Δυναμική διεθνούς δικαίου

«Ανάγκα και θεοί πείθονται», έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Και είχαν δίκιο. Μετά από σχεδόν 15 χρόνια και 13 γύρους διαπραγματεύσεων, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελλάδας και της Αιγύπτου υπέγραψαν χθες στο Κάιρο συμφωνία μερικής (τμηματικής) οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών.

Αν δεν είχαν υπάρξει το παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο, η στρατιωτική επέμβαση της Τουρκίας στη Λιβύη και γενικότερα η τουρκική επιθετικότητα στην περιοχή -που απειλεί ευθέως τα ελληνικά και αιγυπτιακά συμφέροντα-, μάλλον η χθεσινή συμφωνία θα χρειαζόταν κάμποσα χρόνια ακόμα για να υπογραφεί.

Οι επιφυλάξεις κομμάτων και πολιτικών απέναντι στην ελληνο-αιγυπτιακή συμφωνία είναι κατανοητές. Υπάρχουν άλλωστε και αρκετά θολά σημεία σε αυτήν. Κι ας μην ξεχνάμε ότι σε αρκετές περιπτώσεις έχει αποδειχθεί ότι ο… διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες.

Στο πλαίσιο αυτό αναμένουμε τη δημοσιοποίηση του Συμφώνου στο σύνολό του κι έναν ουσιαστικό διάλογο γύρω από τα ζητήματα που προκύπτουν, χωρίς κραυγές και κυρίως χωρίς ανέξοδους πατριωτισμούς – πόσω μάλλον εθνικισμούς. Υπό τις υφιστάμενες συνθήκες είναι λοιπόν απαραίτητη η σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, πρόταση την οποία έχουν ήδη καταθέσει τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Επί του παρόντος στεκόμαστε σε ορισμένα δεδομένα τα οποία θεωρούμε θετικά για τα εθνικά μας συμφέροντα. Το πρώτο θετικό γεγονός είναι η καθαυτό συμφωνία. Την επιδιώκαμε και τη θέλαμε ως απάντηση -με όρους διεθνούς δικαίου- απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο. Την έχουμε. Μπορεί να έχει ακόμα αρκετά αδιευκρίνιστα σημεία, αλλά είναι υπαρκτή και ενδεχομένως στην ολοκλήρωσή της να επιδέχεται και βελτιώσεις.

Το δεύτερο θετικό στοιχείο είναι η έντονη τουρκική ενόχληση. Η Αγκυρα δεν μπόρεσε να κρατήσει ούτε τους τύπους και με δεδομένο ότι επιβουλεύεται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, η συμφωνία κάθε άλλο παρά τη διευκολύνει να πετύχει τους επεκτατικούς της σκοπούς τόσο απέναντι στην Ελλάδα όσο και γενικότερα.

Το σημαντικότερο, ίσως, γεγονός είναι ότι η χθεσινή συμφωνία με την Αίγυπτο λειτουργεί προσθετικά στην ανάλογη συμφωνία Ελλάδας – Ιταλίας. Οι δύο αυτές συμφωνίες δημιουργούν μια δυναμική κι ένα προηγούμενο διεθνούς δικαίου στην περιοχή που πριν από μερικούς μήνες δεν υπήρχε. Αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκαν τα προβλήματα ή εξαφανίστηκαν οι εθνικοί κίνδυνοι. Σημαίνει ότι άνοιξε ένας δρόμος τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε με εθνική ενότητα και σοβαρότητα…