Συναίνεση, όχι φωνές

Στη χθεσινοβραδινή δήλωσή του στον πρωθυπουργό, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών τάχθηκε με σαφήνεια ενάντια στα συλλαλητήρια που προγραμματίζονται για την Κυριακή στη Θεσσαλονίκη. Ο κ. Ιερώνυμος υπογράμμισε ότι έχει εμπιστοσύνη «στους, εκ του Συντάγματος, καθ’ ύλην αρμόδιους, να χειριστούν τα εθνικά μας ζητήματα» και υπογράμμισε ότι «δεν χρειάζονται συλλαλητήρια και φωνές, αλλά εθνική συναίνεση, συνεννόηση και ομοψυχία».

Η επιλογή του Αρχιεπισκόπου να τοποθετηθεί με τη δέουσα προσοχή διαμορφώνει την καθαρή διαχωριστική γραμμή που διατρέχει την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της. Από τη μια μεριά βρίσκονται οι προοδευτικές δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις, που ζητούν να κυριαρχήσουν η νηφαλιότητα στον δημόσιο διάλογο και η κοινή λογική στις διαπραγματεύσεις με τους γείτονες. Από την άλλη βρίσκονται οι δυνάμεις που συνασπίζονται κάτω από αδιέξοδα εθνικιστικά και ρατσιστικά συνθήματα, προωθώντας τις δικές τους πολιτικές και επιχειρηματικές επιδιώξεις.

Οι εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις για το μακεδονικό ζήτημα και η δήλωση του κ. Ιερώνυμου προκάλεσε όμως πρωτοφανείς αντιδράσεις από τη Ν.Δ. Αρχικά η αξιωματική αντιπολίτευση διαμαρτυρήθηκε επειδή -υποτίθεται- ο υπουργός Εξωτερικών δεν έχει συναντηθεί με τα κόμματα (ο Νίκος Κοτζιάς επέστρεψε μόλις χτες από το Βανκούβερ) και συμπέρανε πως «τώρα είναι πολύ αργά για ενημέρωση».

Κατόπιν, η Ν.Δ., φανερά ενοχλημένη από το γεγονός πως τα συλλαλητήρια δεν έχουν τη στήριξη του σημαντικότερου θεσμικού παράγοντα της Εκκλησίας, δήλωσε ενοχλημένη για τη συνάντηση Τσίπρα – Ιερώνυμου και κατήγγειλε την κυβέρνηση για «πρωτοφανή ανευθυνότητα»!

Είναι αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς τις διαρκείς μεταστροφές της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Διακατέχεται από την αγωνία της να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα, δηλαδή την εδώ και χρόνια διαμορφωμένη «γραμμή» για σύνθετη ονομασία της γείτονος, με τα «υπερπατριωτικά» παραληρήματα που εκπέμπονται στα «δεξιά» της και καθοδηγούνται από στελέχη πρώτης γραμμής της Ν.Δ.

Το νέο πολιτικό σκηνικό και η ενίσχυση των προοδευτικών θέσεων προκαλούν τριγμούς σε ομάδες και συσπειρώσεις που έχτισαν ολόκληρες καριέρες χρησιμοποιώντας υπερεθνικιστικά συνθήματα. Αντί η Ν.Δ. να λάβει υπόψη της το μεγάλο τμήμα δημοκρατικών πολιτών που τη στηρίζουν και να πάρει οριστικά διαζύγιο από αυτές τις σοβινιστικές ομάδες, επιλέγει για ακόμα μια φορά να κολυμπήσει στα θολά νερά της Ακροδεξιάς.