Συγκλίσεις και προτεραιότητες

Η ιδιότυπη πλειοδοσία εξαγγελιών και προτάσεων για την αντιμετώπιση του οικονομικού Αρμαγεδδώνα που συνοδεύει την πανδημία, η οποία εξελίσσεται σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο, ανάμεσα σε θεσμούς και κυβερνήσεις, αλλά και ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις κάθε χώρας, έχει ένα αναμφισβήτητο όφελος: αναδεικνύει την καθολική παραδοχή ότι η κρίση δεν μοιάζει με καμιά του παρελθόντος και είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί με συμβατικά μέσα.

Για παράδειγμα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί –η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ, το Eurogroup που συνεδριάζει σήμερα–, ενώ ξεκίνησαν υποτιμώντας τις συνέπειες της πανδημίας και εξαγγέλλοντας ως θεραπεία… ασπιρίνες, που οι αγορές αλλά και οι εξελίξεις εξευτέλιζαν αμέσως, τελικά αναγκάστηκαν να σπάσουν κάθε ταμπού. Ανέστειλαν ακόμη και το «ιερό» Σύμφωνο Σταθερότητας. Αναθεώρησαν ιδεοληψίες και δογματισμούς δεκαετιών.

Ακόμη και η γερμανική ηγεσία διέγραψε τον «σιδερένιο κανόνα» του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, δηλώνοντας διατεθειμένη να δαπανήσει έως και 1 τρισ. ευρώ για την προστασία της «εθνικής οικονομίας» της. Αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παρά την ανόητη σθεναρή αντίστασή της στην ιδέα του κορονο-ομολόγου, έχει διανύσει απόσταση αδιανόητη πριν από λίγο καιρό.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και εδώ. Η κυβέρνηση έχει και αυτή μέσα σε λίγες εβδομάδες διαβεί τον Ρουβίκωνά της. Πάγωσε το πρόγραμμά της και έβαλε στην κατάψυξη, προς το παρόν, τα νεοφιλελεύθερα φληναφήματά της. Υπόσχεται ένα πρόγραμμα στήριξης της πληττόμενης οικονομίας ύψους 24 δισ. και βάλε, την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει εμπροσθοβαρή μέτρα 26 δισ. ευρώ τώρα, υποδεικνύοντας άμεση αξιοποίηση του «μαξιλαριού» ασφαλείας των 20 δισ. και στήριξη της εργασίας με πόρους άνω των 8 δισ., ώστε να αποφευχθεί ένα τσουνάμι απολύσεων.

Επομένως, από τη μια είναι ορατή η σύγκλιση για το μέγεθος των παρεμβάσεων που απαιτούνται, από την άλλη είναι προφανείς οι διαφορές στις προτεραιότητες που προτείνονται για να σταθεί η οικονομία στα πόδια της, αλλά με τους εργαζόμενους και την κοινωνία όρθια.

Αργά ή γρήγορα, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να αλλάξει και αυτή τις προτεραιότητές της για την κατανομή μέτρων και πόρων στήριξης. Η μείζων προτεραιότητα είναι να αποτραπεί πάση θυσία μια μη αναστρέψιμη έκρηξη της ανεργίας μετά την πανδημία.