Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Μηνύματα ενότητας έστειλαν πολιτικά πρόσωπα από τον χώρο της κεντροαριστεράς στην αποψινή εκδήλωση για την αξία της ζωής στην εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη, η οποία διοργανώθηκε από την ευρωομάδα Left, τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τον Κώστα Αρβανίτη, στο πνευματικό κέντρο του δήμου Αθηναίων.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Σωκράτης Φάμελλος, τόνισε την ανάγκη πιο ισχυρής Ευρώπης και της ενδυνάμωσης προοδευτικών διαδικασιών απέναντι στην υποχώρηση των κοινωνικών και πράσινων πολιτικών σήμερα στην Ευρώπη, ενώ έκανε λόγο για εργασιακό μεσαίωνα στην Ελλάδα με 13ωρα, απλήρωτες υπερωρίες, μισθούς πείνας. «Δεν είναι η Ελλάδα που ονειρευόμαστε και που χρειάζεται η νεολαία για να μείνει και να προοδεύσει», είπε σημειώνοντας τα αρνητικά ρεκόρ των στατιστικών στοιχείων. 

«Η εργασία απειλείται. Χρειάζεται μία συνεργασία προοδευτικών δυνάμεων, γιατί είναι από τα ζητήματα που δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Γιατί δεν ενώνουμε δυνάμεις για να ορθώσουμε ανάστημα;» διερωτήθηκε για να τονίσει πως πως τα θέματα ειρήνης, κλίματος, περιβάλλοντος και εργασίας, είναι «τα θέματα που μας ενώνουν, για ενιαία δράση και στην Ελλάδα». Επίσης, υποστήριξε ότι οι πολίτες ζητούν συνεργασίες για να σταματήσουν τον κατήφορο του κ. Μητσοτάκη. «Χρειαζόμαστε μία προοδευτική Ελλάδα. Τι είναι προοδευτική Ελλάδα; Είναι η Ελλάδα που δεν θρηνεί εργαζόμενους», είπε ο Σ. Φάμελλος.

Ο Κώστας Αρβανίτης μετέφερε την εμπειρία από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για να περιγράψει δύσκολες διαδικασίες «συγκλίσεων, ίσως και συμβιβασμών -ο αντίπαλος είναι ισχυρός, οργανωμένος και φέρνει μέρες του ’30 και του ’40». Ο ίδιος δήλωσε πως για αυτή την αντεπίθεση χρειάζεται «να κάνουμε πολλά βήματα πίσω, για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Για να δούμε που μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι στο λαό. Γι’ αυτό είναι η αριστερά». «Πριν λίγο καιρό δεν πίστευα ότι θα μπορούσαμε να βρεθούμε όλοι σε μια εκδήλωση με καθαρά αριστερή οπτική». 

«Στην Ελλάδα του ’25 σίγουρα ρισκάρεις τη ζωή σου για να πας στη δουλειά. Σίγουρα είναι επιλογή πολιτική της δεξιάς, η αντίληψή της για την παραγωγή του πλούτου και για τη διανομή του πλούτου». Υπάρχει «τόσο μεγάλη υποχώρηση που δεν χωράει εγωισμός, να πούμε “εμείς τα λέγαμε”» είπε ο ευρωβουλευτής για να υποστηρίξει την ανάγκη «να λαμβάνει η εργατική τάξη μερίδιο από την αξία και την υπεραξία και όχι να τα παίρνει όλο το κεφάλαιο (…) Δεν είναι ιδεοληψία. Μέσα από εκεί θα σώσουμε τα ασφαλιστικά ταμεία».  

Ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς, Νάσος Ηλιόπουλος, υποστήριξε πως «χρειαζόμαστε μία πολιτική με να ξέρει με ποιούς θέλει να πάει και ποιους θέλει να αφήσει». Νωρίτερα, αποδοκίμασε έντονα το κυβερνητικό επιχείρημα, που τέθηκε μετ’ επιτάσεως στη προπαγάνδα για το νόμο Κεραμέως σχετικά με την υπεράσπιση της δυνατότητας της 13ωρης εργασίας στον ίδιο εργοδότη. 

Το «γιατί μην δώσουμε δυνατότητα για παραπάνω μισθό” στους εργαζόμενους», είπε, «λειτουργεί ως εκβιασμός για να δεχτούν χειρότερες εργασιακές συνθήκες, με πιθανή ανταμοιβή», που «συνδέεται με τους υλικούς όρους διαβίωσης στη χώρα». Σχολιάζοντας την πρόσφατη δήλωση του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, ο Ν. Ηλιόπουλος είπε πως ήδη «έχουμε συνηθίσει στα φέρετρα» εξαιτίας του θλιβερού απολογισμού στα εργατικά δυστυχήματα που καταγράφει η Ελλάδα.

Στον χαιρετισμό του χαιρετισμό ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, τόνισε την ανάγκη για υιοθέτησης ενός εθνικού σχεδίου δράσης για πρόληψη των ατυχημάτων και δυστυχημάτων, για να γίνουν ορατά τα αόρατα περιστατικά, τα οποία δεν δηλώνονται, και να υιοθετούν απαραίτητες πολιτικές. Ως παράδειγμα έφερε το ανικανοποίητο αίτημα για ένταξη του συνόλου των υγειονομικών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, το οποίο απορρίπτονται με το επιχείρημα ότι θα τινάξει το ΕΣΥ στον αέρα.

Ο δήμαρχος αναφέρθηκε στο κόστος των απωλειών στις οικογένειες των θυμάτων, στην κοινωνία και στην παραγωγικότητα, όπως επίσης στις αιτίες τους, στην πλημμελή πρόληψη, την συχνά ελλιπή εκπαίδευση των εργαζομένων, την σπάνια χρήση προστατευτικού εξοπλισμού και τη μη εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας. «Πόση η αξία έχει η ζωή των εργαζομένων; Δεν υπάρχει απάντηση, διότι αν σταθούμε μόνο στους αριθμούς -ακόμα και αν υπάρχουν καλές προθέσεις- κατανοούμε ότι υπάρχει ελάχιστη αξία» κατέληξε.