Με βήμα σημειωτόν και ιδιαίτερα προσεκτικές κινήσεις από την πλευρά της Φώφης Γεννηματά προχωρά η διαδικασία της περαιτέρω μετεξέλιξης και θεσμικής συγκρότησης του σχήματος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Οι ρυθμοί χελώνας και η αναβλητικότητα που παρατηρείται στη λήψη σημαντικών αποφάσεων αποτυπώνουν, όπως εκτιμούν κομματικά στελέχη, τη δυσκολία του εγχειρήματος, αλλά κυρίως επιβεβαιώνουν τις πολλές διαφορετικές απόψεις που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των συμμετεχόντων στην προσπάθεια του ευρύτερου χώρου της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας.
Ενα από τα βασικά πεδία διαφωνιών έγκειται στο θέμα της μορφής που θα λάβει η διεύρυνση, αν δηλαδή θα διατηρηθεί ως σύμπραξη μεταξύ κομμάτων και κινήσεων ή θα καταλήξει σε έναν ενιαίο φορέα με κοινά όργανα και ηγεσία.
Για το επίμαχο ζήτημα, η θέση της Χαριλάου Τρικούπη, την οποία έσπευσε να υπενθυμίσει την περασμένη Παρασκευή η κ. Γεννηματά στην πρώτη συνεδρίαση του Κεντρικού Συντονιστικού Συμβουλίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, είναι ότι ο στόχος ήταν και παραμένει ένα ευρύτερο σχήμα, χωρίς την αυτοδιάλυση των υφιστάμενων κομμάτων και των δομών τους.
Οπως εξηγούν διευκρινιστικά στην «Εφ.Συν.» παράγοντες που γνωρίζουν τις στοχεύσεις της προέδρου του ΠΑΣΟΚ, το σχέδιο θα μπορούσε να περιγραφεί ως η δημιουργία ενός «ΣΥΡΙΖΑ της Κεντροαριστεράς», που σημαίνει ότι όλοι όσοι συμπράττουν δεν απεμπολούν την αυτονομία τους.
Σύμφωνη προς αυτή τη γραμμή είναι η ΔΗΜΑΡ και, όπως επισημαίνει σχετικά ο πρόεδρός της, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, «έχουμε κρατήσει την πολιτική και οργανωτική αυτοτέλεια, ώστε να μπορεί να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε στη συμπαράταξη, ένα άλλο κόμμα, μια άλλη ομάδα στελεχών, να μη θεωρηθεί ότι αφομοιώνεται».
Την ίδια στιγμή, ορισμένες φωνές εντός ΠΑΣΟΚ και σίγουρα η τρίτη συνιστώσα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, οι Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία, κατέθεσαν και επίσημα ενώπιον των μελών του Συντονιστικού τη θέση τους υπέρ της δημιουργίας ενός ενιαίου πολιτικού φορέα, παραπέμποντας μάλιστα στην απόφαση του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και ζητώντας να αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του «Ιδρυτικού Συνεδρίου».
Ωστόσο, η Φώφη Γεννηματά, αντί συνεδρίου, έχει προαναγγείλει τη διεξαγωγή προγραμματικής συνδιάσκεψης για τον Μάιο του 2016, χωρίς προς το παρόν να έχουν διευκρινιστεί άλλου είδους λεπτομέρειες για το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα που θα λάβει. Ούτε φυσικά δείχνει διατεθειμένη να αλλάξει γνώμη και να προσχωρήσει στην άποψη για έναν φορέα «από το μηδέν».
Σε ό,τι αφορά τις ονομαστικές προσκλήσεις προς το Ποτάμι, έχουν παγώσει το τελευταίο διάστημα και περιορίζονται σε αναφορές για έναρξη ενός διαλόγου «έξω και πέρα από πολιτικούς εγωισμούς».
Ενδιαφέρον σχετικά με τις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς παρουσιάζει πάντως η σημερινή εκδήλωση, με πρωτοβουλία της ΔΗΜΑΡ, με θέμα «Σοσιαλδημοκρατία και Ανανεωτική Αριστερά». Θα μιλήσουν οι Εύα Καϊλή από το ΠΑΣΟΚ, Θ. Μαργαρίτης από την Αγίου Κωνσταντίνου, Π. Ιωακειμίδης από τις σοσιαλδημοκρατικές κινήσεις, Φ. Σαχινίδης από το ΚΙΔΗΣΟ και ο πρώην βουλευτής του Ποταμιού Π. Τατσόπουλος.
Αλλο σημείο τριβής συνιστά η στάση έναντι της κυβέρνησης, ο ρόλος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και ο τρόπος άσκησης αντιπολίτευσης. Η κεντρική κατεύθυνση είναι η πλήρης αποστασιοποίηση από τις κυβερνητικές πολιτικές, με ταυτόχρονες επιθέσεις για τα πιο ακανθώδη ζητήματα των πλειστηριασμών, του ασφαλιστικού και της επιβολής φόρων.
Αποκλίνουσες απόψεις
Διχογνωμία σημειώνεται για το ενδεχόμενο συμμετοχής μελλοντικά σε κυβερνητικό σχήμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στο σενάριο της «κυβέρνησης εθνικής ενότητας», που θα έβλεπε θετικά η ηγεσία του σχήματος, κλείνοντας ουσιαστικά το μάτι και στη Ν.Δ., καταγράφονται αποκλίνουσες απόψεις.
Οι επιφυλακτικοί αναφέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πείσει ότι δεν πάσχει από «κυβερνητολαγνεία» και γι’ αυτό θεωρούν ότι η συμμετοχή σε οποιαδήποτε κυβέρνηση θα επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην επιχειρούμενη ανασυγκρότηση του χώρου.
Επιπλέον, απορρίπτεται -αν και αποτελεί παραφωνία σε σχέση με όσα συμβαίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, π.χ. στην Πορτογαλία- η συγκυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, υπό τον φόβο της ενσωμάτωσης του μικρότερου στο μεγαλύτερο κόμμα.
Στην πραγματικότητα, υπό αυτά τα δεδομένα, το πρώτιστο μέλημα της Φώφης Γεννηματά φαίνεται να είναι η τήρηση ισορροπιών κι όχι η ανάληψη πρωτοβουλιών που ενδεχομένως θα προκαλούσαν αντιδράσεις και θα έθεταν σε κίνδυνο τα δειλά βήματα που έχουν γίνει μέχρι τώρα.
Δεν είναι τυχαίο ότι για την αποφυγή εσωτερικών μετώπων, προτιμά να κρατά χαμηλούς τόνους ακόμη και για πολιτικές συμπεριφορές που ενίοτε κρίνονται ενοχλητικές, όπως αυτή του Ευάγγ. Βενιζέλου.
Εξάλλου, η πολιτική συγκυρία στη χώρα εκτιμάται ότι παραμένει εξαιρετικά κρίσιμη και το τοπίο ρευστό, γεγονός που καθιστά πολυτέλεια τις όποιες «υπερβατικές» κινήσεις στην εσωκομματική σκακιέρα…
