Με νέα τροπολογία «μαζεύουν» την «τροπολογία Κακλαμάνη»

Επειτα από τον σάλο που προκάλεσε και την κριτική που δέχθηκε, η «τροπολογία Κακλαμάνη» διορθώνεται με νεότερη διάταξη του υπουργείου Εσωτερικών. Με επεξηγηματική τροπολογία που κατατέθηκε σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, αίρεται το αξιόποινο πράξεων αιρετών και υπαλλήλων ΟΤΑ «αποκλειστικά και μόνο [σε] περιπτώσεις που έχουν ελεγχθεί από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και το Ελεγκτικό Συνέδριο έως τη λήξη του προληπτικού ελέγχου και οι οποίες κρίθηκαν νόμιμες πριν την πληρωμή τους». Η διάταξη δεν προστατεύει αιρετούς ή υπαλλήλους που «προκάλεσαν δολίως τη θεώρησή τους ή εάν διαπιστωθεί έλλειμμα ύστερα από κατασταλτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή των ελεγκτικών υπηρεσιών της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους».

Για την «τροπολογία Κακλαμάνη» έχει ειπωθεί ότι αφορά αποκλειστικά και μόνο τον Δήμο Αθηναίων, ως τον μοναδικό φορέα της χώρας που είχε διπλό προληπτικό έλεγχο. Ωστόσο, αποτέλεσε κοινή παραδοχή ότι η διάταξη που ψηφίστηκε ήταν αναντίστοιχη με το πνεύμα της αιτιολογικής έκθεσης που τη συνόδευε. Ως εκ τούτου, δέχτηκε κριτική ότι παρέχει γενική αμνηστία σε σκάνδαλα του παρελθόντος και υπήρξαν καταγγελίες για πολύ συγκεκριμένες υποθέσεις. Εν πάση περιπτώσει, το υπουργείο -όψιμα και εν είδει αυτοκριτικής- κατέθεσε τη νέα τροπολογία, επισημαίνοντας ότι «πλέον δεν μένει κανένα περιθώριο παρερμηνειών ή σκιών».

Αναλυτικότερα, ολόκληρη η ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών και η προωθούμενη τροπολογία :

Τροπολογία Θεοδωρικάκου βάζει τέλος στις παρερμηνείες για τις ποινικές

διώξεις αιρετών

Με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο, με την επεξηγηματική

τροπολογία που κατέθεσε το Υπουργείο Εσωτερικών στο νομοσχέδιο του

Υπουργείου Δικαιοσύνης, ξεκαθαρίζεται ποιους αφορά η τροπολογία

Κακλαμάνη.

Ο υπουργός Εσωτερικών, κ. Τάκης Θεοδωρικάκος, επισημαίνει ότι, πλέον,

δεν μένει κανένα περιθώριο παρερμηνειών ή σκιών και ότι πρόταγμα κάθε

κυβερνητικής νομοθετικής παρέμβασης είναι η διαφάνεια σε όλους και όλα.

Η τροπολογία έχει ως εξής:

Άρθρο 68

Ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 67 του ν. 4735/2020

Η αληθής έννοια του άρθρου 67 του ν. 4735/2020 (Α’ 197) καταλαμβάνει

αποκλειστικά και μόνο περιπτώσεις που έχουν ελεγχθεί από τις Υπηρεσίες

Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και το

Ελεγκτικό Συνέδριο έως τη λήξη του προληπτικού ελέγχου και οι οποίες

κρίθηκαν νόμιμες πριν την πληρωμή τους από τους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού,

εκτός εάν τα πρόσωπα που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του ανωτέρω

άρθρου προκάλεσαν δολίως τη θεώρησή τους ή εάν διαπιστωθεί έλλειμμα

ύστερα από κατασταλτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή των ελεγκτικών

υπηρεσιών της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων του Γενικού

Λογιστηρίου του Κράτους.

Αιτιολογική έκθεση

Όπως ρητά αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση της υπ’ αριθμ. 489/48

βουλευτικής τροπολογίας και η οποία ενσωματώθηκε στο άρθρο 67 του ν.

4735/2020 «…δαπάνες οι οποίες εκτελέστηκαν τόσο βάσει ενταλμάτων των

Υπηρεσιών Δημοσιονομικού Ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους του

Υπουργείου Οικονομικών, όσο και από τους ίδιους τους Ο.Τ.Α. και

ελέγχθηκαν προληπτικώς από το Ελεγκτικό Συνέδριο … Πρόκειται για δαπάνες

η πληρωμή των οποίων κρίθηκε νόμιμη…». Προς άρση οποιασδήποτε

αμφιβολίας, με την παρούσα ρύθμιση, ορίζεται με τρόπο μη επιδεχόμενο

καμίας αμφισβήτησης ότι αφορά αποκλειστικά και μόνο δαπάνες οι οποίες

θεωρήθηκαν από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου και το Ελεγκτικό

Συνέδριο και κρίθηκαν νόμιμες πριν την πληρωμή τους. Η αληθής έννοια της

ως άνω διάταξης συνίσταται στο ότι, δεδομένου του τεκμηρίου νομιμότητας

της δαπάνης, όσον αφορά τόσο τους αιρετούς, όσο και τους υπαλλήλους των

Ο.Τ.Α. που έλαβαν μέρος στη διαχειριστική διαδικασία διενέργειάς της,

δεν γεννάται τυχόν δημοσιονομική, πειθαρχική ή ποινική ευθύνη για αυτήν

καθεαυτήν την πληρωμή της δαπάνης. Ως εκ τούτου, η ποινική δίωξη αιρετών

και υπαλλήλων των Ο.Τ.Α. για την πληρωμή δαπανών που έλαβε χώρα μετά τη

θεώρηση των οικείων ενταλμάτων πληρωμής, αντιβαίνει στην ασφάλεια του

δικαίου και στην αρχή της νομιμότητας, εκτός βεβαίως εάν εμφιλοχώρησαν

δόλιες ενέργειες των ιδίων προς τον σκοπό της θεώρησής τους.