Τα διάφορα σενάρια συμμετοχής του κόμματός του σε συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτά που κυριάρχησαν στη διακαναλική συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες ο Σταύρος Θεοδωράκης.
Στο αναγκαίο κυβερνητικό σχήμα την επομένη των εκλογών «δεν μπορεί να έχουν θέση άνθρωποι που αρνούνται την Ευρώπη» είπε ο επικεφαλής του κόμματος, σημειώνοντας μάλιστα πως «εάν επιχειρήσει κάποιος να μας πει ότι το Ποτάμι θα είναι μαζί με κάποιους αντιευρωπαϊστές, το Ποτάμι δεν θα είναι σε μια τέτοια κυβέρνηση».
Ερωτηθείς αν θα επιβάλει κομματική πειθαρχία στους βουλευτές του στο ζήτημα στήριξης ή ανοχής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, υπογράμμισε ότι στην Ελλάδα «έχουμε βουλευτές, όχι σοβιέτ». Επισήμανε πάντως ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα και όχι τα κομματικά όργανα θα καθορίζουν τη στάση του κόμματος στη Βουλή, αφού γενικώς στα κομματικά όργανα δεν είναι ευδιάκριτη η διασύνδεση του κόμματος με τον λαό και τους ψηφοφόρους.
«Η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ είναι εφιάλτης στα όνειρα του κ. Τσίπρα» είπε σε άλλο σημείο, ενώ χαρακτήρισε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ «ευχολόγιο» που περιλαμβάνει «πράγματα που είχε πει και ο Παπανδρέου και ο Σαμαράς». Αναφερόμενος δε στο περίφημο e-mail του Γκίκα Χαρδούβελη στην τρόικα με τις 19 προαπαιτούμενες κινήσεις από την πλευρά της Ελλάδας, είπε ότι «ορισμένα πρέπει να τα σεβαστούμε και άλλα πρέπει να ζητήσουμε να αλλάξουν».
«Ενέσεις λογικής»
Μίλησε με θετικά λόγια για τρία πολιτικά πρόσωπα: «Ο κ. Δραγασάκης όπως και ο κ. Σταθάκης είναι ενέσεις λογικής στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ» είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «το κέντρο της σκέψης τους πολλές φορές σε πολλές επισημάνσεις δεν είναι μακριά και από τις δικές μας απόψεις και νομίζω δεν είναι μακριά και από την ευρωπαϊκή αντίληψη για την κίνηση μιας οικονομίας».
Το τρίτο πρόσωπο ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, με τον οποίο ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε ότι συνομιλεί και έχει αποκομίσει την εντύπωση πως δεν επιθυμεί να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο επικεφαλής του Ποταμιού σημείωσε ότι θα προτείνει την επομένη των εκλογών δύο ή τρία πρόσωπα εκτός των στενών ορίων της πολιτικής που θεωρεί ικανά να στελεχώσουν τη θέση του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα της χώρας.
