Σε κανονική χώρα ο Μητσοτάκης θα είχε παραιτηθεί

Τέσσερις πυλώνες είχε η ομιλία Τσίπρα χθες στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών (μια ομιλία που καταχειροκροτήθηκε από το κοινό του Φόρουμ στο κλείσιμο). Πρώτον, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είχε ήδη υποβάλει την παραίτησή της υπό το βάρος των σκανδάλων. Δεύτερον, ότι ο ίδιος (ο Αλ. Τσίπρας δηλαδή) είναι εκείνος που μπορεί να εγγυηθεί τη σταθερότητα στη χώρα. Τρίτον, ότι έχει έτοιμη την οικονομική πρόταση που θα διαμορφώσει παραγωγική βάση τού αύριο και θα φύγει από το σημερινό μοντέλο της επιδοματικής πολιτικής. Και, τέταρτον, το αριστερό ιδεολογικό πρόσημο.

Από την πρώτη φράση του, μάλιστα, στη συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Μαρία Νικόλτσιου, ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι «αν ζούσαμε σε μια κανονική ευρωπαϊκή δημοκρατία, έπειτα από όσα είπε σήμερα (σ.σ. χθες) η κυρία Κοβέσι σε αυτό το Φόρουμ για διαφθορά, για έγκλημα, για απάτη, για κατάχρηση εξουσίας, για εμπορία επιρροής, και είχαμε έναν κανονικό Ευρωπαίο πρωθυπουργό που σεβόταν τους θεσμούς της φιλελεύθερης δημοκρατίας που έχουμε, θα έπρεπε να παραιτηθεί σήμερα. Και να προκηρυχθούν εκλογές. Ομως δεν έχουμε μια κανονικότητα». Ενώ άφησε και ένα, ανύπαρκτο επί της ουσίας, παράθυρο ανοιχτό λέγοντας: «Εκτός αν με διαψεύσει σήμερα ο κ. Μητσοτάκης και αποδείξει ότι είναι ένας πρωθυπουργός με δημοκρατικές ευαισθησίες».

Η επιστροφή του Αλ. Τσίπρα στην κεντρική πολιτική σκηνή σχετίζεται με τη μεγέθυνση της διαφθοράς και των ανισοτήτων.

Οπως είπε, «χωρίς ισχυρή αντιπολίτευση, δεν μπορώ να μένω στη βολική, ίσως, σιωπή. Εχω ευθύνη να συμβάλω στο μέτρο των δυνατοτήτων μου για να επιστρέψει το πολιτικό σύστημα στην κανονικότητα και στη χώρα η σταθερότητα. Διότι αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν είναι, επαναλαμβάνω, ούτε κανονικότητα ούτε σταθερότητα. Γι’ αυτό επιστρέφω τώρα. Διότι θεωρώ αναγκαίο να υπάρξει κανονικότητα και σταθερότητα στον τόπο».

Και σε άλλο σημείο: «Εγώ έρχομαι ξανά στην πολιτική δραστηριότητα με μια φιλοδοξία, να είμαι χρήσιμος για την παράταξή μου, για την κοινωνία, για τη χώρα μου […] Το εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο είναι το κρίσιμο. Πού πρέπει να πάει η χώρα και πώς να κυβερνηθεί αλλιώς».

Μεγάλο μέρος της συνέντευξης ήταν εστιασμένο –λόγω και του περιβάλλοντος στο οποίο δόθηκε– στην οικονομία: «Η χώρα έχει ανάγκη ένα αναπτυξιακό σοκ. Το Ταμείο Ανάκαμψης ήταν μια πολύ μεγάλη ευκαιρία, δυστυχώς πήγε χαμένη. Αντί να στηρίξει κρίσιμες παραγωγικές υποδομές, στήριξε 30 επιχειρήσεις, φίλων και γνωστών. Και δεν στηρίξαμε, δεν αντιμετωπίσαμε προβλήματα όπως το ΕΣΥ που καταρρέει, όπως τις υποδομές της χώρας που καταρρέουν, όπως το ζήτημα της στέγης», ήταν ένα άλλο σημείο της αντικυβερνητικής κριτικής του, ζητώντας συγχρόνως τη δημιουργία ενός Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης.

Ενώ, όπως φάνηκε και από την πορεία της συνέντευξης, η ανακοίνωση δεν ήταν μια… φωτοβολίδα, αφού ο πρ. πρωθυπουργός έδειξε να έχει δουλέψει την ιδέα με το επιτελείο του. Απάντησε, έτσι, και στο επόμενο ερώτημα για τις πηγές χρηματοδότησης του Ταμείου (εθνικοί πόροι, συνέργειες με Αναπτυξιακή Τράπεζα, growth fund του Υπερταμείου με στόχο να υπάρχει συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα). Αντίστοιχα σχήματα υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Μ. Βρετανία, Γερμανία κ.α.), παρατήρησε εξάλλου.

Ενα από τα ζητήματα που έθιξε αναλυτικά είναι η κατάσταση του τραπεζικού συστήματος σήμερα. «Οι τράπεζες, που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα χρήματα του ελληνικού λαού, σήμερα βγάζουν κέρδη 4,7 δισ. ετησίως, οι τέσσερις συστημικές. Και δεν είναι κακό πράγμα να βγάζουν κέρδη, αλλά ποιος είναι ο ρόλος τους στην πραγματική οικονομία; Χρηματοδοτούν καμία επιχείρηση; Ή όποιος μπορεί να αποδείξει μόνο ότι δεν χρειάζεται να πάρει δάνειο, χρηματοδοτείται;».

Ταυτοχρόνως αναφέρθηκε και στις πηγές των κερδών τους: «Δυόμισι δισεκατομμύρια ευρώ κερδίζουν ετησίως από εναρμονισμένες πρακτικές υπερβολικών χρεώσεων». Ακόμη, «4,5% είναι η διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο καταθέσεων και στο επιτόκιο χορηγήσεων. Η μεγαλύτερη διαφορά σε όλο το ευρωπαϊκό πλαίσιο.

»Αυτά δεν είναι κανονικότητα. Αυτά είναι τα επικίνδυνα – κι αυτά πρέπει να αλλάξουν. Πρέπει να υπάρξει ισχυρή πολιτική βούληση και παρέμβαση, δημόσια παρέμβαση, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, να υπάρχουν ισχυρά χρηματοδοτικά εργαλεία, να μην υπάρχουν εναρμονισμένες πρακτικές και καρτέλ εις βάρος του καταναλωτή και η πίστη να μεταφερθεί στην παραγωγή και όχι μόνο στα κέρδη λίγων, όπως είναι σήμερα», δήλωσε.

Ο αριστερός σήμερα

«Το να είναι κάποιος αριστερός σήμερα, σημαίνει «να αγωνίζεσαι για μια πιο δίκαιη κοινωνία, να έχεις πυξίδα λειτουργίας τη δημοκρατία, τη συμπερίληψη, να είσαι έντιμος και αφοσιωμένος στον λαό και στην πατρίδα»: αυτό ανέφερε από το ίδιο βήμα ο πρ. πρωθυπουργός και ζήτησε να γνωρίζουμε και να τιμούμε τις ρίζες μας. Ειδεμή «κινδυνεύουμε με την πρώτη βροχή το ρέμα να μας παρασύρει. Και με αυτή την έννοια θεωρώ ότι κυρίως η νέα γενιά πρέπει να γνωρίσει πως σε αυτόν τον τόπο υπήρχαν άνθρωποι πατριώτες που αγωνίστηκαν για τις ιδέες τους και για την πατρίδα και έδωσαν και τη ζωή τους. Για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας.