Η Νέα Αριστερά κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με αφορμή το νέο θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα στη μπισκοτοβιομηχανία Βιολάντα στα Τρίκαλα, που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργαζόμενες γυναίκες.
Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, το αναπτυξιακό μοντέλο που προωθεί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν αποδεικνύεται μόνο αδιέξοδο ως προς τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της χώρας, αλλά και επικίνδυνο για τους ίδιους τους εργαζόμενους, αντιμετωπίζοντας τη μισθωτή εργασία ως αναλώσιμη παράμετρο κόστους.
Η συστηματική αποδυνάμωση του συλλογικού εργατικού δικαίου, η υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων και η ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία υποβαθμίζονται, ενώ οι ελεγκτικοί μηχανισμοί παραμένουν ανεπαρκείς και υποστελεχωμένοι.
Η Νέα Αριστερά ζητά σαφείς απαντήσεις από την αρμόδια Υπουργό για τους ελέγχους που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, τα ευρήματά τους, τυχόν παραβάσεις της νομοθεσίας, τα μέτρα που ελήφθησαν και για τους λόγους που τα πορίσματα δεν γνωστοποιήθηκαν στους εργαζόμενους.
Ανακοίνωση: Οι εργάτριες δεν επέστρεψαν και ο Μαρινάκης κατηγορεί για «εργαλειοποίηση»
«Την ώρα που πέντε γυναίκες εργάτριες στα Τρίκαλα δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης επέλεξε να επιτεθεί, όχι βέβαια στις αιτίες της τραγωδίας, αλλά σε όσους μιλούν για αυτές. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιτίθεται σε όποιον τολμά να μιλήσει για την πραγματικότητα στους χώρους δουλειάς, κατηγορώντας εργαζόμενους, κόμματα και δημοσιογράφους για “εργαλειοποίηση”.
Με λίγα λόγια: Η κυβέρνηση δεν φταίει ποτέ. Φταίνε μόνο όσοι τολμούν να πουν ότι οι άνθρωποι σκοτώνονται στη δουλειά τους.
Όμως, η αλήθεια, για κακή τύχη της κυβέρνησης, βρίσκεται στην ανακοίνωση των ίδιων των εργαζομένων της Επιθεώρησης Εργασίας.
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Εργαζομένων Επιθεώρησης Εργασίας καταρρίπτει με στοιχεία το κυβερνητικό αφήγημα:
- Το 2025 καταγράφεται ως μία από τις πιο μαύρες χρονιές για την ασφάλεια στην εργασία, με 201 νεκρούς εργαζόμενους και εκατοντάδες σοβαρά τραυματίες.
- Μόλις το 30–40% των εργατικών ατυχημάτων καταγράφεται επίσημα, καθώς ολόκληροι κλάδοι εξαιρούνται από τα στατιστικά.
- Για κάθε θανατηφόρο ατύχημα αντιστοιχούν έξι θάνατοι από επαγγελματικές ασθένειες, οι οποίοι στην Ελλάδα δεν καταγράφονται καν.
- 233 επιθεωρητές καλούνται να ελέγξουν εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα.
- Σε νομούς όπως τα Τρίκαλα και η Καρδίτσα, 4 επιθεωρητές ελέγχουν πάνω από 12.000 επιχειρήσεις.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που ο κ. Μαρινάκης αποκαλεί “ψέματα”.
Οι εργαζόμενοι στην Επιθεώρηση Εργασίας λένε ξεκάθαρα αυτό που η κυβέρνηση αρνείται να παραδεχτεί ότι δηλαδή τα εργατικά δυστυχήματα δεν είναι ατυχήματα, αλλά είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
- Των 13ωρων ωραρίων.
- Της εντατικοποίησης.
- Της υποστελέχωσης των ελεγκτικών μηχανισμών.
- Της μετατροπής του ελέγχου σε εξαίρεση. Αλλά κυρίως:
- Της αντιμετώπισης της ανθρώπινης ζωής ως κόστους.
Αν η κυβέρνηση θέλει πράγματι να γίνει ουσιαστικός διάλογος, και όχι επικοινωνιακή διαχείριση, για το τι συμβαίνει με τα εργατικά ατυχήματα ας αποδεχτεί την πρόταση της Νέας Αριστεράς για άμεση συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής, με τη συμμετοχή των αρμόδιων φορέων.
Η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει να λέει αυτό που η κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει: Η υγεία και η ασφάλεια στην εργασία δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα».
