Δεν μας αφήνει να πλήξουμε κάθε χρόνο ο εορτασμός της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Φέτος, στόχο αποτέλεσαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντιπροσωπεία του κυβερνητικού κόμματος εμποδίστηκε να προσεγγίσει τον χώρο και υπέστη σκληρές φραστικές επιθέσεις, παρά το γεγονός ότι στα μέλη της ανήκαν γνωστά στελέχη του αντιδικτατορικού κινήματος.
Ασφαλώς δεν είναι πρώτη φορά που οι εκπρόσωποι της εκάστοτε κυβέρνησης αντιμετωπίζουν εχθρικό κλίμα στο Πολυτεχνείο, τις μέρες του τριήμερου εορτασμού, από τους συγκεντρωμένους φοιτητές, οι οποίοι θεωρούν τους εαυτούς τους επιγόνους εκείνων του 1973.
Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει χρονιά που να μη σημειωθούν παρόμοια επεισόδια, ενώ εδώ και δεκαετίες οι εκπρόσωποι κομμάτων και κυβερνήσεων φροντίζουν να συνοδεύονται κατά την επίσκεψή τους στον χώρο του Πολυτεχνείου από ομάδες των δικών τους νεολαιών για την απαραίτητη «περιφρούρηση».
Ακόμα και στον πρώτο εορτασμό, τον Νοέμβριο του 1974, η αρμόδια συντονιστική ομάδα με εκπροσώπους όλων των τότε ενεργών (δηλαδή των αριστερών) νεολαιίστικων οργανώσεων είχε καταστρώσει ειδικό σχέδιο, για να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο να εμφανιστεί στον χώρο ο τότε πρωθυπουργός. Βέβαια, το σχέδιο ουδέποτε εφαρμόστηκε, εφόσον το τελευταίο που ενδιέφερε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ήταν μια επίσκεψη στο Πολυτεχνείο.
Αλλά τουλάχιστον τότε, το μακρινό 1974, η είσοδος παρέμενε ανοιχτή, εφόσον η πύλη είχε συνθλιβεί από το τανκ, ενώ ο χώρος γύρω από αυτήν υπήρξε τόπος συζητήσεων, αντιπαραθέσεων και ζύμωσης.
Οσο και αν είναι άδικο για πρόσωπα με την πολιτική διαδρομή των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που επιχείρησαν να τιμήσουν της εξέγερση, είναι γεγονός ότι ένα από τα τελευταία στοιχεία που έχουν απομείνει στη συλλογική ανάμνηση του Πολυτεχνείου είναι η αντίσταση στην όποια εξουσία. Το γεγονός ότι η σημερινή δημοκρατική κυβέρνηση δεν έχει καμιά σχέση με τη δικτατορική έχει μικρή σημασία για εκείνους που γεννήθηκαν δύο δεκαετίες μετά την πτώση της χούντας.
Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι την ίδια συμπεριφορά που επιφύλασσαν στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ οι ομάδες αυτές των συγκεντρωμένων νέων, την είχαν υποστεί οι ίδιες από εκείνους που κατέλαβαν το κτίριο Αβέρωφ την Τετάρτη, διεκδικώντας και αυτοί με τη σειρά τους το μονοπώλιο της «επαναστατικής μνήμης».
