Το ντιμπέιτ των δύο υποψηφίων βουλευτών Β΄ Αθήνας στην «Εφ.Συν.»

Συνεχίζουμε το ντιμπέιτ στην «Εφ.Συν.» με τη θεματική ενότητα Εργασιακά – Ασφαλιστικό. Σε τρεις ερωτήσεις μάς απαντούν ο Γιάννης Μπαλάφας (πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής – υποψήφιος Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ) και ο Χρήστος Κατσώτης (υποψήφιος βουλευτής Β’ Αθήνας, ΚΚΕ).

Γιάννης Μπαλάφας (πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής – υποψήφιος Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ)

«Μείωση της ανεργίας με την υλοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων»

• Στο 3ο Μνημόνιο προβλέπονται περικοπές στο ασφαλιστικό, ύψους 1,8 δισ. για το 2016. Είναι μονόδρομος η μείωση των συντάξεων και, εάν ναι, μπορεί να αποκατασταθεί η απώλεια από άλλους πόρους;

Υπενθυμίζω κατ’ αρχήν ότι για το 2015 οι σημερινοί συνταξιούχοι δεν υφίστανται ουδεμία μείωση, πέραν αυτής του 2% στην κύρια σύνταξη, η οποία μάλιστα έχει ανταποδοτικό χαρακτήρα διότι διατίθεται για την ενίσχυση του αντίστοιχου κλάδου υγείας.

Δυστυχώς, η συμφωνία που μας επεβλήθη να υπογράψουμε προβλέπει ορισμένες μειώσεις κατά τη διάρκεια του 2016 τις οποίες και θα επιδιώξουμε με κάθε τρόπο, ύστερα από μια πρόσθετη διαπραγμάτευση, να αποκαταστήσουμε με ισοδύναμα μέτρα, όπως για παράδειγμα με πόρους που θα προέλθουν από την ενίσχυση των εσόδων μέσα από το χτύπημα της μεγάλης φοροδιαφυγής.

• Κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός και να επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας;

Οπως γνωρίζετε, ο κατώτατος μισθός, με νόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων, μειώθηκε από τα 751 ευρώ στα 486 ευρώ. Στη διάρκεια των πέντε μηνών, που ουσιαστικά κυβερνήσαμε, δεν έγινε κατορθωτό να αντιμετωπίσουμε τη μείωση αυτή. Με τις προγραμματικές δηλώσεις της καινούργιας κυβέρνησής μας και στη διάρκεια των επόμενων ετών θα επανέλθει ο κατώτατος μισθός στα προηγούμενα επίπεδα.

Οσον αφορά τις συλλογικές συμβάσεις, οι οποίες επίσης καταργήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση, υπάρχει διάταξη στην ίδια τη συμφωνία που υπογράψαμε που ορίζει πως θα τις επαναφέρουμε με εφαρμογή, συνολικά στα εργασιακά ζητήματα, θετικών διατάξεων που διέπουν το ευρωπαϊκό δίκαιο.

• Πώς μπορεί πρακτικά να μειωθεί η ανεργία και σε ποιο χρονοδιάγραμμα;

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πληγή της ελληνικής κοινωνίας γιατί με ευθύνη των πολιτικών που ακολουθήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια η ανεργία, ειδικότερα των νέων, έχει φτάσει στα ύψη. Η άμεση αντιμετώπιση για τη μείωση της ανεργίας θα προέλθει από υλοποίηση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών, τα οποία δεν δίνουν μεν μια οριστική λύση, αλλά οπωσδήποτε ανακουφίζουν έναν σημαντικό αριθμό ανέργων.

Το μεσοπρόθεσμο και το μακροπρόθεσμο σχέδιό μας περνούν μέσα από την επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στον δημόσιο και στον κοινωνικό, μέσω των επενδυτικών δυνατοτήτων που μας παρέχει η ίδια η συμφωνία (πακέτο Γιούνκερ – δυνατότητες από Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων), αλλά και από το θετικότερο κλίμα που θα δημιουργηθεί στον χώρο της οικονομίας από τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης που θα τεθεί στην υπηρεσία της υγιούς επιχειρηματικής, μικρομεσαίας πρωτίστως, δραστηριότητας.

Χρήστος Κατσώτης (υποψήφιος βουλευτής Β’ Αθήνας, ΚΚΕ)

«Το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι λογιστικό»

• Στο 3ο Μνημόνιο προβλέπονται περικοπές στο ασφαλιστικό, ύψους 1,8 δισ. για το 2016. Είναι μονόδρομος η μείωση των συντάξεων και, εάν ναι, μπορεί να αποκατασταθεί η απώλεια από άλλους πόρους;

Δεν είναι μονόδρομος η εξαθλίωση του λαού μας, η συνεχής έκπτωση στις ανάγκες μας. Ισοδύναμα να ψάξουν να βρουν στην πλευρά που έχει συγκεντρώσει τον πλούτο που με κόπο και ιδρώτα παράγει η συντριπτική πλειονότητα του λαού. Το ΚΚΕ ξεκινά με τη θέση πως η κοινωνική ασφάλιση είναι δικαίωμα και όχι προϊόν για παζάρεμα.

Οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς τόσο κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου τους όσο και όταν βγαίνουν εκτός παραγωγής. Δεν μπορεί η αξιοπρέπειά τους να καθορίζεται από τους δείκτες και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, από τις επενδύσεις, από τζογαρίσματα. Το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι λογιστικό, όπως αναφέρουν τα άλλα κόμματα και η Ε.Ε., ούτε προέκυψε τώρα. Είναι κατ’ αρχήν πολιτικό και με βάση αυτό, το ΚΚΕ αγωνίζεται για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.

• Κάτω από ποιες προϋποθέσεις μπορεί να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός και να επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας;

Τα μέτρα που ήρθαν και αυτά που ακολουθούν, δεν είναι προσωρινά. Εντάσσονται σε κεντρικό σχεδιασμό που στόχο έχει τη βαθμιαία μείωση του μέσου μισθού, σε συνθήκες κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Σε πολιτικό επίπεδο, για να αυξηθούν οι μισθοί, προϋπόθεση είναι να καταργηθούν οι νόμοι που προκάλεσαν μεγάλες μειώσεις στην ΕΓΣΣΕ, που διέλυσαν τις ΣΣΕ. Είναι ζήτημα πάλης του εργατικού-λαϊκού κινήματος, των αγώνων σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.

• Πώς μπορεί πρακτικά να μειωθεί η ανεργία και σε ποιο χρονοδιάγραμμα;

Το ΚΚΕ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αγώνων για την ουσιαστική προστασία και ανακούφιση των ανέργων, για τη στήριξη όσων στερούνται σήμερα το μεροκάματο. Για την ανεργία ευθύνεται το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, το σύστημα που ζει και αναπνέει για το κέρδος, που αντιμετωπίζει την εργατική δύναμη ως εμπόρευμα. Κατά συνέπεια, οριστική λύση δεν μπορεί να δοθεί στο πλαίσιο του συστήματος που προσπαθεί να διαχειριστεί την ανεργία με τις ελαστικές σχέσεις και τα κακοπληρωμένα πεντάμηνα απασχόλησης.

Μόνο μια άλλη εξουσία, με μια άλλη οικονομία, ταγμένη να υπηρετεί τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα μπορεί να απαντήσει στο πρόβλημα της ανεργίας. Γι’ αυτήν την εξουσία παλεύει το ΚΚΕ.