα του, είναι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το κόμμα δηλαδή που από τη θέση στην οποία το κατέταξε ο ελληνικός λαός έχει δικαιωματικά την αξίωση να γίνει η αυριανή κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικούσε και συνεχίζει να διεκδικεί ηγετικό ρόλο στη συγκέντρωση των δυνάμεων της ευρύτερης Αριστεράς και Κεντροαριστεράς για μια διαφορετική πορεία της χώρας από αυτή στην οποία την οδηγεί η Ν.Δ. υπό τον Κυρ. Μητσοτάκη.
Θέλει να είναι πόλος συσπείρωσης και πρωταγωνιστής στους αγώνες των φτωχών και μεσαίων λαϊκών κομμάτων για μια δίκαιη ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου της χώρας, για περισσότερη δημοκρατία, για κατάργηση των στεγανών στον κρατικό μηχανισμό, για δικαιοσύνη παντού, για διαφάνεια στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Για μόρφωση χωρίς φραγμούς, δουλειές, ευκαιρίες, δικαιώματα και προοπτική για τη νεολαία. Για μια Ελλάδα με ταυτότητα και προσωπικότητα στις διεθνείς σχέσεις, που δεν θα είναι δεδομένη για κανέναν ισχυρό.
Για όλα αυτά, και για τον ΣΥΡΙΖΑ του αύριο στη μετά Τσίπρα εποχή, οι πέντε υποψήφιοι θα καταθέσουν σήμερα τις θέσεις τους και η κούρσα για την ανάδειξη του νέου προέδρου του κόμματος θα μπει στην τελική ευθεία. Αν εξαιρέσει κανείς κάποια μικρά παρατράγουδα -που μπορούν να θεωρηθούν αναπόφευκτες λεπτομέρειες- και οι πέντε διεκδικητές μέχρι σήμερα έδωσαν τον αγώνα τους με αξιοπρέπεια, αλληλοσεβασμό και με την προσοχή τους στραμμένη στις ανάγκες της κοινωνίας.
Ανεξαρτήτως του ποια ή ποιος θα είναι στο τέλος ο αρχηγός, όλα αυτά και όσα θα ειπωθούν στο συνέδριο μπορούν να αποτελέσουν ένα συνολικό θετικό κεφάλαιο και για τους ίδιους και για το κόμμα τους και για τους πολίτες. Το κενό του ΣΥΡΙΖΑ που χρειάζεται η κοινωνία έχει φανεί όλο αυτό το διάστημα που η κυβέρνηση ουσιαστικά παίζει μόνη της. Αυτό το κενό μπορεί και πρέπει να καλυφθεί με τη συμβολή όλων. Κανείς δεν περισσεύει.
