Προσκλητήριο κοινής δράσης απευθύνει, για άλλη μια φορά, ο Αλέξης Χαρίτσης – τη φορά αυτή μέσω της χθεσινής ανάρτησής του. Στον επίλογο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς υποστηρίζει πως υπάρχει και άλλος δρόμος πέραν αυτού της Δεξιάς. «Ο δρόμος της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δίκαιης ανάπτυξης και της ειρήνης. Και για να τον βαδίσουμε ένας τρόπος υπάρχει: μέτωπο και ενότητα. Τώρα», προτείνει σε ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, τόσο εντός της Νέας Αριστεράς (προφανώς) όσο και εκτός, στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.
Από την ανάρτηση Χαρίτση ξεχωρίζει, επίσης, η σφοδρή επίθεση που εξαπολύει κατά του υπουργού Εθνικής Αμυνας (και υπ’ αριθμόν ένα δελφίνου στο κυβερνών κόμμα): «Στο Athens Security Forum 2025, ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας δήλωσε ότι “η Ευρώπη χρειάζεται αλλαγή κουλτούρας” με “επιστροφή σε ένα πνεύμα αυτοθυσίας”. Φάνηκε μάλιστα προβληματισμένος που “σήμερα η Ευρώπη δεν αντέχει να δει φέρετρα με σημαία”».
Τι σημαίνει αυτό στην ουσία; διερωτάται ο Αλ. Χαρίτσης και εξηγεί: «Για δεκαετίες η Ε.Ε. παρουσιαζόταν ως το πολιτικό σχέδιο που θα έβαζε τέλος στις πολεμικές συγκρούσεις και τους εθνικισμούς. Τώρα η Λαϊκή Δεξιά, η παράταξη που παριστάνει την κληρονόμο της “ευρωπαϊκής ιδέας”, μας καλεί να προσαρμοστούμε σε μια νέα πραγματικότητα: στην αποδοχή της “αυτοθυσίας”. Δηλαδή του ανθρώπινου κόστους. Γιατί αυτή η αλλαγή αφήγησης; Οχι επειδή υπάρχει κάποια προφανής και αδιαμφισβήτητη απειλή. Οχι γιατί η διπλωματία έχει εξαντληθεί. Αλλά επειδή εκεί οδηγούν τα αναπτυξιακά αδιέξοδα των ευρωπαϊκών ελίτ και αυτό απαιτούν τα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας», επιχειρηματολογεί και προσθέτει:
«Οι κυβερνήσεις της Λαϊκής Δεξιάς έχουν δεσμευτεί σε εξοπλισμούς-μαμούθ και χρειάζονται μια νέα νομιμοποίηση. Και τι καταλήγουν να λένε; Οτι πρέπει να αλλάξει η κοινωνική αντίληψη. Δηλαδή να αποδεχτούμε μια Ευρώπη της μόνιμης στρατιωτικής ετοιμότητας, της πειθαρχίας, του φόβου. Οταν ένας Υπουργός μιλά δημόσια για την πιθανότητα “φέρετρα” να αποτελούν μέρος της “νέας κουλτούρας”, η αλήθεια είναι μία: η ρητορική αυτή μυρίζει ανθρώπινο αίμα».
