Η δηλωμένη πρόθεση της Τουρκίας να απαντήσει με τα δικά της θαλάσσια πάρκα στην πρόσφατη θέσπιση των ελληνικών θαλάσσιων πάρκων στο νότιο Αιγαίο θεωρείται μεν αναμενόμενη κίνηση από την Αθήνα, ωστόσο προκαλεί προβληματισμό στην κυβέρνηση για τον πολιτικό αντίκτυπο που θα έχει στο εσωτερικό, με δεδομένη την κριτική που της ασκείται εντός και εκτός της Ν.Δ. για την ελληνοτουρκική προσέγγιση που ακολουθεί.
Η ανησυχία της κυβέρνησης για το πολιτικό κόστος που επιφέρει η πολιτική των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία, χωρίς να παραιτείται από καμία αξίωσή της στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, αλλά και η συγκρότηση του τουρκολιβυκού μετώπου για τον τρόπο οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών φάνηκε την περασμένη εβδομάδα με τις συνεντεύξεις που παραχώρησαν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (ΣΚΑΪ) και στη συνέχεια ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης («Τα Νέα»).
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής ασκώντας μάλιστα για πρώτη φορά κριτική στην κυβέρνηση Καραμανλή την περίοδο 2004-2009. «Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος: ζητήματα κυριαρχίας η Ελλάδα δεν συζητά με την Τουρκία», τόνισε ο κ. Μητσοτάκης. Ο δε κ. Γεραπετρίτης επιχείρησε να καταστήσει σαφές ότι η Ελλάδα δεν κάνει βήμα πίσω από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρότι αυτό δεν αποτυπώθηκε στους χάρτες για τα θαλάσσια πάρκα στο νότιο Αιγαίο.
«Η επέκταση των χωρικών μας υδάτων είναι δικαίωμα που όχι μόνο δεν το απεμπολούμε αλλά συνιστά διαρκή παράμετρο της εξωτερικής πολιτικής», ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών προσθέτοντας ότι «η τουρκική απειλή casus belli για την ενάσκηση του νόμιμου δικαιώματος της Ελλάδας συνιστά ένα διαρκές αγκάθι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις». Η αλήθεια είναι ότι τα 12 ν.μ. συζητιούνται σε κάθε διαδικασία ελληνοτουρκικού διαλόγου. Συνέβη επί κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή, συνεχίστηκε επί Γ. Παπανδρέου ενώ ετέθη ξανά από την τουρκική πλευρά και επί κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Για αυτόν τον λόγο στην αρχή της προσέγγισης που ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2023 οι κυβερνήσεις Ερντογάν και Μητσοτάκη, ακούγαμε στον δημόσιο λόγο περί «μιας και μοναδικής διαφοράς των θαλάσσιων ζωνών» έναντι της «μιας και μοναδικής διαφοράς της υφαλοκρηπίδας» που διατυπώνεται διαχρονικά δημοσίως, καθώς θεωρείται αδιανόητη κάθε συζήτηση περί εκπτώσεων στο «αναφαίρετο» δικαίωμα επέκτασης στα 12 ν.μ. Βέβαια όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις γνωρίζουν ότι ο καθορισμός της ΑΟΖ δεν μπορεί πρακτικά να πραγματοποιηθεί εάν προηγουμένως δεν έχει αποσαφηνιστεί το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εμφανίζεται τελευταία να σκληραίνει τη στάση της δηλώνοντας ότι δεν ανέχεται καμία συζήτηση για το εύρος των χωρικών υδάτων καθώς δεν διαθέτει το ίδιο πολιτικό κεφάλαιο σε σχέση με το 2023. Με αυτό το σκεπτικό επιλέγει να δώσει έμφαση στα ελληνοτουρκικά διαβεβαιώνοντας την κοινή γνώμη ότι δεν παρεκκλίνει από τη θέση της «μιας και μόνης διαφοράς», σε μια προσπάθεια να μετριάσει τις αντιδράσεις στο εσωτερικό που της προκαλούν φθορά κυρίως από τα δεξιά της.
-320x213.jpg)
