Στην τελική ευθεία για τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 26ης Μαΐου και αφού συνομιλήσαμε με τους συνδημότες μας όλο το προηγούμενο διάστημα, αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια των τεσσεράμισι ετών που είχαμε την τιμή να υπηρετούμε την τοπική κοινωνία μέσα στο δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής, επιβεβαιώθηκε η διαπίστωση ότι η κατάσταση στην πόλη και τους οικισμούς δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες, τις ανάγκες των συμπολιτών μας, ιδιαίτερα της νέας γενιάς που της αξίζει ένα καλύτερο αύριο.
Αλλά δυστυχώς η κατάσταση στην πόλη και στους οικισμούς, όπως τη βιώνουμε στην καθημερινότητά μας και όπως μας μεταφέρεται από τους συνδημότες μας, μας πληγώνει. Μας πληγώνει, γιατί ακόμη εν έτει 2019 δεν είναι βιώσιμη, γιατί υπάρχουν ακόμη και σήμερα ελλείψεις βασικών υποδομών, δικτύων ύδρευσης, αποχέτευσης, χώρων πρασίνου, χώρων άθλησης και πολιτισμού, και μια διακριτή ανισότητα στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων, όχι μόνο ανάμεσα στην πόλη και τους οικισμούς της, αλλά ανάμεσα και σε συνοικίες αυτής της ίδιας της πόλης, που δεν μπορούν να κρυφτούν από τη σκιαμαχία των δύο συνυποψηφίων μου, που άσκησαν διοίκηση και βαρύνονται εξίσου γιατί διαχρονικά βρέθηκαν από θέσεις ευθύνης στη διοίκηση του δήμου.
Πεποίθησή μας είναι ότι οι ασκούμενες πολιτικές της διοίκησης εξαντλήθηκαν αποκλειστικά σε μια διαχειριστική αντίληψη αντιμετώπισης των δημοτικών πραγμάτων. Πολιτικές απονευρωμένες, χωρίς έμπνευση και σχέδιο για την επόμενη μέρα.
Υπάρχει πιο κραυγαλέο παράδειγμα από τον δημόσιο κομπασμό για την ύπαρξη εκατομμυρίων πλεονασμάτων, εις δόξαν των κοινωνικών αναγκών που μεγεθύνονταν, σύμφωνα με το ρητό «οι αριθμοί ευημερούν και οι άνθρωποι πένονται»;
Δεν μας αξίζει ένα τέτοιο μέλλον, ούτε μπορεί να είναι η μοίρα μας και το «πεπρωμένο μας» η συνέχιση της αδράνειας και της στασιμότητας στην πόλη και τους οικισμούς μας, που και κούρασε και κουράστηκε. Ούτε βέβαια μπορεί να αποτελέσει ελπίδα η επαναφορά, ως δήθεν νέου, της συμπαράταξης των αναπαλαιωμένων προσώπων της συντήρησης. Γνωρίζω πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν ούτε μαγικές λύσεις ούτε αυτόκλητοι σωτήρες. Μπορούμε να τα καταφέρουμε!
Μόνο αν πιστέψουμε στις μεγάλες, στις πλούσιες, στις αναξιοποίητες δυνατότητες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει ο δήμος μας.
Αν έρθουν στο προσκήνιο οι δημιουργικές, οι παραγωγικές, οι ζωντανές δυνάμεις που κρύβει η κοινωνία μας, που σήμερα τις αποθαρρύνουν οι κάθε είδους μηχανισμοί. Αν αναλάβουμε δημοκρατικά και συλλογικά όλοι μας ευθύνες και πρωτοβουλίες για την επανεκκίνηση του δήμου.
Καταθέτω τη διαθεσιμότητά μου σε αυτόν τον αγώνα με αίσθημα ευθύνης. Σήμερα, με περισσότερη γνώση και μεγαλύτερη εμπειρία για τα προβλήματα και τις αναγκαίες λύσεις τους. Είμαστε έτοιμοι να συνδιαμορφώσουμε, να σχεδιάσουμε με όραμα ρεαλιστικές λύσεις, που θα απαντούν στις ανάγκες και την καθημερινότητα των συμπολιτών μας.
Λίγο πριν οι συνδημότες πάρουν τις αποφάσεις τους και κάνουν τις τελικές επιλογές τους, οφείλουν να γνωρίζουν ότι ο δήμος έχει ανάγκη από μια νέα δημοτική αρχή με όραμα, με σχέδιο, με ρεαλιστικές λύσεις, που θα απαντούν στις ανάγκες και στην καθημερινότητα των συμπολιτών μας.
Η προσπάθεια κινδυνολογίας για την ανάγκη να μείνει σταθερή η κατάσταση στον Δήμο Κομοτηνής δυστυχώς αποτελεί τη συγκάλυψη για την έλλειψη οράματος και σχεδίου γι’ αυτή την πόλη. Ο δήμος χρειάζεται δήμαρχο που θα έχει την ικανότητα και τη θέληση να συγκρουστεί για τις ανάγκες των πολιτών και όχι φοβικούς, απλούς διαχειριστές της καθημερινότητας. Εχει ανάγκη από δήμαρχο που με τη μέχρι τώρα κοινωνική και αυτοδιοικητική διαδρομή του έχει την εμπειρία να κρατήσει το τιμόνι του δήμου, να ασκήσει διοίκηση και όχι να εξαντλείται σε εύκολα και εύπεπτα λόγια.
*Υποψήφια δήμαρχος Κομοτηνής με την ΠΟΛΗ-τική ΑΝΑΤΡΟΠΗ
